Τα όμορφα σπίτια, όμορφα κατεδαφίζονται

Πως μια πόλη, χάνει την ιστορία της

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Άραγε πόσο εύκολο είναι να κτιστεί μια ιστορία πολλών ετών; Καθόλου εύκολο πιστέψτε με γιατί κάθε στιγμή κτίζει ένα κομμάτι ιστορίας και κάθε πέτρα που υπάρχει εκεί, σε εκείνο το σημείο έχει ποτίσει με όλα αυτά τα στοιχεία.

Πόσο εύκολο άραγε είναι ένα τέτοιο κομμάτι ιστορίας να γκρεμιστεί; Αυτό είναι πραγματικά εύκολο, δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από κάποια μεροκάματα και μια μπουλντόζα η οποία θα αναλάβει αυτό το έργο. Ένα έργο που σβήνει το χρώμα, την εικόνα και προοδευτικά, στην πάροδο του χρόνου και την μνήμη.

Ο Λάκκος είναι μια από τις παλαιότερες και ίσως πιο καλά διατηρημένες  περιοχές του Ηρακλείου.

Κρατάει μέσα του σαν επίμονο χάραγμα την ιστορία μιας πόλης η οποία εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Πολλές φορές μπαίνω μέσα στα στενά του, περπατάω στα παλιά αυτά δρομάκια για να πάρω λίγο την μυρωδιά, κάποιες αποχρώσες ενδείξεις αυτής της ιστορίας που υπάρχει ακόμα και μιλάει με τον δικό της τρόπο, με τους δικούς της ήχους. Δρόμοι αφηγηματικοί που απλά πρέπει να τους παρατηρήσεις και να τους αφήσεις να μιλήσουν για να σου πουν την ιστορία τους.

Εγώ θα ζητούσα λίγο περισσότερο σεβασμό στην ιστορία μας από τους ιθύνοντες νόες και ίσως λίγο περισσότερη ευαισθησία στην λήψη κάποιων αποφάσεων. Ίσως έτσι κάποια στιγμή, θα μπορέσουμε να απολαύσουμε ένα λίγο καλύτερο πολιτισμό και αυτό επειδή τότε ίσως μας αξίζει.

Με λύπη μου πριν από λίγες ώρες έμαθα ότι χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο κατεδαφίστηκε ένα ακόμα μικρό κομμάτι ιστορίας στην περιοχή του Λάκκου για να ανοιχτεί ο δρόμος, με την μάλλον αβάσιμη αιτιολογία ότι το σπίτι ήταν ετοιμόρροπο.

Δυστυχώς η απόγνωση της Λιάνας δεν είναι αρκετή για να σταματήσει τις μπουλντόζες, ούτε τις διοικητικές αποφάσεις οι οποίες έδωσαν αυτή την εντολή.

Όμως αυτή η πολιτική εξωραϊσμού μέχρι στιγμής έχει αφανίσει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας αυτής της πόλης και της συλλογικής μνήμης που εγκιβωτίζεται μέσα σε αυτά τα στενά.

Στις βόρειες παρυφές του Λάκκου αφανίστηκε η συνοικία Πηγάιδα, στην Ανατολική είσοδο του Λάκκου το νοσοκομείο των μολυσματικών ασθενειών, το νοσοκομείο των αφροδίσιων, για να αντικατασταθούν από πολυκατοικίες και ένα αταίριαστο τελείως με το ύφος της περιοχής αλλά και την ιστορία της πολιτιστικό κέντρο το οποίο ακόμα δεν έχει καταφέρει να λειτουργήσει σωστά.

Άραγε είναι πρόοδος το να σβήνεις την ιστορία σου; Τα θεμέλια που από πάνω τώρα κτίζεις;

Ναι λοιπόν τα όμορφα σπίτια, όμορφα κατεδαφίζονται όμως αυτό που μένει μετά είναι απλά ένα κενό στην μνήμη αλλά και την ιστορία μας.

Εγώ θα ζητούσα λίγο περισσότερο σεβασμό στην ιστορία μας από τους ιθύνοντες νόες και ίσως λίγο περισσότερη ευαισθησία στην λήψη κάποιων αποφάσεων. Ίσως έτσι κάποια στιγμή, θα μπορέσουμε να απολαύσουμε ένα λίγο καλύτερο πολιτισμό και αυτό επειδή τότε ίσως μας αξίζει.


* Η φωτογραφία είναι του κου Γιάννη Ζαϊμάκη Καθηγητή και προέδρου του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης