Σκάνδαλο Novartis και άρθρο 5, θα τιμωρηθεί τελικά κανείς;

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Όσο οι εξελίξεις τρέχουν με ραγδαίους ρυθμούς στο θέμα των Ιμίων, της Κυπριακής ΑΟΖ αλλά και σε όλο το φάσμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, φαίνεται ότι η υπόθεση των σκανδάλων που είχε δημιουργήσει σεισμό στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας έχει παγώσει.

Είναι απολύτως λογικό να συμβαίνει αυτό, εφόσον τα αμιγώς εθνικά θέματα είναι πολύ πιο σημαντικά από τα πολιτικά σκάνδαλα και φυσικά η επιλογή και της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης να ρίξει τους τόνους αυτή την στιγμή, είναι σωστή για να δείξει μια, τρόπον τινά, εθνική σύμπνοια στα υπόλοιπα μεγάλα θέματα.

Για να μην ξεχνάμε όμως τα πράγματα το σκάνδαλο της Novartis δεν έχει κλείσει και δεν πρόκειται να κλείσει σύντομα.

Δεν είναι το ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι γιατί ας μην έχουμε αυταπάτες, τα κεντρικά αδικήματα έχουν ήδη παραγραφεί και ακόμα και αν αποδειχτεί πως οι εγκαλούμενοι πολιτικοί είναι ένοχοι δεν υπάρχει νομικό  πλαίσιο που θα μπορέσει να τους αγγίξει.

Αυτό εξηγεί αρκετά καλά την στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος επέλεξε να αποβάλει από το κόμμα τον φιλικά προσκείμενο στην πλευρά Καραμανλή, Αντώναρο και να κρατήσει τον Άδωνι ο οποίος εμπλέκεται στο κατηγορητήριο του σκανδάλου.

Είναι το ότι πλησιάζουν εκλογές που σημαίνει ότι το σκάνδαλο αυτό μπορεί να «βοηθήσει» την κοινή γνώμη να επιλέξει τι θα ψηφίσει στις επόμενες εκλογές.

Όμως, εκτός αυτού, τι άλλο νόημα μπορεί να έχει η αποκάλυψη στοιχείων και η διαλεύκανση της υπόθεσης;

Ακόμα και αν οι πολιτικοί που εμπλέκονται στην υπόθεση βγουν λάδι από εκεί τουλάχιστον νομικά, υπάρχει και το ηθικό μέρος του πράγματος που σημαίνει ότι «Μπορεί να μην τιμωρηθείς από τον νόμο, αλλά είσαι ένοχος και ηθικά ανεπιθύμητος μέσα στο κοινοβούλιο».

Καλό φυσικά θα είναι όλος ο υπόλοιπος έλεγχος να γίνει από την στιγμή που θα αλλάξει ο νόμος αυτός, όμως δυστυχώς δεν ζούμε σε ουτοπία αλλά σε μια λερωμένη πραγματικότητα η οποία κάθε άλλο παρά ουτοπική είναι.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να καταλάβει κανείς πως εκτός από την Novartis, υπάρχουν και άλλες φαρμακευτικές στην χώρα οι οποίες ακολουθούν ακριβώς την ίδια πρακτική με την συγκεκριμένη, και αν ανοίξει ο ασκός του Αιόλου από μέσα θα βγουν πολλά και χρήσιμα για πάρα πολύ κόσμο. Με άλλα λόγια θα κλάψουνε μανούλες.

Οπότε το ότι το σκάνδαλο της Novartis δεν μπορεί να αγγίξει τους εμπλεκόμενους πολιτικούς δεν σημαίνει τίποτε άλλο από το ότι το νομικό πλαίσιο της χώρας χρειάζεται να αλλάξει, και πιο συγκεκριμένα ο νόμος περί ευθύνης υπουργών ο οποίος λειτουργεί με κατάπτυστο τρόπο.

Τι άλλο μπορεί να σημαίνει; Μπορεί να σημαίνει ότι θα πρέπει να ελεγχθούν από όλα τα κόμματα πολιτικοί, και όχι μόνο οι 10 που εμπλέκονται σε αυτό το σκάνδαλο αλλά και όσοι αποδειχτεί πως εμπλέκονται σε ανάλογα σκάνδαλα να πάνε τουλάχιστον σπίτι τους.

Καλό φυσικά θα είναι όλος ο υπόλοιπος έλεγχος να γίνει από την στιγμή που θα αλλάξει ο νόμος αυτός, όμως δυστυχώς δεν ζούμε σε ουτοπία αλλά σε μια λερωμένη πραγματικότητα, η οποία κάθε άλλο παρά ουτοπική είναι.

Φυσικά ουτοπικό φαντάζει και το να αλλάξει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, και το πιο πιθανό να συμβεί είναι το σκάνδαλο αυτό να χρησιμοποιηθεί μόνο για να συντηρήσει την παρούσα κυβέρνηση στην εξουσία με όποιο τρόπο.

Ειλικρινά δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει τι θα γίνει στο μέλλον, όμως οι πολίτες έχουν χρέος να μην ξεχνούν και οι πολιτικοί να καταλάβουν ότι οι πολίτες θυμούνται.