Χορός, ο αιώνιος κύκλος

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

«Ο χορός είναι η πρώτη τέχνη, όχι μόνο στη Γη, αλλά σε όλον τον Κόσμο. Είναι σα να δημιουργήθηκε το Σύμπαν μέσα από ένα φυσερό. Κάποιος φύσηξε και όλα, τα πάντα άρχισαν να γυρίζουν σε αιώνιους κύκλους».
Είπε ο Φέχνερ κάποτε.

(Το «πρώτη» πάρτε το όπως σας αρέσει. Για μένα είναι η πρώτη και η πρώτη).

Τι να πεις μετά από αυτό; Μόνο προσωπικές σάλτσες και κερασάκια. Όμως γιατί όχι στην τελική;

Δε θα σπαταλήσω ούτε μια λέξη για το χορό ως σκληρή εκπαίδευση, για το χορό ως θέαμα, για το χορό «των σκηνών», για τους καλούς και κακούς επώνυμους χορευτές, για τα διάφορα είδη του σύγχρονου χορού, για την μπίζνα του χορού γενικώς, γιατί τότε μάλλον θα απογοητευτώ γράφοντας, με κίνδυνο να σας απογοητεύσω,
Θα «μιλήσω», ή μάλλον θα σκεφτώ απλώς το χορό.

Θα αναρωτηθείτε αν γράφω ως «ειδικός», είναι βλέπετε σημαντική η «ειδίκευση» ακόμη κι αν γράφεις για πράγματα που αφορούν όλον το κόσμο, ή καλύτερα που τα βιώνει όλος ο κόσμος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.
Ναι, είμαι «ειδικός», έχω όλα τα χαρτιά που «χρειάζεται» ο ειδικός για να αποδείξει την ειδίκευσή του. Όμως γράφω επειδή χορεύω… όπως όλος ο κόσμος.

Ο χορός αναδύεται από το βάθος των ιστών μου και κινείται πέρα από το σωστό και το λάθος, κινείται πέρα από την κάθε αξιολόγηση, απόδοση, από το κάθε χειροκρότημα.
Ο χορός είναι η γείωση και η «ουρανίωση» ταυτόχρονα, είναι ό,τι με φέρνει σε επαφή με όλα εκείνα που με «φτιάχνουν», με φέρνει σε επαφή με ό,τι είμαι: Την φυσική μου κατάσταση, την ιστορία μου, την υγεία μου, την αρρώστιά μου, τη λαγνεία μου, τον πόνο μου, τις χαρές μου και τους φόβους μου, τις προκλήσεις, με όλα μου τα συναισθήματα και την υπαρξιακή μου κατάσταση. Είναι όλες μου  οι ζωτικές μου ενέργειες.
Για όλα αυτά βρίσκω την έκφραση στο χορό, με τον δικό μου, τον μοναδικό μου τρόπο.

Στο χορό είμαι ολότελα «εδώ», είμαι «τώρα».
Στο σημείο αυτό κάποιοι σκεπτικιστές θα σκεφτούν: «μα πάντα εδώ και τώρα είμαι».
Όχι φίλε και φίλη, κάθε άλλο παρά εδώ και τώρα είσαι.
Ρίξε μερικούς γύρους, μέχρι έκστασης, με τους «Σούφι», με τους Κρητικούς, με τους Ποντίους, με τους Ηπειρώτες, με τους Ινδιάνους… και θα καταλάβεις τη διαφορά.
Κι αν δε με πιστεύετε, ρωτήστε την επιστήμη που ισχυρίζεται ότι: Ένας κοινός άνθρωπος συλλαμβάνει και βιώνει 1,5 το πολύ δεπτερόλεπτα του παρόντος, ενώ ο ιδιοφυής άνθρωπος μπορεί να αγγίξει τα 2,5.
Κι εγώ ισχυρίζομαι ότι εκτός από τον οργασμό, μόνο ο χορός  -και δεν εννοούμε το «σπλιτ» των ποδιών σε σπαγγάτο- μπορεί να σε μεταφέρει και να σε «κολλήσει» στο παρόν. Δηλαδή στη θέωση.
Μεγάλο θέμα, ως εκ τούτου δεν θα το αναλύσω περισσότερο, μην πάμε «αλλού» και μπερδέψουμε τελείως τους σκεπτικιστές. Το αφήνω στην αντίληψή σας.

Στο χορό «φανερώνομαι».
Με το χορό έρχομαι σε επαφή και με τα «γύρω» μου.
Στο χορό κινούμαι, αγγίζω και αφήνω να με αγγίζουν. Έτσι ο χορός είναι και επικοινωνία.
Στο χορό ιδρώνω. Ουάου! Σημαντικό πράγμα. Αποβάλλω τοξίνες, αποβάλλω περίσσειες ενέργειες… ΑΘΛΟΥΜΑΙ!
Ένα βήμα μπροστά, προς το άλλο. Ο χορός δεν είναι σκέψη, το πνεύμα χορεύει και υπάρχει.

Χορός σημαίνει ταλαιπωρία χωρίς αμφισβήτηση.. μου κόβεται η αναπνοή και συνεχίζω.. ακόμη ένα βήμα… ακόμη ένα. Υπέρβαση.
Χορός: οδηγώ το κέντρο μου, το μετακινώ, το προκαλώ… μια ειλικρινής αναζήτηση… της γραμμής; Της γραμμής του κύκλου;
…Σωματική, «ψυχική» δραστηριότητα. Το αιώνιο παιχνίδι με τη βαρύτητα. Η «μεγαλομανία» να τα βάλεις μαζί της.
Κρέμομαι από τη Γη, ανάποδα, τα χέρια πέφτουν προς τον Ουρανό. Ζήτω!

Ο χορός είναι ένα τρελό, γοητευτικό αστείο, δεν είναι εσωτερικός. Στο βάθος πώς να ξύσεις τη φαγούρα σου;
Ο χορός είναι ένα τρελό αστείο που σε μεταφέρει «μέσα», «έξω», «παραέξω»… παντού. Στο παρόν.
Χόρεψε και χώσε την ζουμερή πατημασιά σου στο Σύμπαν.

 

Comments

  1. Τ.Η.

    Τ.Η.    

    Εκπληκτικό κείμενο, μου μετέδωσε μια ακατανίκητη επειθυμία να χορέψω, να λικνιστώ σε κάποια αρχέγονη συμπαντική μουσική… Από τα κείμενα που πραγματικά χαίρομαι που έχω αντίληψη και λεκτικές ικανότητες ώστε να μπορώ να τα διαβάσω. Ευχαριστώ τη συγγραφέα για την προσφορά της.

  2. Oraia ta lete re    

    > Κι αν δε με πιστεύετε, ρωτήστε την επιστήμη που ισχυρίζεται ότι: Ένας κοινός άνθρωπος συλλαμβάνει και βιώνει 1,5 το πολύ δεπτερόλεπτα του παρόντος, ενώ ο ιδιοφυής άνθρωπος μπορεί να αγγίξει τα 2,5.

    Τη ρωτήσαμε, δεν είπε κάτι τέτοιο. Γενικότερα η «επιστήμη» δεν απαντάει σχεδόν ποτέ με αποφθεύγματα και τσιτάτα, αλλά αν έχετε κάποιο λινκ, να το διαβάσουμε θα ήταν καλό.

    Αυτό το «του παρόντος» προδίδει την όλη φάση γιατί είναι γνωστό οτι υπάρχει σοβαρό επιστημονικό πρόβλημα εκεί. Η λογική λέει οτι η όλη φάση ανήκει σε κάποια έρευνα που επιζητεί τον ορισμό του όρου «παρόν» :
    https://plato.stanford.edu/entries/consciousness-temporal/specious-present.html

    αλλά δεν νομίζω οτι τέτοια θέματα μπορούν να συνοψιστούν σε 2 γραμμές. Γιατί να χαλάσετε ένα τόσο ωραίο άρθρο μπλέκοντας μέσα την επιστήμη;

    1. Άνα Ζουμάνη    

      Ψάξε ψάξε… όποιος ψάχνει, βρίσκει

      Άνα Ζουμάνη
      1. Oraia ta lete re    

        > Ψάξε ψάξε… όποιος ψάχνει, βρίσκει

        όταν ξέρεις για τι πράγμα μιλάς δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ψάξιμο, μην ανησυχείτε. 🙂

        όπως και να έχει, την επιστήμη επιπέδου fortune cookie αποφύγετέ την γιατί έχετε πιστό αναγνωστικό κοινό που σας πιστεύει και μπορεί να την αναπαράγει άθελά του. Μην έχουμε πάλι τα ίδια όπως με τον «σοφό» dr. Rath. :p

  3. Άνα Ζουμάνη

    Άνα Ζουμάνη    

    Η επιστήμη χωρίς την φιλοσοφία είναι μια ανήθικη, φιλοδοξη, βλαβερή κυρία.
    Συλλαμβάνουμε την ιδέα, την φιλοσοφούμε, ερευνάμε και ίσως αποδείξουμε, μη παύοντας ποτέ να φιλοσοφούμε. Αυτό είναι η επιστήμη. Όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι ήταν επιστήμονες, φιλοσοφούσαν και ερευνούσαν.
    Μάθετε να σέβεστε ακόμη και τους επιστήμονες-φιλόσοφους της γειτονιάς σας που κανείς ΑΚΟΜΗ δε γνωρίζει, εσείς οι «σκεπτικιστές» -πέτρα στα πέταλα του μέλλοντος- διότι αύριο μπορεί να τους λέμε «Πατέρες» . Δεν χρειάζεται να είμαστε γνωστοί σαν το «Χώκινγκ» επιστήμονες για να θεωρούμε χωρίς να μας κράζουν.
    Κατά άλλα καλές αναζητήσεις στον γκούγκλη εύχομαι.

    1. Oraia ta lete re    

      > Η επιστήμη χωρίς την φιλοσοφία είναι μια ανήθικη, φιλοδοξη, βλαβερή κυρία.

      Ποιος διαφώνησε με αυτό;
      Εσείς επικαλεστήκατε την επιστήμη και επειδή μάλλον δεν σας έκανε το χατήρι (αλλιώς απλά θα βάζατε το λίνκ να ενημερωθούμε και εμείς), τώρα την βρίζετε;

      Ενδιαφέρουσα ιδέα. 🙂

      > Όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι ήταν επιστήμονες

      ε, όχι δα.

      > Μάθετε να σέβεστε ακόμη και τους επιστήμονες-φιλόσοφους της γειτονιάς σας που κανείς ΑΚΟΜΗ δε γνωρίζει

      Που δεν τους σεβάστηκα;

      > Δεν χρειάζεται να είμαστε γνωστοί σαν το «Χώκινγκ» επιστήμονες για να θεωρούμε χωρίς να μας κράζουν.

      Δεν χρειάζεσαι να είσαι «γνωστός» για να κάνεις το στοιχειώδες, δηλαδή να ελένξεις αν είναι ακριβές αυτό το οποίο θεωρείς ως δεδομένο.

      > Κατά άλλα καλές αναζητήσεις στον γκούγκλη εύχομαι.

      Σας το ξαναείπα, όταν ξέρεις από ΠΡΙΝ για τι πράγμα μιλάς, το google είναι συμπληρωματικό και θέμα δευτερολέπτων. Π.χ. στα σημερινά «σκαλαθύρματα» που παρέθεσα τρεις πηγές μου πήρανε όλα μαζί 2 λεπτά. Τα δύο άρθρα τα είχα διαβάσει όταν ήταν στην επικαιρότητα, ενώ τον στρατιωτικό κανονισμό τον ήξερα από όταν πήγα στρατό, προφανώς. Οι περισσότεροι έχουμε φυλάξει σκοπιά και έχουμε κάνει περίπολο, άρα ξέρουμε τι περιλαμβάνει. Από εκεί κι έπειτα πόση ώρα νομίζετε πως θέλει να πατήσεις «στρατιωτικός κανονισμός περίπολο», αριστερό κλικ, ctrl+f, «περίπολο», enter για να το βρεις και επισήμως καταγεγραμμένο; Ούτε ένα λεπτό.

      Αν ΔΕΝ ξέρεις τι ψάχνεις και τι γράφεις ΤΟΤΕ θα χρειαστεί να βρεις πολλά πράγματα και πρέπει να τα διαβάσεις ΟΛΑ για να δεις αν αυτό που ψάχνεις είναι σωστό ή όχι. Τότε και ΜΟΝΟ τότε πρόκειται για χρονοβόρα «αναζήτηση», αλλά δεν νομίζω να υπάρξει ποτέ τέτοια ανάγκη με την θεματολογία μιας ηλεκτρονικής εφημερίδας με έμφαση στην πολιτική. Η χρήση πηγών λοιπόν γίνεται μόνο και μόνο για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια κάποιων πραγμάτων γιατί εδώ πέρα μερικές φορές μέχρι και οι λέξεις που χρησιμοποιούνται παρεκκλίνουν από την κοινώς αποδεκτή σημασία που τους δίνουν τα λεξικά, πόσο δε μάλλον όταν μιλάμε για πιο πολύπλοκα πράγματα ή δεδομένα.

      Μην ανησυχείτε λοιπόν. Δεν με καθυστερεί καθόλου η παράθεση πηγών 🙂

  4. Nikoleta Papathanasiou    

    Το κείμενο μετέδωσε και σ΄εμένα την επιθυμία να χορέψω, τι ανώτερο να πετύχει κανείς με τις λέξεις.
    Το παρόν δεν έχει οριστεί ακόμη ικνοποιητικά, πόσο μάλλον να αποδειχθεί. Προσεγγίζεται όντως μάλλον φιλοσοφικά, ή θεωρητικά από τους επιστήμονες, όπως και από τους μη επιστήμονες. Το παρόν δεν μπορεί παρά μόνο ένα σημείο να είναι για την αντίληψη του ανθρώπου. Το σχόλιο αυτό είναι παρελθόν μόλις βάλω την τελεία.

  5. K.B    

    Σε μένα η στιγμή, η κάθε στιγμή διαρκεί τουλαχιστον 25 δευτερόλεπτα.
    Είναι μια προσωπική μου επινόηση για να επιμηκύνω τον ελάχιστο χρόνο που μου χαρίστηκε άπαξ εφάπαξ κι επομένως ….εφαρπαξ.
    Συγχρόνως διαγράφω τις στιγμές που διαρκούν αιώνια, αφιονίζοντας έτσι ευχάριστα το προσωρινό
    Από αυτόν το κανόνα εξαιρείτε η λήθη και η επίσημη και η ανεπίσημη.
    Κυρίως όμως η ανεπίσημη αυτή με κοιτά και δε με βλέπει.
    Με δέκα όμματα και βαλε.
    Κ.Β

    1. Άνα Ζουμάνη    

      Εγώ πάντως είμαι ανοιχτή και για αισιόδοξες επιστημονικές, ή φιλοσοφικές επινοήσεις, σαν τη δική σας, Κ.Β. Είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν ανήκετε σ’ εκείνους που δε χορεύουν… κάπως. 🙂

      Άνα Ζουμάνη
  6. iris    

    Άρθρο ορόσημο. Ποτέ δεν έχω διαβάσει μια τόσο ωραία προσέγγιση του χορού. Σηκώνει για χορό και όσους δε χορεύουν. Εύγε παιδί.
    Ευτυχώς που ένας ξυνισμένος μικροαστός, μέσα στην μικροαστική του ξυνίλα, βρήκε ένα «γαιδουράγκαθο» στον κήπο, αλλιώς θα μπορούσαμε να μιλάμε για την τελειότητα 😀 😀 😀 😀

    1. Oraia ta lete re    

      > Ευτυχώς που ένας ξυνισμένος μικροαστός

      Δεν είμαι μικροαστός. Χωρικός είμαι 🙂

      1. iris    

        Τότε είσαι ένα ξυνισμένος χωρικός. Προσπάθησε να ξελαμπικάρεις λίγο ρε συμπατριώτη, μάθε να απολαμβάνεις. Θα κερδίσεις απ’ αυτό. Ουδείς αλάνθαστος. Χωρίς τα λάθη μας θα ήμασταν θεοί χωρίς την ανάγκη να γράφουμε, να τραγουδάμε, να ζωγραφίζουμε. Τον εαυτό σου καταδίκασες όταν αποφάσισες να βγείς στην αναζήτηση του λάθους των άλλων. Μου σηκώνεις τις τρίχες, δύστυχε.

        1. Oraia ta lete re    

          > Προσπάθησε να ξελαμπικάρεις λίγο ρε συμπατριώτη, μάθε να απολαμβάνεις. Θα κερδίσεις απ’ αυτό.

          Απολαμβάνω αυτά που κάνω και μέσα σε αυτά είναι να διαβάζω και να σκέφτομαι.
          Τι παραπάνω μπορεί να κερδίσει κάποιος από ένα κείμενο;

          > Ουδείς αλάνθαστος.

          Διαφώνησε κανείς επ’ αυτού;

          > Τον εαυτό σου καταδίκασες όταν αποφάσισες να βγείς στην αναζήτηση του λάθους των άλλων.

          Αυτό είναι η δική σας αντίληψη επί των πραγμάτων. Εσείς βλέπετε μια επισήμανση και μια διαφορετική άποψη ως μια «κατηγορία» ή κάτι μεμπτό ή κάτι επικίνδυνο που πρέπει να το αποκηρύξετε, ενώ στην πραγματικότητα είναι μια ευκαιρία να μάθεις κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό.

          Εγώ διαβάζω τα πάντα (ακόμη και τις απαντήσεις όπως την δική σας που απλά προσπαθούν να με προσβάλλουν) με την λογική «ίσως μάθω κάτι» και επαναξιολογώ όλα όσα έχω στο μυαλό μου επι του εκάστοτε θέματος. Αυτό είναι κέρδος για μένα και θεωρώ σωστό να συμβάλλω σε όποιον άλλον επιθυμεί να κάνει μια παρόμοια διαδικασία.

          Γνωρίζω καλά ότι όλοι μας έχουμε πολύ λίγες γνώσεις, ενώ τα πράγματα για τα οποία είμαστε τελείως άσχετοι θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν την Γη σε μια θάλασσα από χαρτί με βάθος χιλιόμετρων.
          Και ένα χαρτί την ημέρα να αφαιρώ από αυτή τη θάλασσα κέρδος είναι.

          > Μου σηκώνεις τις τρίχες, δύστυχε.

          Σε παραφθορά του γνωστού ρητού : Μηδένα προ του τέλους δυστύχιζε :p

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.