Περπατώντας στο Ηράκλειο με το κεφάλι ψηλά!

Η αισιοδοξία και η υπερηφάνεια βλάπτουν σοβαρά την υγεία

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Το να βλέπεις τα θετικά στη ζωή είναι όμορφο πράγμα εκτός αν είσαι φύσει δημοσιογράφος. Με τον Καπετάνιο λοιπόν, ενώ κάναμε ιδεοκαταιγισμό (brainstorming) χτες για τα σημερινά μας θέματα, καταλήξαμε πως στη ζωή μπορεί να υπάρχει και η θετική οπτική.

Έτσι είπαμε να αρχίσουμε να βλέπουμε τα θετικά της καθημερινότητας μας και να τα αναδεικνύουμε, σπάζοντας έτσι τη γκρι μονοτονία της ειδησεογραφίας.

Το Ηράκλειο είναι μια πόλη που μου αρέσει όσο λίγες στην Ελλάδα. Πήρα λοιπόν τα ποδαράκια μου και έβαλα μπρος για τη Λότζια και την 25ης Αυγούστου, που είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου προορισμούς.

“Το θέμα μου για αύριο είναι κάπου εκεί έξω” σκέφτηκα και περπατούσα σχεδόν χοροπηδώντας με επιδέξιες δρασκελιές ανάμεσα από τα παράνομα παρκαρισμένα, τους γεμάτους κάδους με τα μυρωδάτα σκουπίδια, τα περιττώματα των γλυκύτατων αδέσποτων ου μην αλλά και δεσποζόμενων, και πάντα με το κεφάλι ψηλά!

Άξαφνα νιώθω έναν οξύ πόνο στον δεξιό αστράγαλο και βλέπω πως έχω πάρει επικίνδυνη κλίση παρασύροντας το υπόλοιπο σώμα προς τα δεξιά με εξαιρετική πιθανότητα να βρεθώ τ’ ανάσκελα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω.

Εκεί λοιπόν που είχα πάρει φόρα για να καταγράψω τη θετική οπτική μιας βόλτας στο Ηράκλειο, μια λακούβα ήρθε και μπήκε απρόσκλητη κάτω από το παπούτσι μου και μου γύρισε το πόδι.

Θα πρέπει να κατέβασα δεκάδες… αποστολές ευχών προς ερωτικές περιπτύξεις στη λακούβα εντός δευτερολέπτων. Όταν ξαναπήρα το χρώμα μου μετά από ένα πεντάλεπτο όλο το ροζ συννεφάκι περί θετικής οπτικής είχε πάει περίπατο.

Κλείστε κάποιος τη λακούβα στην Πλατεία Δασκαλογιάννη μπρος από το ταχυδρομείο ρε!

(Τς,τς,τς… Άβυσσος η ψυχή του δημοσιογράφου)