Χριστός Ανέστακας

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Όπως έλεγαν οι παλιοί, που όμως ήξεραν πολύ καλύτερα ελληνικά από εμάς, «Ο αναστηθέντας Χριστός να μας βλέπει». Μην αρχίσετε τώρα τις γραμματολογικές ενστάσεις γιατί θα σας επαναλάβω ότι και καλύτερα ελληνικά μιλούσαν από τους νέους μας, που χρησιμοποιούν μόλις 800 λέξεις στο λεξιλόγιό τους -και η Πίστη τους ήταν πιο βαθιά και ειλικρινής και στους ναούς τους κατοικούσε μόνο η κατάνυξη και στα φιλιά που αντάλλασαν μόνο η Αγάπη.

Το «Χριστός Ανέστακας» είναι πάλι δάνειο από τον Καζαντζάκη, που δεν βρήκε άλλον τρόπο να μεταφέρει στα βιβλία του τον ενθουσιασμό ενός ιερέα για το γεγονός της Αναστάσεως.

Κι εμείς, όσο και να σας φαίνεται περίεργο, τη ζήσαμε φέτος την Ανάσταση, από τον Άγιο Μηνά μέχρι και το τελευταίο ξωκλήσι, όπου βρέθηκε παπάς για να λειτουργήσει.

Δεν υπερβάλλω, φίλες και φίλοι. Με τα χρόνια λιαίνεται η ψυχή μου κι έτσι ευκρινέστατα ένιωσα την κοινή ανακούφιση μετά το Χριστός Ανέστη. Αυτό βεβαίως με συνεπήρε κι εμένα και γύρισα περίπου ευτυχής στο σπίτι μου.

Δεν συνάντησα πολλούς γνωστούς στο δρόμο για να τους ευχηθώ και να μου ευχηθούν. Όμως και οι άγνωστοι είδα ότι έλαβαν με το μήνυμα του Aναστηθέντα Κυρίου.

Κι αυτό για μένα, τον εν πολλές αμαρτίες περιπεσόντα, ήταν αρκετό! Η καθημερινότητα πήγε περίπατο και στις καρδιές μας εγκαταστάθηκε η χαρά της Αναστάσεως.

Ο Θεός να μας έχει και του χρόνου καλά! Κι επειδή εμείς οι Έλληνες εορτάζομε τη Λαμπρή, σα να είναι μόνο δικιά μας γιορτή, ας πούμε ότι ο νέος χρόνος ξεκινάει από σήμερα κι ας διατηρήσομε αυτή την καθαρότητα σκέψεως μέχρι την Ανάσταση του 2019.

Ειλικρινά, άλλη ευχή δεν έχω σήμερα να σας δώσω. Χριστός Ανέστακας λοιπόν, Έλληνες.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > Δεν υπερβάλλω, φίλες και φίλοι. Με τα χρόνια λιαίνεται η ψυχή μου κι έτσι ευκρινέστατα ένιωσα την κοινή ανακούφιση μετά το Χριστός Ανέστη.

    Δεν είναι υπερβολή. Όσο περνάνε τα χρόνια των ανθρώπων συνήθως το «προσδοκώ ανάσταση νεκρών» αποκτά κάθε επιπλέον χρονιά και μια πιο σημαντική θέση στην καρδιά τους.

    Δεν είναι τυχαίο που στις εκκλησίες πάντα είναι πλειοψηφία οι ηλικιωμένοι/ες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *