Στα όρτσα

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Προσπάθησα αλλά δεν μου είναι κατορθωτό να κρατηθώ μακρυά από την πολιτική πραγματικότητα, που τις τελευταίες μέρες τρέχει ωσάν το χείμαρρο που έπνιξε την μάντρα.

Κάτι πολυνομοσχέδια που αφού στροβιλίστηκαν από τους αέρηδες της ανοησίας μας ήρθαν κατακέφαλα, κάτι το Μακεδονικό που δήθεν συζητιέται πίσω από κλειστές πόρτες, κάτι ψευτιές που όσο πάνε και πληθαίνουν, με τσίγκλιζαν.

Είδα και απόειδα αλλά κατάλαβα ότι μόνο δύο λύσεις έχω: ή να πεισθώ με τα όσα εκστομίζει ο κ. Τσίπρας και να ζω σε μια τεχνητή παράδεισο ή να του σφεντουρίξω ότι έχω και δεν έχω στην κεφαλή. Προτιμώ τη δεύτερη λύση. Άλλωστε το οικονομικό μου πρόβλημα το έχω λύσει. Κι όλες τις ελληνικές τράπεζες τις έχω να με κυνηγούνε και δυόμιση ευρώ μακάρια κοιμούνται στις τσέπες μου.

Τι άλλο θέλω ο παντέρμος; Ένα μόνο φίλοι μου. Να ξαναπάρω την Ελπίδα αγκαλιά. Θα μου πείτε ότι είναι δύσκολο εγχείρημα. Εγώ όμως αυτό δεν το πιστεύω. Έχω βλέπετε εμπιστοσύνη στον Έλληνα που όσο και όπως να έχει ξεφτιλιστεί παραμένει ναυσιπλοών έστω κι από τη θέση του ερέτη.