Στου Γιάννη Πίπη

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Της πουτάνας το κάγκελο έγινε την Παρασκευή στου Πίπη. Η γλυκόηχη αρχαιοελληνική λύρα του Θανάση Κλεώπα πρωταγωνίστησε βεβαίως, η κιθάρα του Ίωνα και τα σπανιόλικα τραγούδια του, ο ύμνος στον Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα από τον ίδιο, ο εκπληκτικός Νίκος Οικονομέας στο κλαρίνο, κι η αποκάλυψη της βραδιάς, ο Βασίλης που μαζί με τον Βάιο ενθουσίασαν με παλιά ρεμπέτικα και με Καββαδία.

Ο Πίπης όπως τον ξέρετε από παλιά. Όπως και η ποιότητα των εδεσμάτων και οι τιμές. Ο Θεός να μας δίνει υγεία να απολαμβάνουμε τέτοιες βραδιές. Βέβαια εγώ ο αιωνίως απροσάρμοστος κοίταζα τον Πίπη κι άλλαζε το σκηνικό της ταβέρνας του, σιγά – σιγά τα τραπεζάκια γέμιζαν από παλιούς φίλους κι ο χώρος μπροστά στο μαγαζί του, το ίδιο. Θυμήθηκα ακόμη ότι είχα κερδίσει κάποτε μια συναγρίδα στο λόττο που όποτε του καπνίσει κάνει. Την είχα δώσει λοιπόν σε ένα φίλο με την υπόσχεση να πάω να τη μαγειρέψω. Αυτός την έβαλε στο ψυγείο, εγώ έφυγα την επομένη για Αθήνα κι από την Αθήνα κάπου στο Βερολίνο η συναγρίδα ξεχάστηκε.

Όταν επιτέλους αναμαζευτήκαμε έβαλα φωτιά, άνοιξα το ψυγείο και το έβαλα στα πόδια! Η συναγρίδα βρωμούσε – δεν ήταν στην κατάψυξη – από εδώ μέχρι τον Άγιο Νικόλαο. Έτσι πήγαμε και αγοράσαμε σουβλάκια από τη γειτονιά, σκιας για να μη μείνουμε νηστικοί. Γέλασα με την ανάμνηση. Την είπα στον Γιάννη τον Πίπη, κι έβαλε κι αυτός τα γέλια. Βλέπετε ακόμη και οι «στραβές» περνάνε πανεύκολα στην ζώνη των αναμνήσεων.