Το αεροδρόμιο που μας αξίζει

Πυρετός εργασιών στο Νίκος Καζαντζάκης

Σώτια Πεντεδήμου
Σώτια Πεντεδήμου

Είχα καιρό – δυστυχώς – να ταξιδέψω. Πάνε βλέπετε οι εποχές που είχα πιάσει φιλίες τόσο με το προσωπικό των πλοίων της γραμμής Πειραιάς – Ηράκλειο αλλά και το προσωπικό εδάφους στο Νίκος Καζαντζάκης που μόνο που δεν με ρωτούσε τι κάνει η μαμά μου.

Ενώ λοιπόν είχα διαβάσει τα των εργασιών επέκτασης του αεροδρομίου δεν είχα ιδία άποψη. Τώρα που έχω, σας λέω ότι προχωρούν με εντατικούς ρυθμούς, μιας και βάσει χρονοδιαγράμματος πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως τέλος Μαρτίου, αρχές Απριλίου. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί γιατί αλλιώς δεν μπορώ καν να φανταστώ τι θα απογίνουν οι ορδές τουριστών που και φέτος αναμένονται στο νησί.

Αναρωτιέμαι πάντως – για ακόμα μια φορά – γιατί έπρεπε να περιμένουμε τόσο στην Κρήτη και το Ηράκλειο για την αναβάθμιση του Νίκος Καζαντζάκης. Θεωρητικά πάντα, γίνεται μια πενταετία, εκτιμούν οι πιο αισιόδοξοι, πριν λειτουργήσει το αεροδρόμιο στο Καστέλι. Όλα αυτά τα χρόνια όμως, γιατί βολευόμασταν με αυτό το αεροδρόμιο; Γιατί θεωρούνταν από το κεντρικό κράτος αρκετό για το Ηράκλειο και την Κρήτη, ενώ όλοι αναγνωρίζουμε ότι όχι μόνο δεν είναι αρκετό αλλά είναι και κακό για όλους, κατοίκους του νησιού και επισκέπτες;

Τόσα χρόνια με αμέτρητα πάνω-κάτω ουδέποτε συνάντησα κάποιον αγενή. Και ξέρετε γιατί; Γιατί η ευγένεια, ο σεβασμός και η καλή διάθεση ξεκινούν από εμάς τους ίδιους.

Το καλοκαίρι, το αεροδρόμιο είναι ανυπόφορο. Επιεικώς. Και γι αυτό δεν φταίνε οι άνθρωποι του αλλά γιατί  – πώς να το κάνουμε τώρα; – είναι μικρό να χωρέσει χιλιάδες τουρίστες. Είναι σα να προσπαθείς να χωρέσεις ένα γάιδαρο σε ένα σπιρτόκουτο. Γίνεται; Όχι. Οι ουρές είναι τεράστιες, η αναμονή μεγάλη, η ατμόσφαιρα αποπνικτική, μιας και  ήταν πιο πιθανό έως τώρα να πιάσεις το Τζόκερ από το πετύχεις τα κλιματιστικά να δουλεύουν.

Τον περασμένο Οκτώβριο το αεροδρόμιο του Ηρακλείου κατέλαβε την πρώτη θέση ως το χειρότερο από τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια στην ετήσια έρευνα επιβατών της ιστοσελίδας Sleeping in Airports, οι οποίοι κλήθηκαν να αξιολογήσουν τα αεροδρόμια της Ευρώπης βάσει των ακολούθων: άνεση, υπηρεσίες-υποδομές-διαθέσιμες δραστηριότητες, επιλογές εστίασης, ασφάλεια-μετανάστευση, εξυπηρέτηση πελατών, καθαριότητα, πλοήγηση και ευκολία στις μετακινήσεις και, τέλος, δυνατότητα ύπνου των επιβατών στους χώρους του αεροδρομίου.

Νωρίτερα ακόμα ο Υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης είχε δηλώσει στη Βουλή πως «η κυβέρνηση δεν θα αφήσει το Νίκος Καζαντζάκης να καταρρεύσει». Και η αλήθεια είναι ότι λίγο πριν (ή μετά) την κατάρρευση ήρθε η συμφωνία του Υπουργείου με την εταιρεία Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών Α.Ε. η οποία ανέλαβε πλήρως την χρηματοδότηση των έργων που αφορούν στη διαμόρφωση τόσο των χώρων του ισογείου, όσο και του α’ ορόφου του αερολιμένα, με επέκταση του συνολικού εμβαδού κατά 2.900 τμ., και την ανακαίνιση άλλων 8.000 τμ, για την καλύτερη εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, με την ταυτόχρονη αύξηση του αριθμού των πυλών (gates), για τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις των επιβατών.

Τρέχουν λοιπόν τα έργα, με δεδομένο ότι έχει αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα τουριστική σεζόν και τις πρώτες αφίξεις charter στις 25 Μαρτίου.

Ευχόμενη το αποτέλεσμα να ικανοποιήσει όσο το δυνατό περισσότερο όλους μας και να ανταποκρίνεται στοιχειωδώς στις απαιτήσεις των επισκεπτών μας, που φέτος υπολογίζονται να ξεπεράσουν τα 8 εκατομμύρια, θέλω να σας παροτρύνω και για κάτι άλλο. Ακούω και διαβάζω διαμαρτυρίες για την κακή και αγενή συμπεριφορά του προσωπικού του αεροδρομίου. Τόσα χρόνια με αμέτρητα πάνω-κάτω ουδέποτε συνάντησα κάποιον αγενή. Και ξέρετε γιατί; Γιατί η ευγένεια, ο σεβασμός και η καλή διάθεση ξεκινούν από εμάς τους ίδιους. Και εγώ έχω να το λέω για τους ανθρώπους του αεροδρομίου, ότι είναι πάντα πρόθυμοι και ευγενικοί, αρκεί και εμείς να σκάμε και κανένα χαμόγελο που και που.