Όταν ο πολιτισμός προσπάθησε να αποχωριστεί την Ελλάδα

Η σημασία και η αναγκαιότητα της γνώσης του Ελληνικού πολιτισμού.

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Τρεις φορές η ιστορία έχει καταγράψει προσπάθειες, είτε λαών είτε ιδεολογιών, να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο από τον Ελληνικό πολιτισμό πολιτιστικό μόρφωμα. Και οι τρεις απέτυχαν παταγωδώς.

Η πρώτη ήταν ο μεσαίωνας στον οποίο η εξουσία αλλά και το περί δικαίου αίσθημα έγινε θεοκρατικό, χωρίς τις ιδέες που έδωσαν μορφή στην αρχαιότητα.

Ίσως η πιο μαύρη εποχή της ανθρωπότητας.

Τότε οι Ελληνικές ιδέες κρύβονταν πίσω από τους αλχημιστές και τους κώδικες τους.

Αυτή η εποχή η οποία έλαβε οριστικά τέλος όταν ο διαφωτισμός άρχισε να εκπέμπει τις ιδέες του, ήταν η πιο μαύρη και σκοτεινή εποχή της σύγχρονης ιστορίας.

Η δεύτερη προσπάθεια έγινε από τον ναζισμό, ο οποίος κράτησε και διαστρέβλωσε τον αρχαίο Ελληνικό μυστικισμό αποβάλλοντας τις έννοιες της δημοκρατίας της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, δημιουργώντας την επίγεια κόλαση που ούτε ο Δάντης δεν θα μπορούσε να την φανταστεί.

Η τρίτη  προσπάθεια αλλοίωσης, εξουδετέρωσης και αντικατάστασης των Ελληνικών ιδεών, έγινε από τον κομουνισμό, ο οποίος έβγαλε την ιδέα του θείου και της ανώτερης υπέρβασης από το μόρφωμα του, αλλοιώνοντας παράλληλα τις ιδέες της δημοκρατίας, της ισότητας και της ισονομίας.

Καμία από τις τρεις δεν πέτυχε γιατί και οι τρεις ήταν ανεπαρκείς.

Αν λοιπόν αναζητάμε έναν πραγματικά οικουμενικό πολιτισμό ο οποίος είναι η κοιτίδα του Δυτικού πολιτισμού, αυτός είναι ο Ελληνικός.

Εκεί πολλές φορές γίνεται ένα λάθος, γιατί εμείς οι Έλληνες πιστεύουμε ότι εφόσον ο πολιτισμός μας είναι οικουμενικός είμαστε και εμείς.

Όχι, ο πολιτισμός έχει δοθεί και έχει αποφέρει τους καρπούς του ήδη, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες αυτή την στιγμή δεν παράγουμε κάτι καινούργιο και το ακόμα χειρότερο είμαστε ημιμαθείς σε σχέση με το παρελθόν μας.

Δυστυχώς κανείς δεν θα μας σεβαστεί αν δεν αρχίσουμε πρώτα να σεβόμαστε εμείς πρώτοι τον εαυτό μας.

Η Κρήτη είναι ένας τόπος που συνδέει και γεωγραφικά και γεωστρατηγικά αλλά και πολιτισμικά την Δύση και την Ανατολή. Είμαστε κοινωνοί αυτής της κουλτούρας και σε αντίθεση με άλλα μέρη της χώρας, ο Κρητικός λαός δείχνει να αγαπάει πολύ τον τόπο του.

Δεν χρειαζόμαστε πολλά περισσότερα από καλή θέληση, γνώση και επιμονή για να κάνουμε αυτόν τον τόπο ξανά, σημαντικό, πρώτα από όλα για εμάς.

Η πραγματική μας δύναμη και περιουσία είναι η πνευματική μας παρακαταθήκη η οποία μπορεί να δώσει λειτουργικούς καρπούς στο μέλλον.

Ας μην ξεχνάμε ότι όπου υπάρχουν άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη, όλοι έχουν γίνει λίγο έως πολύ μέτοχοι αυτού του πολιτισμού.

Κάτι τέτοιο δεν είναι ασήμαντο.