Τράμπ vs FBI

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Η τελευταία αυτή εξέλιξη στην Αμερικάνικη πολιτική σκηνή, το πιθανότερο είναι να ευνοήσει την εικόνα του προέδρου Τράμπ, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να τα βάλει με τον ίδιο τον μηχανισμό του κράτους.

Αφορμή η ενδεχόμενη ανάμιξη της Μόσχας στις Αμερικάνικες εκλογές του 2016 και η εμπλοκή του επιτελείου του σημερινού προέδρου Τράμπ με μηχανισμούς των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας.

Την έρευνα ξεκίνησε το FBI και αργότερα την ανέλαβε ο ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μάλερ.

Το θέμα αυτό ξεκίνησε όταν ο Ντόναλτ Τράμπ αποχαρακτήρισε ένα αμφιλεγόμενο απόρρητο υπόμνημα το οποίο είχε συντάξει ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος της επιτροπής πληροφοριών της βουλής των αντιπροσώπων Ντέβιν Νούνες, αψηφώντας την γνώμη της αντιπολίτευσης, του διευθυντή του FBI  καθώς και Γερουσιαστών του κόμματος του για την παραπάνω υπόθεση.

Σίγουρο είναι ότι ο Τράμπ κοιτάει να ξεκαθαρίσει το τοπίο με τρόπο ανάλογο με αυτόν των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και να βγάλει από την μέση, όσο μπορεί, όποιες σκιές υπάρχουν γύρω από το πρόσωπο του.

Πρόκειται για ένα τετρασέλιδο υπόμνημα, το οποίο αναφέρει τις μεθόδους που χρησιμοποίησε το FBI για να παρακολουθήσει τις επαφές του Τράμπ με την Μόσχα, καθώς και ότι ο φάκελος που συνέταξε ο πρώην πράκτορας της Μ16 Κρίστοφερ Στιλ, ήταν το κύριο μέρος της αίτησης για παρακολούθηση ενός συμβούλου του Αμερικανού προέδρου, του Κάρτερ Πέιτζ από την ομοσπονδιακή αστυνομία.

Οι Δημοκρατικοί κατηγορούν τον Αμερικάνο πρόεδρο ότι πυροδοτεί συνταγματική κρίση και με επιστολή υψηλόβαθμων στελεχών των Δημοκρατικών, κατηγορούν τον πρόεδρο Τραμπ ότι προσπαθεί να παρακωλύσει την έρευνα της δικαιοσύνης για το θέμα με την Ρωσία, και αν αποπέμψει με αφορμή το υπόμνημα τον Μάλερ ή παραιτήσει τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης Ροντ Ρόζενστάιν, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει την δεύτερη μεγαλύτερη συνταγματική κρίση στις ΗΠΑ μετά την σφαγή το Σαββατόβραδο.

Για την ιστορία, η σφαγή το Σαββατόβραδο είναι η αποπομπή από τον Πρόεδρο Νίξον του τότε ειδικού εισαγγελέα Άτσιμπαλτ Κοξ που ερευνούσε το σκάνδαλο watergate το 1973.

Στο υπόμνημα αναφέρεται από τον πρώην αναπληρωτή διευθυντή του FBI Άντριου Μακέιμπ, ότι αν δεν υπήρχε ο φάκελος του Στιλ δεν θα μπορούσε να εκδοθεί ένταλμα παρακολούθησης του Πέιτζ.

Ο Στιλ είχε προσληφθεί από ένα Αμερικανικό λόμπι το οποίο το χρηματοδοτούσε η προεκλογική καμπάνια της Χίλαρι Κλίντον και το Δημοκρατικό κόμμα, και οι Ρεπουμπλικάνοι συντάκτες του υπομνήματος κατηγορούν το FBI ότι δεν αποκάλυψε στον δικαστή που εξέδωσε το ένταλμα για την παρακολούθηση του Πέιτζ ότι ο φάκελος που έγινε αιτία για την απόφαση είχε χρηματοδότη την πλευρά των Δημοκρατικών.

Ενώ οι εξελίξεις τρέχουν, ο Μακέιμπ παραιτήθηκε στις αρχές τις εβδομάδας κατηγορώντας τον πρόεδρο Τραμπ για μεροληψία ενώ ο Στιλ έπαψε να είναι πληροφοριοδότης του FBI από το 2016 όταν αποκάλυψε στον τύπο τους δεσμούς του με την ομοσπονδιακή αστυνομία.

Σίγουρο είναι ότι ο Τράμπ κοιτάει να ξεκαθαρίσει το τοπίο με τρόπο ανάλογο με αυτόν των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και να βγάλει από την μέση, όσο μπορεί, όποιες σκιές υπάρχουν γύρω από το πρόσωπο του.

Η συνέχεια και η κατάληξη στο θέμα έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί, όπως όλα δείχνουν, εκτός από τον ίδιο τον πρόεδρο όλοι οι υπόλοιποι έμμεσα ή άμεσα εμπλεκόμενοι στην υπόθεση δείχνουν να μην θέλουν αυτή την εξέλιξη.

Αν τελικά ο Τράμπ, επιβάλει την θέση του, αυτό σημαίνει πολλά.

Όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για την πολιτική που θα ακολουθήσουν σε όλες τις βαθμίδες της επιρροής τους.

Κάτι που σημαίνει ότι μια εξέλιξη σε αυτό το θέμα είναι ένας πολύ καλός οδοδείκτης για την πορεία που θα έχει στο μέλλον η (δημοκρατικά εκπεφρασμένη) πολιτική στάση σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του Δυτικού κόσμου.

Πάντως με μια πρόχειρη εκτίμηση των πληροφοριών που υπάρχουν, ούτε το FBI, ούτε οι Δημοκρατικοί, ούτε οι Ρεπουμπλικάνοι, ούτε και ο Πρόεδρος Τράμπ λειτουργεί στα πλαίσια της Δημοκρατίας.

Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει η ίδια πολιτική ή αν τα πράγματα θα αλλάξουν προς μια ενδεχομένως δικτατορική δημοκρατία χωρίς πολλά προσχήματα.