Σκαλαθύρματα 28/03/18

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

  • Άντε παιδιά, αγάντα και λίγες μέρες μείναμε ακόμη μέχρι την Ανάσταση. Κυριακή των Βαϊων, αυτή που μας έρχεται, Μεγάλη Εβδομάδα, αμέσως μετά κι ύστερα πάμε για βρούβες και αντικριστό. Παρέλειψα βέβαια την Κοινωνία, τη Μεγάλη Πέμπτη. Κι  όμως εδώ στην Κρήτη, είναι πολύ σημαντικό να είσαι «ο Μεγάλης Πέμπτης μεταλαβωμένος»
  • Η Κυριακή πάντως, των Βαϊων, θα έπρεπε να εορτάζεται και σαν ημέρα της ανθρώπινης υποκρισίας. Μετά βαΐων και κλάδων υποδέχτηκαν Εκείνον που μετά από λίγες μέρες φώναζαν «Άρον άρον σταύρωσον αυτόν».
  • Προσωπικά έχω βγάλει πρόγραμμα. Την ημέρα του Πασχα να την περάσω σ’ ένα χωριό, όπου οι μεζέδες μπόλικοι, οι βρούβες αρρίφνητες και οι χοχλιοί χαμόστρωμα. Μόνο να μη βρέχει και θα γυρίσω εφοδιασμένος και για του χρόνου τη Σαρακοστή. (Μπούρδες λέω; Καλά ρε φίλοι, δε σας είπα και καμπούρηδες).
  • Αφού μας τάισε τη μισή Σαχάρα, ο πούστης ο νοτιάς, έβαλε κάπως μυαλό σήμερα. Η ανάσα μου σχεδόν αποκαταστάθηκε και καθόμαστε με την Άνα μου και γράφομε ό,τι μας καπνίσει. Αυτό δεν θα πει αυτόματη γραφή;
  • Όσοι με βλέπουν στο δρόμο με κοιτάζουν κάπως περίεργα! Φαντάζομαι ότι φταίει το ότι έβγαλα το μπορσαλίνο που κοσμεί ή κρύβει την κεφάλα μου όλον τον χειμώνα και το’δωσα για στεγνό καθάρισμα. Βολεύομαι τώρα μ’ ένα τζόκεϊ των ολυμπιακών αγώνων και αφού δεν μπορώ να παραστήσω τον ανόητο Κεντέρη ή τη λατρεία μου, την Κορακάκη, αρκούμαι στο ότι με το καπέλο δεν παίρνει την πλούσια κόμη μου ο νοτιάς.