Τσίπρας, Μητσοτάκης και ο διάλογός τους στην βουλή

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τους διαλόγους το Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην βουλή, όχι για τον πύρινο πολιτικό λόγο που και οι δύο είχαν, αλλά γιατί η διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ των δύο αρχηγών ήταν ιδιαίτερα ζωντανή.

Η είδηση δεν σχετίζεται με αυτά που είπαν για τα προβλήματα αλλά με αυτά που είπαν ο ένας προς τον άλλο. Ο Πρωθυπουργός μιλώντας στον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε:

«Αναρωτιόμουν όλη μέρα εάν αξίζει τον κόπο να έρθω στη Βουλή και να σπαταλήσω μέρος του πολύτιμου χρόνου μου για να βρεθώ σε μια κακοστημένη απόπειρα αντιπερισπασμού που επιχειρεί η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια πρόταση που την θυμήθηκαν ξαφνικά μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου της Novartis. Αν έχει νόημα να σπαταλάμε τον χρόνο μας και να παρακολουθούμε την άσκηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια προσπάθεια αντιπερισπασμού».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε ότι «Η παρουσία σας στο κοινοβούλιο δεν είναι σπατάλη χρόνου αλλά θεσμική υποχρέωση… ίσως έτσι να αντιληφθείτε και τη διάκριση των εξουσιών την οποία συστηματικά παραβιάζετε. Υπάρχουν υπουργοί σας που δεν έχουν έρθει ποτέ να απαντήσουν σε επίκαιρες ερωτήσεις βουλευτών της ΝΔ όπως ο κ. Χουλιαράκης που έχει αναβάλλει πολλές φορές την παρουσία του εδώ»

Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε σε προσωπικό επίπεδο και αυτό φυσικά είναι είδηση για κους κους και όχι πραγματική είδηση.

Αυτά που τουλάχιστον θεώρησα άξια παρατήρησης είναι τα εξής:

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό για επιπολαιότητα στο Σκοπιανό και απέδωσε ευθύνες στην κυβέρνηση για τις εσωκυβερνητικές διαφωνίες μεταξύ Υπουργών, όπως των Υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών.

Μίλησε για τον κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι δεν έχουν, σύμφωνα με τον Κο Μητσοτάκη, κανένα σημείο επαφής με το κυρίαρχο στην κυβέρνηση κόμμα.

Σε γενικές γραμμές κανείς δεν φωτίστηκε περισσότερο και ούτε έγινε σοφότερος από αυτόν τον διάλογο, όμως και από τις δύο πλευρές φάνηκε ότι είναι συνεσταλμένοι στις εκφράσεις τους περί των εθνικών θεμάτων, όχι στους τόνους ή στις κατηγορίες αλλά στο ότι δεν αναφέρθηκαν σε απολύτως ειδικά θέματα, τα οποία πιθανώς είναι εξαιρετικά φλέγοντα για να τα αγγίξει κάποιος.

Ο Κος Τσίπρας από την άλλη μίλησε με μια γλώσσα που θύμιζε τον προεκλογικό αγώνα που έφερε για πρώτη φορά τον ΣΥΡΙΖΑ στην βουλή πριν το δημοψήφισμα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να υποβαθμίσει την σημερινή κρίση με την Τουρκία, ενώ όπως δείχνουν τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, και ανάλωσε τον περισσότερο χρόνο στο να μνημονεύσει την ένταση των Ιμίων του 96 και την πολιτική που άσκησε ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης.

Πάντως ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο της ομιλίας του Πρωθυπουργού είναι η στροφή που έκανε υπέρ των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας, κάτι το οποίο δεν φαινόταν στο παρελθόν.

Φυσικά η κατάσταση η οποία αυτή την στιγμή εξελίσσεται με την Τουρκία, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για άλλου είδους στάση, εφόσον η κυβέρνηση έχει να διαχειριστεί μια πολύπλευρη κρίση η οποία υπάρχει σε πολλά μέτωπα και όλα βρίσκονται σε ένα ζενίθ. Τα Ίμια, τα οποία έχουν παραγκωνιστεί αυτή την στιγμή και φαίνεται ότι η Ελληνική πλευρά θέλει να τα ξεχάσει ως πρόβλημα, τουλάχιστον για την ώρα, η Κυπριακή ΑΟΖ, στην οποία από ότι φαίνεται έχει δώσει το μεγάλο βάρος και δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, εφόσον είναι το κυριότερο πρόβλημα, το Σκοπιανό στο οποίο όπως δείχνουν τα πράγματα η υπόθεση έχει κλείσει οριστικά και το θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών το οποίο είναι πιο θολό και σκοτεινό από ότι είναι μια νύχτα με ομίχλη στον Έβρο.

Το ότι η συζήτηση και από τις δυο πλευρές αναλώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της στα εθνικά θέματα δείχνει που οδηγεί και το βαρόμετρο της εποχής και δεν χρειαζόταν η σημερινή συζήτηση για να γίνει κατανοητό το ότι η χώρα μας περνάει αυτή την στιγμή μια πολύ μεγαλύτερη κρίση από την οικονομική, και αυτή είναι η εθνική.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι στο τέλος θα έχουμε χάσει σε αυτό το παιχνίδι, φυσικά σε μια τόσο θερμή κατάσταση η οποία μυρίζει μπαρούτι αν γίνει η έκρηξη πάντα κάτι θα κερδίσεις και κάτι θα χάσεις, και αυτό φαίνεται να το γνωρίζουν και οι δυο αρχηγοί.