Ποιος έκλεψε τα Χριστούγεννα από το Ηράκλειο;

Λίγο μεράκι και στοιχειώδης καλαισθησία χρειάζεται. Τίποτα άλλο.

Μάριος Διονέλλης
Μάριος Διονέλλης

Το κείμενο γράφεται σκόπιμα ετεροχρονισμένα. Δεν ήθελα να είμαι εγώ αυτός που θα χαλάσει το πνεύμα της γιορτής γκρινιάζοντας.

Τώρα όμως που ξεστήθηκε το (ο καλός Θεός να το κάνει) «Χριστουγεννιάτικο Κάστρο» στην Πλατεία Ελευθερίας και επειδή με πολύ μεγάλο σθένος οι υπεύθυνοι ανακοίνωσαν πως από τώρα προετοιμάζονται για τα Χριστούγεννα του 2018, ας πούμε δυο λογάκια για να βοηθήσω όσο μπορώ…

Λίγη μπογιά θέλει για να μη δείχνει τόση φτήνια. Κυρίως όμως αγάπη και μεράκι. Και να θυμάστε, τα Χριστούγεννα είναι «ντούμπλ φας».

Καταρχάς, τί είναι τα Χριστούγεννα: Δεν χρειάζονται πολλά πράγματα, μεράκι κυρίως, καλές ιδέες και στοιχειώδης καλαισθησία για να φτιάξεις στο μυαλό των παιδιών (μικρών και μεγάλων) τη γιορτινή ατμόσφαιρα.  Εντάξει, άμα έχεις και λεφτά κάνεις πραγματική μαγεία και μεταμορφώνεις κυριολεκτικά την πόλη. Όμως είπαμε, τώρα έχουμε κρίση και τα μισθά δε φτάνουν για glamorous Christmas. (Αν και οι κακές γλώσσες λένε πως το Ηράκλειο έχει ακόμα λεφτά και πως με δυο – τρεις καλές χορηγίες θα μπορούσες να κάνεις «παπάδες»).

Τέλος πάντων, εμείς πάμε για τα βασικά:

Δε θέλει λεφτά για να βάψεις τα καδρόνια στην πίσω πλευρά από τις μετώπες στα σπιτάκια. Λίγη μπογιά θέλει. Αφού θέλουν αντιστήριξη για να μην πέσουν από τον αέρα και αφού δεν βρήκατε άλλο τρόπο, εντάξει, ας έχει καδρόνια. Βάψτε τα όμως τα ρημάδια. Λίγη μπογιά χρειάζεται μόνο για να μη δείχνει τόση φτήνια. Κυρίως όμως αγάπη και μεράκι. Τα Χριστούγεννα είναι «ντούμπλ φας», δεν πρέπει να έχουν την καλή και την ανάποδη πλευρά σαν τις σωβρακοφανέλες.  Αν περηφανεύεστε ότι μπήκε πολύς κόσμος στο Κάστρο να ξέρετε πως ακόμα περισσότεροι πέρασαν απ’ έξω, στο κεντρικότερο σημείο της πόλης ήταν εξάλλου, και η εικόνα που είδαν ήταν αυτή…

Το ξαναλέω. Λίγη μπογιά θέλει, αφού δεν έχουμε λεφτά να πάρουμε κάτι καλύτερο που να έχει δύο όψεις.

Τί καλύτερο δηλαδή, μη φανταστείτε καμιά υπερπαραγωγή. Λίγο ξύλο ίσως παραπάνω, ένα κόντρα πλακέ θαλάσσης ίσως και όχι αυτό το άθλιο το αφρολέξ. Αφού μαδάει και κόβεται και θρουλάει και λιώνει από τη βενζινόκολλα και τελικά καταλήγει στα σκουπίδια πολύ πριν τελειώσουν οι μέρες της γιορτής.  Δεν μπορεί, κάποιο καλύτερο υλικό θα υπάρχει…  Και όχι με πολλά λεφτά…

Ανησυχώ δε ειλικρινά για τους υπευθύνους του Δήμου. Στενοχωριέμαι και μόνο που σκέφτομαι τί δώρο θα τους έφερε ο Άγιος Βασίλης μετά από αυτό το κακομούτσουνο ανδρείκελο που του μοστράρανε…

Και πάμε στο περιεχόμενο…

Για το ποιοι και που θα στήσουν τους πάγκους τους στη χριστουγεννιάτικη μπίζνα ξέρω πως κόντεψε να χυθεί αίμα.  Έγινε πόλεμος κανονικός και το κλίμα που επικράτησε μόνο «χριστουγεννιάτικο» δεν ήταν. Μέχρι και απειλές για τη ζωή τους δέχτηκαν επιχειρηματίες ξενομπάτηδες που θέλησαν να φέρουν κάποια παιχνίδια στο Ηράκλειο και να συμμετάσχουν στην κερδοφόρα γιορτή.

Για να φτάσουμε τελικά το «Χριστουγεννιάτικο Κάστρο» να έχει μαγαζάκι που πουλάει ζωντανά πουλιά και χρυσόψαρα και κουνέλια…

να έχει αρκετό χώρο για έκθεση αυτοκινήτου αντίκας (που μπορείτε να νοικιάσετε και για τον γάμο σας…)

αλλά και ηλεκτροκίνητα μηχανάκια και ποδήλατα (αφού τα Χριστούγεννα στο Ηράκλειο έχει ήλιο και δεν φτουράει το χειμωνιάτικο σκηνικό με το παγοδρόμιο, τουλάχιστον να βγάλουμε και κάτι).

Και κλείνω με το αγαπημένο μου: ΤΟ ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΟ.

Μπορεί μέχρι εδώ να διαφωνείτε και να με βρίζετε αλλά ελάτε να συμφωνήσουμε πως αυτό εδώ στη φωτογραφία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΟ. Είναι ένα κοντέινερ που γράφει ice scating και μπροστά έχει ένα κλουβί με πάτωμα από πλαστικό πλέξιγκλας, που ΔΕΝ γλιστράει εκτός και αν η θερμοκρασία πέσει στους -10 και κοκαλώσει πάνω του η υγρασία.

Το θέαμα με τα πιτσιρίκια να φοράνε παγοπέδιλα και να γρατζουνάνε «χρούτσου χρούτσου» τις πλάκες του πλεξιγκλας κρατώντας την κουπαστή είναι αποκαρδιωτικό, μίζερο και (συγνώμη για τα παιδάκια) μάλλον γελοίο. «Παθέτικ» που λένε και στο χωριό μου το Κριεκούκι, το οποίο δεν είχε ποτέ παγοδρόμιο και γιαυτό με πιάνει η ζήλια μου για το δικό σας το… Ice Skating.

Έλεος, μην ξαναφέρετε αυτό το πράγμα. Στο Ηράκλειο έχει ήλιο σχεδόν όλο το χρόνο. Το αληθινό παγοδρόμιο σε ανοιχτό χώρο κοστίζει πολύ για να το συντηρήσεις και θέλει μια ολόκληρη εγκατάσταση, το κόστος της οποίας προφανώς  κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει.  Πόσο μάλλον σε μια πόλη που και τα Χριστούγεννα έχει 20 βαθμούς.  Αφήστε το λοιπόν. Κάντε κάτι άλλο βρε αδερφέ. Φτιάξτε μια πίστα να κάνουν πατίνια με ροδάκια, αλλά έλεος όχι άλλο «παγοδρόμιο».

Κλείνω όπως άρχισα. Προτίμησα να τα πω τώρα που πέρασαν οι γιορτές για να μη χαλάμε τις καρδιές μας χριστουγεννιάτικα.  Δεν ξεχνώ ούτε τις επικρίσεις που ήδη διατυπώθηκαν για τις αντιαισθητικές τέντες, ούτε για το γεγονός ότι υπήρχε μόνο ένα δωρεάν παιχνίδι και σε όλα τα άλλα έπρεπε να πληρώσεις, ούτε τη γενική έλλειψη πρωτοτυπίας στο περιεχόμενο του κάστρου.  Όπως δεν ξεχνώ από την άλλη, και τις καλές ιδέες που έφερε το ΙΤΕ, ή την άψογη συμπεριφορά των ανθρώπων που βοήθησαν στη λειτουργία του Κάστρου, κυρίως νέοι και νέες που με χαρά καθοδηγούσαν τα πιτσιρίκια να κάνουν μια ζωγραφιά ή μια κατασκευή.

Δυστυχώς όμως το συνολικό αποτέλεσμα δεν ήταν καλό. Ίσως του χρόνου.

Ευτυχισμένο το… 2019