Σχολική έκθεση, μια καταδίκη

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

«Ήμουν άριστος στη σχολική έκθεση. Θα γίνω συγγραφέας.»

Η «σχολική έκθεση» είναι η ατυχία της μεπέπειτα ζωής…
Είναι η πνευματική αδυναμία να μπορείς να απολαμβάνεις το ουσιαστικό και πολύτιμο ενός πράγματος μόνο σε αραιωμένες παπάρες.
Είναι η ατυχής ικανότητα να μετατρέπεις μνημειώδεις προτάσεις σε περικοκλάδες, περιεκτικά σκίτσα σε φανφάρες.
Είναι η φρικιαστική ικανόνητα να παπαρίζεις ώρες ολόκληρες γράφοντας, αντί να σιωπάς ώρες ολόκληρες και μετά να μεταφέρεις το «εξαντλημένο» σε ένα λεπτό.

Ο Σω έλεγε πως η οικονομία είναι η αρετή των αρετών.

Ως τη στιγμή που το διάβασα δεν τολμούσα να διαδώσω την φράση αυτή ως κάτι που με εκφράζει απόλυτα. Χαίρομαι λοιπόν αληθινά που βρήκα το απόφθεγμα του Σω, τον οποίο σαφώς θα πιστέψουν πιο πολύ από μένα.

Η οικονομία είναι η αρετή των αρετών.

Πρέπει, επιβάλλεται να πιστέψουν μιαν ανήσυχη φύση που νιώθει την απώλεια της ζωτικής ενέργειας με κάθε τρόπο -πνευματικά, ψυχικά, σωματικα- πιο βαθιά και τραγικά, από εκείνες τις φύσεις που επικεντρώνουν τις παραγωγικές τους δυνάμεις στο λιγότερο πολύτιμο…

Κάποιος Γάλλος το εξέφρασε πολύ όμορφα κάποτε: «le minimum d’effort et le maximum d’effet!». Απλά και νηφάλια.

Όμως στην σχολική έκθεση μαθαίνουμε το ασήμαντο, το περιττό.
Παντού, σε όλες μας τις ψυχικές και πνευματικές εκπορεύσεις, μας ακολουθεί σαν βραχνάς το δώρο των Δαναών -το «όμορφο στυλ», η «μελωδική γλώσσα».

Η έξυπνη νοικοκυρά ήταν η πρώτη που τόλμησε να κατακρίνει τα κόκκαλα (μαζί με το κρέας) στη ζυγαριά , η πρώτη που τόλμησε να τα νιώσει ως απάτη και να ζητήσει να απομακρυνθούν. Ως εκ τούτου αποδείχτηκε πιο έυφυής από τον «αναγνώστη»…

Συνάνθρωπε, κοίταξε να ξεπεράσεις την «σχολική έκθεση» όταν απολυθείς στη ζωή.
Ξεπέρασε τους «προλόγους», τις «εισαγωγές», τις «συνάψεις» και τους «επιλόγους» του Μεσαίωνα.
Στόχευε και χτύπα το «κέντρο»… Δεν έχουμε χρόνο!

Η οικονομία είναι η αρετή των αρετών, έλεγε ο Σω.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > Κάποιος Γάλλος το εξέφρασε πολύ όμορφα κάποτε: «le minimum d’effort et le maximum d’effet!». Απλά και νηφάλια.

    Στην Ελλάδα το λέμε με λιγότερες λέξεις:
    ‘Ωχ, αδερφέ τώρα»
    πιο minimum effort, δεν γίνεται.

    > Συνάνθρωπε, κοίταξε να ξεπεράσεις την «σχολική έκθεση» όταν απολυθείς στη ζωή.
    Ξεπέρασε τους «προλόγους», τις «εισαγωγές», τις «συνάψεις» και τους «επιλόγους» του Μεσαίωνα.
    Στόχευε και χτύπα το «κέντρο»… Δεν έχουμε χρόνο!

    Ο πρόλογος και ο επίλογος έχουν μια πολύ συγκεκριμένη λειτουργία και στόχο όμως.
    Ο πρόλογος είναι εκεί για να σε αναγκάσει να σκεφτείς ΠΩΣ θα προσεγγίσεις το θέμα.
    Ο επίλογος είναι εκεί για να σε αναγκάσει να εκφράσεις στο τέλος ένα συμπέρασμα ή την ουσία του θέματος.
    Χωρίς τον πρόλογο, δύσκολα θα χτυπήσεις «κέντρο».
    Και χωρίς τον επίλογο, δύσκολα θα έχει πρακτικό αποτέλεσμα ακόμη και αν χτυπήσεις «κέντρο».

    1. Άνα Ζουμάνη    

      ‘Ωχ, αδερφέ τώρα:
      Για μεμονωμένα δεν ξέρω. Αλλά ως παγκόσμιο, οικουμενικό μότο, κάθετο, δηλαδή από κάτω ως πάνω, το βρίσκω μπόμπα. «ωχ αδερφέ, σιγά μην πάω να πολεμήσω», «ως αδερφέ, σιγά μην πάω να κατακτήσω». Θεωρητικά δεν αποκλείεται καθόλου αυτο το minimum effort να γεννούσε το απόλυτο maximum d’effet. 🙂

      Άνα Ζουμάνη
  2. Βασίλης Μαρ.    

    «η φρικιαστική ικανόνητα να παπαρίζεις ώρες ολόκληρες γράφοντας, αντί να σιωπάς ώρες ολόκληρες και μετά να μεταφέρεις το «εξαντλημένο» σε ένα λεπτό»

    Αυτό ακριβώς.
    Να σιωπάς χρόνια ολόκληρα και μετά να μεταφέρεις το εξαντλημένο σ΄ένα λεπτό, ακόμα πιο καλά.

    1. Oraia ta lete re    

      > Να σιωπάς χρόνια ολόκληρα και μετά να μεταφέρεις το εξαντλημένο σ΄ένα λεπτό, ακόμα πιο καλά.

      Το πήγες πολύ πιο μακρυά:

      https://www.youtube.com/watch?v=N-isGzfYUZ4

      και, μοιραία, έφτασε εκεί 🙂

      1. Βασίλης Μαρ.    

        Μια χαρά, χτυπά ένα κατεστημένο, γιατί όχι. Για να χλευάσω πρέπει να δοκιμάσω, όμως δε δοκίμασα.

  3. Ίρις    

    «Το σχολείο μου είναι όμορφο. Οι δάσκαλοί μου είναι καλοί. Χαίρομαι όταν σηκώνομαι το πρωί με τις κότες για να πάω στο σχολείο μου με τα άλλα καλά παιδάκια»
    Η έκθεση δεν μας μαθαίνει μόνο την παπαρολογία, μας μαθαίνει και την υποκρισία.

    1. Oraia ta lete re    

      > Η έκθεση δεν μας μαθαίνει μόνο την παπαρολογία, μας μαθαίνει και την υποκρισία.

      Ορίστε! και ύστερα λένε μερικοί οτι το σχολείο δεν μας μαθαίνει πρακτικά πράγματα :p

  4. Τ.Η.

    Τ.Η.    

    Είμαι υπερήφανη, η Έκθεση ήταν το μάθημα στο οποίο είχα τον χαμηλότερο βαθμό στις Πανελλήνιες. 12 χρόνια «καλή μαθήτρια» δεν κατάφεραν να με μάθουν να γράφω έκθεση, τι χαρά! …

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.