Σκαλαθύρματα 1/3/2018

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

• Έχω αποκτήσει τελευταία κι άλλο ένα και κακό μάλιστα χαρακτηριστικό: Να μη βγαίνω τα απογεύματα από το σπίτι, προτιμώντας να χάνω τον καιρό μου με ασχολίες ανούσιες. Άντε να έρθει το καλοκαίρι μπας και αλλάξω κι εγώ μαζί με τον καιρό.
• Πάνε τόσο καλά φαίνεται οι “διαπραγματεύσεις” μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων ώστε ο πρωθυπουργός της γειτονικής πολυεθνικής χώρας να υιοθετεί τις πιο ακραίες θέσεις. Έτσι δήλωσε χθες στους έγκυρους Financial Times ότι είναι παράλογη η απαίτηση της Ελλάδος για αλλαγή του Συντάγματος των Σκοπίων, ακριβώς των ίδιων αυτών Σκοπίων που έχουν όχι απλώς παραχαράξει την Ιστορία, αλλά διακυρήττουν και ότι ανήκουν σε μια απροσδιόριστη εθνότητα! Μπράβο κύριε Κοτζιά. Τα καταφέρνεις υπέροχα. (Η Θεσσαλονίκη τουλάχιστον θα μείνει σε εμάς;)
• Εκνευρίζομαι αφόρητα με τα φανατικά μέλη εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ που κουτουλούν όπου και ότι βρουν μπροστά τους. Μειώστε ρε παιδιά το φανατισμό σας. Έτσι όπως το λαλείτε δεν οφελείτε ούτε το κόμμα σας ούτε τους εαυτούς σας.
• Πολλοί είναι εκείνοι που με αξιοπρέπεια δεν εξαργύρωσαν την αντίστασή τους στη Χούντα. Όμως και πολλοί περισσότεροι αυτοί που έλυσαν το πρόβλημα της ζωής τους επειδή πήγαν για λίγες ώρες στον περίβολο του Πολυτεχνείου, ή στην ταράτσα της Νομικής. Αυτό σκέφτηκα σήμερα που είδα έναν μεγαλόσχημο – ευτυχώς όχι Ηρακλειώτη – να προπαγανδίζει σε ένα καφενείο την αντιστασιακή του δράση. Κι όμως αυτού του κυρίου, έχω στα συρτάρια μου περισσότερες από δέκα φωτογραφίες αγκαλιά με τους πρωταγωνιστές της Χούντας.
• Πήγα χθες που λέτε σε μια σχολή που με σοβαρότητα διδάσκει τα μυστικά των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Περιττό να σας πω ότι το έβαλα στα πόδια πριν καλά καλά κλείσει η πόρτα πίσω μου. Κι αυτό επειδή οι άνθρωποι μιλούσαν εκεί μια γλώσσα εντελώς ακατανόητη σε μένα. Αποφάσισα λοιπόν ότι καλά είμαι κι έτσι με τα λίγα ελληνικά που γνωρίζω.