Περιπέτεια στο κέντρο

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Δε μου λέτε φίλοι, έχετε αποπειραθεί τον τελευταίο καιρό να περπατήσετε στην ένδοξη πόλη μας, εκεί γύρω από το ιστορικό της κέντρο; Αν όχι, συνιστώ να προμηθευτείτε ορειβατικά μπαστούνια, να γιγαντώσετε την υπομονή σας και να σκέφτεστε συνέχεια ότι τα έργα για το καλό μας γίνονται. Αλλιώς σας προειδοποιώ, δεν θα τη βγάλετε καθαρή.

Φεύγεις ας πούμε από την Αργυράκη για να πας στου Λιδάκη το φαρμακείο. Τραβάς πρώτα προς την πλατεία Ελευθερίας κι εκεί όπου ο φιλάνθρωπος δήμος έχει κατασκευάσει μια διάβαση πεζών αδυνατείς να περάσεις απέναντι. Γιατί; Γιατί ο κάθε κερατάς ο εποχούμενος σε δίκυκλο βρίσκει το στενό διάδρομο σαν τόπο σταθμεύσεως της μηχανής του αδιάφορος εάν κόβει τους πεζούς, που μόνο εφ’ ενός ζυγού μπορούν να περάσουν απέναντι.

Εντάξει, άντε και φτάξαμε στο κοσμηματοπωλείο του Φανουράκη αφού ξεπεράσουμε και το εμπόδιο όλων αυτών που θέλουν να φάνε ένα σουβλάκι στο γωνιακό μαγαζί.

Βγήκαμε λοιπόν στο πέλαγος κι αρχίζουμε να βομβαρδιζόμαστε από τις πιτσιρίκες που, αδιάφορες για το ψοφόκρυο, φοράν τα μίνια τους και περισυλλέγουν τα βλέμματα. Άντε και φτάξαμε στα Λιοντάρια. Φυσικά αν δεν βρούμε ενδιαμέσως κάποιους νεαρούς που να χορεύουν μπρέικντανς.

Επιστρέφουμε τώρα για να επαναληφθεί η περιπέτεια – για το καλό μας είπαμε.

Για αυτό και εγώ, κάτοικος του κέντρου, σας συνιστώ στο εξής αν θέλετε να επισκεφτείτε με άνεση τα καφενεία που έχουν κολλήσει το ένα με το άλλο απ’ τον Άγιο Μάρκο και κάτω, να πηγαίνετε από το λιμάνι, μετά να ανεβαίνετε τα στενά από το Ιστορικό Μουσείο και να βρίσκεστε – ελαφρώς λαχανιασμένοι ασφαλώς – στον τόπο της επιθυμίας σας.

Όμως επαναλαμβάνω, όλα για το καλό μας γίνονται μέχρι να πεζοδρομηθεί η παντέρμη Λεωφόρος Δικαιοσύνης.