«Πλουμί»: Ένας χώρος πολιτισμού που θα έπρεπε να επιδοτείται από το κράτος

Όταν όλα τριγύρω είναι για τα πανηγύρια και υπό κατάρρευση η ελπίδα υπάρχει εκεί που δεν το περιμένεις

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Την ίδια στιγμή που τα τουρκογύφτικης υφής σκυλάδικα έχουν γίνει καθεστώς, σε σημείο που ένας πιθανός πόλεμος με την Τουρκία να μοιάζει περισσότερο… «εμφύλιος» – καθώς τα ίδια σκατά με τους Τούρκους έχουμε γίνει από άποψη αισθητικής, υπάρχει ένας χώρος όπου το μάτι και το αυτί του επιβιώσαντος εκ του βομβαρδισμού σκουπιδιών, ανασαίνουν: Το Συνεταιριστικό καφενείο «Πλουμί» στις Αρχάνες!

Θυμάμαι πως την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί, ήταν προ καιρού όταν και αρχικά τα έχασα με το ίδιο το χωριό των Αρχανών. «Να και κάτι που γλύτωσε από τη μανία του ‘Εθνάρχη’ των εργολάβων του ‘χτίστε και κλέφτε’ Κωνσταντίνου Καραμανλή» σκέφτηκα.

Ένας τόπος δίχως αυτές τις αηδιαστικές τσιμεντοκατασκευές που μαστίζουν όλη την υπόλοιπη Κρήτη – και που κάτι γερομουράκλες κάποτε τις ονόμαζαν και «μέγαρα» αφού είχαν δώσει αντιπαροχή το νεοκλασσικό για ένα διαμέρισμα – οι Αρχάνες είναι ένα κόσμημα για το νησί ολόκληρο.

Νομίζεις ότι είσαι στην Ανδαλουσία και – πιστέψτε με διότι έχω ζήσει στην Ισπανία – δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα αυτή η αίσθηση.

Εκεί λοιπόν μέσα στις Αρχάνες υπάρχει το «Πλουμί» το οποίο συγκεντρώνει πραγματικούς μουσικούς και θαμώνες με αισθητική κι όχι θιασώτες του κατινομπαρόκ και των πρωϊνάδικων.

Τότε πέρασε η σκέψη μου ως άλλου «Τσε» Γκεβάρα, να γεμίσουμε την Κρήτη με τέτοιους χώρους: «Πλουμί παντού» άρχισα να φωνάζω – όπως θα έλεγε κι ο Ερνέστο «Βιετνάμ παντού». Να κηρύξουμε αισθητικό πόλεμο στους «τουρκοπροσκυνημένους» των σκυλάδικων και των «εντεχνάδων» και τέτοια. Αλλά μετά μου πέρασε η κρίση κι ο γιατρός μου, έχει δώσει σωστή ουσία στα χάπια μου που με επιστρέφει στο ρεαλισμό σύντομα.

Αφού λοιπόν δεν μπορούμε να έχουμε «Πλουμί παντού» ας στηρίξουμε το υπάρχον ως φάρο πολιτισμού, ή έστω ως κεράκι, μέσα στον ορυμαγδό αηδίας που μας περιβάλλει. Το «Πλουμί» είναι πολιτισμός και ως τέτοιο θα έπρεπε να επιδοτείται από το κράτος. Ακούει κανείς;

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    Ενδιαφέρον, αλλά μια επιδότηση απο το κράτος, δεν θα ήτανε και η μεγαλύτερη παραδοχή της «ήττας» της αισθητικής που αναφέρετε;

    Αν κάτι χρειάζεται επιδότηση, τότε αυτό συνήθως σημαίνει οτι δεν συμφέρει ή δεν αποδίδει τα αναμενόμενα από μόνο του.
    Αυτό με την σειρά του σημαίνει οτι η αισθητική αυτή έχει χαθεί και ζει, ουσιαστικά, πλέον με τον αναπνευστήρα της επιδότησης και όχι γιατί όντως ο κόσμος εκτιμά το αισθητικά ωραίο και το ανταμείβει με την παρουσία του και την συμμετοχή του.
    Για να μην μιλήσουμε για το γεγονός οτι η έννοια της αισθητικής και του πολιτισμού είναι υποκειμενική (π.χ. ο Γιαννόπουλος, αν δεν κάνω λάθος, δεν αποκαλούσε τα μπουζούκια, «πολιτιστικά κέντρα»;) και για το τι ασκοί του Αιόλου θα άνοιγαν με τέτοιες επιδοτήσεις.

    Θα αφήσω αυτό εδώ για τον σχετικό προβληματισμό :
    https://www.youtube.com/watch?v=zvNw0P5ZMbA
    είναι 3 λεπτά, αξίζει να το δείτε.

    1. Ίων Χριστοφιλόπουλος    

      Ευχαριστώ πολύ για την επισήμανση και το βίντεο 🙂

      Ίων Χριστοφιλόπουλος

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.