Πανάνειο θεραπευτήριο, ένα κομμάτι της ιστορίας του Ηρακλείου που ξεχάστηκε

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Στις 28 Μαΐου του 1895 τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος του.

Ενώ στις 10 Φεβρουαρίου του 1902 εγκαινιάστηκε.

Χρειάστηκε 7 χρόνια για να κτιστεί εξαιτίας των επαναστάσεων που έγιναν στην Κρήτη του 1896 – 1897. Τελικά με την σύσταση της Κρητικής Πολιτείας το 1900 οι εργασίες προχώρησαν γρήγορα με αποτέλεσμα την ολοκλήρωση του έργου του 1902.

Ήταν δωρεά Του Πανανού και της Αθηνάς Θεοδουλάκη και ονομάστηκε προς τιμήν του ευεργέτη του Πανάνειο

Το Πανάνειο θεραπευτήριο Ηρακλείου κατασκευάστηκε με τα τότε νεοκλασικά πρότυπα της εποχής του στα οποία συνδύαζε και την άριστη λειτουργικότητα των χώρων του.

Εξαιρετικά μελετημένο, και ως προς το σχέδιο του αλλά και ως προς την τοποθεσία του εφόσον η περιοχή στην οποία επιλέχτηκε να κτιστεί, εθεωρείτο η πλέον υγιεινή από άποψη κλίματος στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου.

Ένα κτίσμα που μέσα του έκτισε μια ολόκληρη ιστορία, φιλοξένησε και γιάτρεψε ανθρώπινες ζωές, κάποια στιγμή εγκαταλείφθηκε γιατί κρίθηκε ότι δεν χρειαζόταν άλλο.

Η σημερινή μορφή την εγκατάλειψης αυτού του πανέμορφου και ιστορικού κτιρίου είναι ντροπή για το Ηράκλειο αλλά και για την επί σειρά ετών ηγεσία των τοπικών αρχών η οποία μερίμνησε στο να μην κάνει τίποτα για να επανέλθει αυτό το υπέροχο κτίριο στην αρχική του μορφή

Η πόλη το ξέχασε και μαζί με αυτό ξέχασε και τον ευεργέτη του του οποίου η προτομή αυτή την στιγμή στέκει απορημένη και κοιτά προς τον δρόμο σαν να αναρωτιέται γιατί την ξεχάσαμε και μαζί με αυτήν και το πανέμορφο αυτό κτίσμα.

Σήμερα θα μπορούσε να είναι ένα στολίδι για την πόλη του Ηρακλείου, όμως το Πανάνειο όχι απλά βρίσκεται σε εγκατάλειψη, αλλά έχει γίνει και άντρο ναρκομανών οι οποίοι καταφεύγουν σε αυτό όχι για να σώσουν την ζωή τους όπως γινόταν παλιά, αλλά για να την αφήσουν εκεί με κάποια δόση τους.

Ανάξιο παρόν για ένα τόσο όμορφο αλλά και ιστορικό κτίριο για το Ηράκλειο και αναρωτιέται κανείς, τόσα λεφτά έπεσαν για την ανάπλαση της Πλαστήρα, τόσα Κονδύλια έφαγε  το μεγαθήριο που ονομάστηκε πολιτιστικό και το οποίο δεν έχει καμία σχέση ούτε με την περιοχή αλλά ούτε και με πολιτιστικό, γιατί ένα κτίριο πραγματικά στολίδι, το οποίο ακόμα και σήμερα σε αυτή την ερειπωμένη μορφή  του φαντάζει τόσο όμορφο, συνεχίζει και παραμένει εγκαταλελειμμένο ενώ πραγματικά αυτό το κτίριο θα μπορούσε να είναι ένα πραγματικό κέντρο πολιτισμού, εάν το δινόταν η ανάλογη προσοχή και η πολιτεία αποφάσιζε να το αναπαλαιώσει.

Δεν είναι ακατόρθωτο, δεν είναι καν δύσκολο αλλά χρειάζεται μια πολιτεία με πραγματικές ευαισθησίες για να γίνει πραγματικότητα αυτό.

Comments

  1. Βασίλης Οικονομοπουλος    

    Πριν μερικά χρόνια υπήρχαν δύο πορτρέτα των μεγάλων δωρητών (του Πανανού και της Αθηνάς ) σε μια κρατική αποθήκη …. Κάποια στιγμή «μάθαμε» ότι ασχολήθηκε η Περιφέρεια για να τα διασώσει … και να τα εκθέσει σε περίοπτη θέση ! Σήμερα, γνωρίζει κανείς την τύχη τους ?

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.