O Καραγκιόζης Χορτοφάγος

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Μπαρμπαγιώργος: Ωρέ ζουλάπ’ τι γυρεύεις εδώ πάνω;

Καραγκιόζης: Βρούβες μαζώνω Μπάρμπα. Έχει και που και ραδίκιο. Θα γεμίσω κανά δυο τσουβάλια, θα τσι βράσω σήμερο κι αν βρούμε πουθενά και λάδι θα έχομε να τρώμε για μια βδομάδα.

Μπαρμπ.: Γιατί; Χορτοφάγοι γίνατε;

Καρ.: Μπάρμπα, ξέρεις πόσο κάνει το κρέας;

Μπαρμπ.: Όχι μωρέ, εγώ δεν αγοράζω.

Καρ.: Εάν αγόραζες θα ’ξερες πως ένα κιλό κάνει ένα ετήσιο εισόδημά μου συν τα ψάρια που θα πιάσω και θα πουλήσω συν τις μπουγάδες που θα κλέψω και θα ξαναπουλήσω συν τα δανεικά κι αγύριστα που θα πάρω από το Χατζατζάρη συν τα όσα μου δώσουν για να τελαλήσω καμιά φορά με την αγριοφωνάρα μου. Δε συμφέρει το λοιπόν.

Μπαρμπ.: Και θα μου μαζώξεις μωρέ όλα τα χόρτα να μην βρίσκουνε ύστερα οι αίγες και τα πρόβατα να φάνε;

Καρ.: Όι ρε Μπάρμπα θα τους αφήσω κι αυτινών. Άλλωστε εμείς σήμερο θα φάμε τις βρούβες, αύριο το ραδίκιο, μεθαύριο τους τσόχους. Ε, να μην τρώμε δα και κάθε μέρα και καλοσυνηθίσομε.

Μπαρμπ.: Καλά σε είπα λοιπόν χορτοφάγο.

Καρ.: Άριστα και μέχρι το μεδούλι των κοκκάλων μου. Τι μου φταίνε τα έρμα τα ζώα που τα σφάζετε, τα κομματιάζετε και τα πουλάτε; Ψυχή δεν έχουν αυτά;

Μπαρμπ.: Κρίμας μωρέ και γω είχα μισή αίγα περισσευούμενη κι έλεγα να στη δώσω. Μα αφού δεν τρώτε κρέας…

Καρ.: Μπάρμπα μου Μπαρμπούλη μου, φερ’ τη να χαρείς που να συγχωρεθούν τ’ αποθαμένα σου και να λιγοστέψουν τα ζωντανά σου. Φερ’ τη και μου δίνεις κι ένα πρόβατο το Πάσχα.

Μπαρμπ.: Καλά μωρέ δεν είσαι πια χορτοφάγος;

Καρ.: Κάνω διάλειμμα Μπαρμπούλη. Κι άμα τελειώσουν τα κρεατικά την ξαναρχίζω πάλι.