Χωρίς απώλεια εδάφους δεν θα τελειώσει εύκολα η κρίση για την Ελλάδα

Η οικονομική καταστροφή της χώρας δεν θα περάσει χωρίς εθνική καταστροφή αν δεν ξυπνήσουμε

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε με ψευδαισθήσεις σε όλα τα επίπεδα και οι γεννηθέντες περί τα μέσα της δεκαετίας του ’70, έχουν παρόμοιες ανασφαλείς βεβαιότητες καλλιεργημένες από το Κράτος.

Είμαστε τα παιδιά που μάθαμε πως το ’40 είπαμε όχι και νικήσαμε στον πόλεμο τους Ιταλούς ενώ καθυστερήσαμε τους Γερμανούς και τους έπιασαν τα κρύα στη Ρωσία κι έτσι έχασαν τον πόλεμο. Ψέμα: Η Ελλάδα νίκησε του Ιταλούς, αλλά άντεξε μόλις τρεις μέρες και αυτές στο Ρούπελ διότι οι Γερμανοί επιτέθηκαν στις 6 Απριλίου του 1941 και στις 9 ήταν ήδη στη Θεσσαλονίκη ενώ ως τις 20 είχε συνθηκολογήσει η Αθήνα. Μόνον η Κρήτη αντιστάθηκε μετά τους λίγους «τρελούς» του Ρούπελ (μεταξύ των οποίων και ο παππούς μου – διοικητής του Οχυρού «Μολών Λαβέ»). Ιούνιο μήνα μπήκαν με καλοκαιρινά ρούχα οι Γερμανοί στη Ρωσία και έφτασαν στα περίχωρα της Μόσχας με περίπατο. Το Στάλινγκραντ τους γύρισε τούμπα και τους πήραν στο κυνήγι οι Ρώσοι. Όμως εμείς πιστεύουμε ακόμη πως τους καθυστερήσαμε.

Είμαστε τα παιδιά που πιστεύουν πως η Κύπρος είναι μόνον ελληνική και η Τουρκία μπήκε το ’74 χωρίς πρόκληση ενώ κανείς δεν διάβασε για τον Μακάριο και την προσπάθειά του να βγάλει από τη μέση τους Μουσουλμάνους Κυπρίους ή τον Γρίβα τους παρακρατικούς του. Η Τουρκία μας είχε προειδοποιήσει το ’64 στους βομβαρδισμούς της Τυλληρίας ότι αν συνεχίζαμε τις προκλήσεις θα έκανε αυτό που δικαιούταν ώς εγγυήτρια δύναμη όπως και η Ελλάδα: Θα προστάτευε τους Τουρκοκυπρίους και αυτό έκανε. «Αρχές Αυγούστου του 1964 δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς επιτέθηκαν στον θύλακα με διαταγή του Γρίβα. Η ενέργεια αυτή ήταν αμφιλεγόμενη, διότι ταυτόχρονα διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για το σχέδιο Άτσεσον». Εμείς ακόμη πιστεύουμε πως μπήκαν απρόκλητα.

Είναι πολλές οι ανασφαλείς βεβαιότητες που έχουμε ως γενιά. Μία από αυτές είναι στη Θράκη που μάλλον πρόσφατα κάποιοι παρατήρησαν πως υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα, ομοίως για τη Φλώρινα και την ΠΓΔΜ και τους δίγλωσσους ντόπιους εντός των ελληνικών συνόρων δεν έχουμε ιδέα και γράφουμε τον Γράμο με δύο Μ για να παραπέμπει σε ελληνική λέξη. Η κορυφή του δε, έχει το «ελληνικότατο όνομα» Τσούκα – Πέτσικ…

«Η Αετομηλίτσα (παλιά Δέντσικο-Ντένισκο) είναι ένα παραδοσιακό βλαχοχώρι σκαρφαλωμένο στις νότιες πλαγιές του Γράμμου σε υψόμετρο 1.450 μ. και αποτελεί ένα από τα ορεινότερα (ίσως το ορεινότερο) χωριά της Ελλάδας. Το όνομα Ντένισκο είναι σλάβικο και σημαίνει προσήλιο, που δηλώνει και τον γεωγραφικό προσανατολισμό του χωριού»

Είμαστε η γενιά που πιστεύει πως το Αρβανίτης σημαίνει άλλο από το Αλβανός (κι εμένα βρισιά μου ακούγεται διότι δεν είμαι ανεπηρέαστος από τον εθνικισμό αλλά ξέρω την πραγματικότητα) ενώ στην Αθήνα έχουμε περιοχές με ονόματα αρβανίτικα όπως τα Βίλια (Ειδύλλια), η Μάνδρα, η Οινόη, το Μάζι, οι Ερυθρές (Κριεκούκι), το Πουρνάρι, το Πόρτο Γερμενό, η Ψάθα, η Μαγούλα, το Στενό, τα Αμπελάκια, τα Παλαιοκούνδουρα, η Περαχώρα, το Μούλκι, τα Μεσόγεια (Σπάτα οι απόγονοι της οικογένειας του Σπάτα), η Φυλή (Χασιά) και τα Άνω και Κάτω Λιόσια ( ‘Ιλιον ), το Βιλιατζίκι (Καπανδρίτι), το Κορωπί κλπ. Παρακάτω ο χάρτης με τις περιοχές που καταταγράφεται η αρβανίτικη διάλεκτος.

«Τα Αρβανίτικα (arbërisht) αποτελούν κλάδο της τόσκικης διαλέκτου της Αλβανικής γλώσσας που ομιλείται στην σημερινή νότια Αλβανία καθώς και σε κάποια μέρη της Ελλάδας». Στην Αθήνα ειδικά ήθελες σχεδόν μεταφραστή λίγο μετά την επανάσταση του 1821 για να έρθεις από την Πάτρα.

Είμαστε τέλος η γενιά που πιστεύει πως οι περισσότεροι Κρητικοί ζουν στην Κρήτη ενώ ζουν στο Αϊβαλί, στη Σμύρνη και αλλού καθώς οι μισοί και πλέον ξεριζώθηκαν με την ανταλλαγή πληθυσμών ως μουσουλμάνοι ενώ δεν ήταν Τούρκοι ενώ αρκετοί Τούρκοι Χριστιανοί εστάλησαν στην Κρήτη και «βαφτίστηκαν» Κρητικοί. Δεν ήξεραν καν την τουρκική γλώσσα οι Κρητικοί που έφυγαν κι αν πάτε στο Αϊβαλί θα βρείτε πάμπολλους ελληνόφωνους με κρητική προφορά…

Οι ανασφαλείς βεβαιότητες ως φυτίλι του εθνικισμού

Αντίστοιχες βεβαιότητες έχουν και οι γείτονες μας. Στη Μύκονο του 2015 οδηγούσα πίσω από μια Πόρσε με αλβανικές πινακίδες που είχε στη διαπασών τραγούδια του UCC (Λεγόμενου ως απελευθερωτικού στρατού Τσαμουριάς). Γύρω όλοι ήταν αδιάφοροι για το τι άκουγε ο οδηγός της Πόρσε στη διαπασών. Μύκονοοοοοςςςς!

Ο Έντι Ράμα όμως ξέρει πολύ καλά τι άκουγε αυτός ο οδηγός της Πόρσε όπως και τι ακούν πολλοί συμπατριώτες του που έχουν πέσει θύματα της εθνικιστικής αφέλειας. Όμως το θέμα της Τσαμουριάς για εκείνους είναι τόσο υπαρκτό όσο για εμάς το θέμα της Βορείου Ηπείρου.

Στη Θράκη ο Ερντογάν κάνει πάρτι με το έδαφος που του στρώσαμε να πατήσει ως Σουλτάνος, με την ηλίθια πολιτική απομόνωσης των Μουσουλμάνων που εμείς τους κάναμε να νιώθουν Τούρκοι.

Και τώρα καταφέραμε να δημιουργήσουμε νέο μέτωπο με τα Σκόπια. Τα οποία οι Αμερικάνοι έχουν βάλει στο στόχαστρο ως προπύργιο ενάντια στην επέκταση της Ρωσίας προς δυσμάς, οπότε και πιέζουν για να τελειώνουμε (και μάλλον αυτό θα γίνει). Οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποτρέψουν την επέκταση των Ρώσων στη Βαλκανική μετά το στραπάτσο τους από τους Ρώσους στην Κριμαία.

Αυτό φαίνεται πως τόσο οι Αλβανοί όσο και η ΠΓΔΜ το έχουν εκτιμήσει σοφότερα από τους «φωστήρες» των Αθηνών. Αν χρειαστεί να χάσουμε έδαφος, θα μας ανάψουν τη φωτιά κάπου στα βόρεια σύνορά μας. Εμείς αρκεί να πέσουμε στην παγίδα του εθνικισμού στην οποία είμαστε ήδη μέσα… Θυμάται κανείς τι έπαθε ο Μιλόσεβιτς και οι μπουνταλάδες οι Σέρβοι;

Αν είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου στην τελική, γιατί χρειάζεται να διαδηλώσεις; Από τη στιγμή που διαδηλώνεις σημαίνει πως εν δυνάμει φοβάσαι μήπως χάσεις, συνεπώς αναγνωρίζεις την πιθανότητα στο δίκιο του άλλου. Όταν δεν υπάρχει θέμα απλά δεν κάθεσαι στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Σε διαφορετική περίπτωση, υπάρχει θέμα και είναι σοβαρό.

Έτσι όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε

Όταν ο Ανδρέας φώναζε «Τσοβόλα δώστα όλα» όλοι μας χειροκροτούσαμε (ίσως όχι όλοι και σίγουρα τη εξαιρέσει εμού), όμως και για τα σκυλάδικα διαδηλώναμε και καταλήψεις στα σχολεία άνευ λόγου κάναμε και τη γλώσσα μας δεν μάθαμε και φράγκο πλέον δεν έχουμε. Είμαστε φτωχοί σε όλα τα επίπεδα. Και το τελευταίο καταφύγιο του φτωχού σε όλα, είναι ο εθνικισμός. Τι προηγήθηκε στα Σκόπια και στην Αλβανία πριν σκάσει μύτη ο εθνικισμός; Η ανελέητη φτώχεια. Τώρα, είναι η σειρά μας. Και από τη στιγμή που έπεσε η ΕΣΣΔ μέχρι σήμερα έχουμε διαρκείς αλλαγές χαρτών και νέες τοποθετήσεις των «Μεγάλων», οι οποίες επιταχύνθηκαν με την οικονομική κρίση.

Αν είχαμε θωρακίσει την Ελλάδα 30 χρόνια πριν τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Να συννενοηθούμε

Στην εικόνα του άρθρου είναι ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Στην Αράχωβα προσπάθησε μαζί με άλλους επιφανείς Έλληνες που όλοι είχαν μεταξύ τους κοινό την θητεία τους στην αυλή του Αλή, να δημιουργήσει μια ελληνοαλβανική συμμαχία πάντα σύμφωνα με τα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας. Απέτυχε. Ο Ανδρούτσος άνηκε στην μουσουλμανική αίρεση των Μπεκτασίδων και μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818 για να διώξει τους Τούρκους. Μουσουλμάνος δεν σημαίνει Τούρκος. Ούτε Χριστιανός σημαίνει Έλληνας. Αλλιώς Έλληνες είναι και οι Σκοπιανοί ου μην αλλά και… οι Ρώσοι (γιατί όχι και οι Χριστιανοί Αφρικανοί).

Στο συλλαλητήριο να πάτε. Δεν θα μας λύσει όμως το πρόβλημα. Η συννενόηση με τους γείτονες θα το λύσει. Πρώτα όμως να συννενοηθούμε μεταξύ μας.