Τι γίνεται τελικά με την Novartis;

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Στην σκιά των συλλαλητηρίων και του Μακεδονικού βγήκε και ένα πρόβλημα να φαντάζει ως αντίπαλο δέος στα ήδη αυξημένα προβλήματα αυτής της χώρας και αυτό είναι το σκάνδαλο της Novartis.

Θα μπορούσε να είναι το σκάνδαλο της δεκαετίας και πραγματικά, εάν η δικαιοσύνη ήταν αυτόνομη και δεν υπήρχε ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, ίσως η λύση αυτού του σκανδάλου θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο στην χώρα μας.

Τα ονόματα εμπλεκόμενων μελών του εν ενεργεία  Ελληνικού κοινοβουλίου που περιλαμβάνονται στην δικογραφία και δόθηκαν στην ολομέλεια είναι ηχηρά και περιλαμβάνουν υπουργούς και πρωθυπουργούς των προηγούμενων ετών.

Τα στοιχεία των ονομάτων είναι από την Εφημερίδα Των Συντακτών

Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός από την 20-6-2012 έως την 26-1-2015,
Παναγιώτης Πικραμμένος, πρωθυπουργός από την 16-5-2012 έως την 20-6-2012,
Δημήτρης Αβραμόπουλος, υπουργός Υγείας από το έτος 2006 έως το έτος 2009,
Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός Υγείας από την 7-9-2010 έως την 17-5-2012,
Ανδρέας Λυκουρέντζος, υπουργός Υγείας από την 21-6-2012 έως την 25-6-2013,
Μάριος Σαλμάς, αναπληρωτής υπουργός Υγείας από την 22-6-2012 έως την 23-6-2013,
Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός Υγείας από την 25-6-2013 έως την 9-6-2014,
Γιάννης Στουρνάρας, υπουργός Οικονομικών από την 5-7-2012 έως την 10-6-2014,
Ευάγγελος Βενιζέλος, υπουργός Οικονομικών από την 17-6-2011 έως την 21-3-2012 και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης από την 25-6-2013 έως την 25-1-2015
Γιώργος Κουτρουμάνης, υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης από τον Ιούνιο του 2011 έως το Μάιο του 2012,
Παράλληλα, η δικογραφία περιλαμβάνει και τις καταγγελίες των πρώην υπουργών του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Λοβέρδου και Εύης Χριστοφιλοπούλου και Βασίλη Κεγκέρογλου για μη τιμολόγηση των φαρμάκων στις αρχές του 2015.

Ενώ δημοσιογράφοι και πολίτες μάλλον αισθάνονται μουδιασμένοι με την υπόθεση γιατί είναι πολύ περίεργο για να είναι αληθινό το να βγει κάποιο φως και, αν όντως υπάρχουν, να καταμεριστούν οι ευθύνες του σκανδάλου δίκαια, οι πολιτικοί που φαίνονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο παίρνουν ευθέως στάση απέναντι στις καταγγελίες.

Ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε ότι θα καταθέσει μήνυση εναντίον του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και εναντίον του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε για ανυπόστατες κατηγορίες από τρεις ανώνυμους προστατευόμενους μάρτυρες, ο Πρώην υπουργός υγείας Ανδρέας Λοβέρδος δήλωσε ότι θα μηνύσει όχι μόνο τους φυσικούς αλλά και τους ηθικούς αυτουργούς της υπόθεσης και ο Ευρωπαίος επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος μίλησε για καταγγελίες ανύπαρκτες και αυταπόδεικτα ψευδείς.

Το πιο περίεργο μέχρι αυτή την στιγμή στην υπόθεση, που γεννά περισσότερα ερωτήματα, είναι η λακωνική και τελείως γενική απάντηση της εταιρίας η οποία δείχνει να παίρνει τον ρόλο του δικαστή που εξετάζει την υπόθεση και όχι του κατηγορούμενου.

Μιλάμε για μεγάλα ονόματα της πολιτικής σκηνής οι οποίοι αύριο θα ζητήσουν και πάλι την ψήφο μας για να διαχειριστούν τις τύχες αυτού του τόπου, μιλάμε για 3 δις € τα οποία έχασε το Ελληνικό δημόσιο.

Ειλικρινά αυτή την στιγμή κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα κάτι και πάντα υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας,  όμως αν πραγματικά είχαμε μια βουλή με ηθική υπόσταση και ηθικό βάρος, αυτοί οι άνθρωποι που φαίνεται να εμπλέκονται σε αυτό το σκάνδαλο, μέχρι να τελεσιδικήσει η απόφαση για την ενοχή ή την αθωότητα αυτών, θα έπρεπε να μην τους επιτραπεί να θέσουν υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές και να μείνουν σε πολιτική διαθεσιμότητα. Κάτι που και οι ίδιοι θα έπρεπε να ζητήσουν αν πραγματικά ήθελαν να καθαρίσουν το όνομα τους και όχι να τελειώνουν διεκπεραιωτικά με αυτό.

Φυσικά δεν θα γίνει κάτι τέτοιο και φυσικά πάλι θα προστατευθούν από τον νόμο περί ευθύνης υπουργών ο οποίος καθαρίζει αυτοδικαίως τέτοιες υποθέσεις, την ώρα που ο πολίτης μικροεπιχειρηματίας αν πιαστεί να μην έχει κόψει μια απόδειξη θεωρείται εγκληματίας.

Ίσως δεν είναι τυχαίο που βγήκε αυτό το σκάνδαλο τώρα, με τόσα εθνικά θέματα στο προσκήνιο, και ίσως είναι ένα όπλο στον άτυπο προεκλογικό πόλεμο κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όμως αν όντως ισχύουν τα στοιχεία για όλα αυτά, το σκάνδαλο της Νovartis είναι πραγματικά ένα σκάνδαλο μεγατόνων το οποίο μπορεί να γράψει ιστορία.

Το πιο περίεργο μέχρι αυτή την στιγμή στην υπόθεση, που γεννά περισσότερα ερωτήματα, είναι η λακωνική και τελείως γενική απάντηση της εταιρίας η οποία δείχνει να παίρνει τον ρόλο του δικαστή που εξετάζει την υπόθεση και όχι του κατηγορούμενου.

«Έχουμε λάβει γνώση των δημοσιευμάτων σχετικά με τις επιχειρηματικές μας πρακτικές στην Ελλάδα. Συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με τις αρχές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η Novartis δεσμεύεται με τα υψηλότερα πρότυπα ηθικής επιχειρηματικής συμπεριφοράς και κανονιστικής συμμόρφωσης, σε όλες τις πτυχές της εργασίας. Λαμβάνουμε κάθε ισχυρισμό για πιθανό παράπτωμα εξαιρετικά σοβαρά και εξετάζουμε διεξοδικά όλες τις αναφορές»

Και εδώ θέτω ένα ερώτημα. Άραγε ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;