Σκαλαθύρματα 11/04/18

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

  • Δεν μπορώ να μη σημειώσω ότι σ’ ένα έρημο Ηράκλειο την ημέρα της Λαμπρής, οι μόνοι που δούλευαν ήταν οι υπάλληλοι καθαριότητας! Ο Θεός να τους έχει καλά. Και η ευχή μου είναι από καρδιάς βγαλμένη, ας το πιστέψουν. Το ίδιο άλλωστε είχε συμβεί και την 25η Μαρτίου.
  • Δεν μπορώ να καταλάβω βρε παιδιά το πώς έχουν κανονίσει τη ζωή τους πολλοί συμπολίτες, που ξενυχτούν κάθε βράδυ και κοιμούνται ολημέρις της μέρας. Κι εγώ υπήρξα κάποτε ξενύχτης, αλλά στις 7 η ώρα το πρωί ήμουνα πάντοτε στο γραφείο μου, νυσταγμένος μεν, αλλά γεμάτος όρεξη να αρχίσω τη δουλειά. Τα πράγματα άλλαξαν θα μου πείτε. Τα πράγματα χειροτέρεψαν, θα σας απαντήσω.
  • Έχω τη μανία, όταν έχω κέρματα στην τσέπη μου, να τα εξετάζω, για να δω από ποια χώρα προέρχονται. Δεν σας κρύβω δε ότι, κάθε φορά -συνηθέστατα δηλαδή- που θα δω τον γερμανικό αετό, η σκέψη μου πάει κατ’ ευθείαν στις θηριωδίες των Ναζί. Υπερβολές θα πείτε. Δεν διαφωνώ, αλλά και ούτε προσπαθώ να αποδιώξω τις σκέψεις μου.
  • Κατευθυνόμενος χθες προς την οδό Χάνδακος, εντυπωσιάστηκα από το ότι τα μπουγατσατζίδικα ήταν γεμάτα κόσμο. Ούτε καρέκλα κενή! Τι έγινε ρε παιδιά; Δεν χλαπακιάσατε αρκετά τη Λαμπρή και προσπαθείτε τώρα να χορτάσετε;
  • Σας έγραψα χθες ότι την ημέρα της Λαμπρής την πέρασα στην Πλουτή, όπου και το «Στέκι του χοχλιού». Εντάξει, το θυμάμαι. Όμως με καμία δύναμη δεν μπορώ να βγάλω από μέσα μου την ανοιξιάτικη Κρήτη. Εύχομαι να την απολαύσω σύντομα και πάλι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *