Περί Ρουβίκωνα

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Διασκεδάζω, μια και δεν έχω τίποτα άλλο καλύτερο να κάνω, (δηλαδή: δεν έχω καμιά χουρχούδα να τους ανοίξω την κεφαλή), με το Ρουβίκωνα και τα άλλα παιδουλάκια, που με την εξουσία που τους έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, το παίζουν παντοδύναμοι.

Ειλικρινά τώρα εγώ κοπέλια, δεν έχω τίποτα μαζί τους. Το κοινότοπο «βρίσκουν και κάνουν», μέχρι να έρθει κάποιος να τους μπουζουρζιάσει. Τότε όμως θα γεμίσουνε οι τοίχοι με γκράφιτι «λευτεριά στον τάδε και στον δείνα» κι ο ασβέστης είναι πολύ ακριβός.

Όμως για να σοβαρολογίσουμε και λιγάκι – αν αυτό είναι εφικτό. Τι ωθεί άραγε τα παιδιά αυτά σε ένα κακοσουλούπωτο αναρχισμό; Οργή για την «άδικη κοινωνία»; Τεμπελιά; Ανικανότητα να δουν κατάματα την καθημερινότητα; Δεν ξέρω και δεν θέλω επουδενί λόγο να φανώ άδικος. Εκείνο που με απασχολεί άλλωστε δεν είναι τόσο οι πράξεις του οποιουδήποτε «Ρουβίκωνα» αλλά οι λόγοι που ωθούν τα παιδιά σε αυτές και το λέω για τρίτη φορά αυτό.

Τέλοπαντων όμως. Το σημείωμα αυτό δεν έχει φιλοδοξίες, για να γίνει κοινωνική ανάλυση. Κι αν με απασχολεί κάτι, είναι αυτά που γίνονται κάθε βράδυ έξω από το Πολυτεχνείο με τους κακόμοιρους τους αστυνομικούς να δέχονται βροχή από μολότωφ κι όταν τους αφήσουν να κινηθούν, οι νεαροί ξανακρύβονται στο Ίδρυμα γιατί εκεί λεν ότι προστατεύονται από το άσυλο!

Ποιό άσυλο ρε παιδιά; Πού και από πού κι ως πού το βρήκατε; Θα μου πείτε: Χρόνια την έχουμε αυτή την ιστορία. Τώρα μόνο ξύπνησες;

Όχι ρε φίλοι δεν ξύπνησα τώρα. Ολόρθος ήμουν πάντοτε. Κι αν έγραψα τα όσα έγραψα σήμερα, είναι επειδή κανείς σας δεν μιλά.

Comments

  1. Γιώργος Μακρυπόδης    

    Καλησπέρα,

    Αυτοί οι άνθρωποι κύριε Γραμματικάκη επιτελούν ένα έργο που κανείς μα κανείς μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει.
    Με περίσσιο όμορφο , καθαρό και ανεξάρτητο θράσος κάνουν επιθέσεις σε κράτος και κεφάλαιο και στα παρακλάδια αυτών, (μεγαλογιατρούς που παίρνουν φακελάκια στις μέρες μας, σε συμβολαιογράφους που λαμβάνουν μέρος σε πλειστηριασμούς, κλπ), τα οποία αποτελούν την αιτία της κατάστασης που βιώνουμε όλοι μας τα τελαυταία χρόνια.
    Αν ρωτάτε τι λοιπόν ωθεί αυτά τα Άτομα σε αυτές τις πρακτικές η απάντηση είναι απλή και στο κάτω-κάτω από εσάς είχα την απαίτηση να το αντιληφθείτε, είναι η ίδια αυτή κατάσταση που αναφέρω παραπάνω, μόνο που εκείνοι έχουν τα σβάχια, (μιας και γράφετε χρησιμοποιόντας κρητική διάλεκτο), εκτός τα πολύ μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα σε σχέση με την επαρχία και δη εμας εδώ κάτω που τόσα χρόνια αρμέγαμε με τη χωριατιά μας επιδοτήσεις σα λυσασμένοι χοίροι, πράγμα που μας έχει μετατρέψει σε παθητικά ανθρωπάκια στις ορέξεις της κάθε μεγαλο-οικογένειας της Κρήτης που λύνουν και δένουν στο νησί.
    Αν μπορούσα και εγώ θα αποκαλούσα τον εαυτό μου ΑΝΑΡΧΙΚΟ και θα σπούσα κεφάλια μπάτσων και πολιτικών αφού τελείωσαν οι αυταπάτες της δύναμης της ψήφου, δεν υπάρχει ή καλύτερα δεν υπήρξε ποτέ κάτι να με εκφράζει, εμένα προσωπικά όπως πολλή κόσμο φαντάζομαι και δεν είμαι από εκείνους που θα ψηφίσω «πράσινους οικολόγους¨ για να μην δυναμώσει το πρώτο κόμμα, στα σβάχια μου.
    Σας παρακαλώ λοιπόν προσοχή στο τι γράφετε, δε μιλάμε για εγκληματίες, μιλάμε για αγωνιστές.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.