Ο Νετζίπ, η Χαλιτέ, ο Ερντογάν – εφέντης και το κακό συναπάντημα

Μπλέξαμε και να δούμε πώς θα ξεμπλέξουμε με αυτούς που μπλέξαμε

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Το 1997 μπήκα στο “Ροδάνθη” με προορισμό τη Ρόδο προκειμένου να παίξω ως κιθαρίστας του Βασίλη Καζούλη σε μια συναυλία που είχε εκεί. Οι άλλοι πήγαν με το αεροπλάνο κι εγώ που πάντα φοβόμουν αυτά τα περίεργα “πτηνά” προτίμησα να κάνω 27 ώρες ταξίδι (γιατί έπιανε άγονη γραμμή).

Με τα πολλά και εν μέσω θαλασσοταραχής έφτασα μόλις στο τσεκ του ήχου δύο ώρες πριν τη συναυλία. Εκεί ήρθε ένα συμπαθέστατο παιδί να με βοηθήσει να φτιάξω τον ήχο της κιθάρας μου και αφού με είχε σκλαβώσει με τη συμπεριφορά του θέλησα να μάθω ποιός ήταν καθώς με το άγχος να προλάβω δεν τον είχα ρωτήσει ούτε το όνομά του.

Ο Ερντογάν ήρθε και πέρασε σαν σίφουνας ανάβοντας ξανά το φιτίλι του εθνικισμού και στις δύο μεριές των συνόρων

“Νετζίπ”, γυρνάει και μου λέει. “Παρντόν;” του αντιστρέφω. “Απλό” μου εξήγησε. “Θα βάζεις ένα ναι κι ένα τζιπ κι έχεις το όνομα μου”. Γέλασα αλλά συνέχισα τις ερωτήσεις. “Είμαι αυτό που λένε Τουρκοροδίτης εδώ” συνέχισε ο Νετζίπ. Ο “παππούς μου ήταν από την Κρήτη” μου λέει και αρχίζει να με ξεναγεί σε μονοπάτια μνήμης που δεν είχα φανταστεί. Σε λίγο ήρθε και η φίλη του η Χαλιτέ, μια πανέμορφη ξανθιά κοπέλα που επίσης είχε μακρινή καταγωγή από την Κρήτη.

Τα επόμενα χρόνια λόγω αυτής της “ανακάλυψης” ότι δηλαδή υπήρξαν και υπάρχουν και κάποιοι άλλοι σε αυτή τη χώρα πέρα από την “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”, ξεκίνησα να ψάχνω ιστορίες. Λίγο μετά βρήκα και την ιστορία των Τουρκοκρητικών αλλά και την κατεξοχήν εβραϊκή πόλη που ακούει στο όνομα… Θεσσαλονίκη. Μετά ήρθε η εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη για “εκείνους που δεν έχουν όνομα” στη Φλώρινα και τη σλαβομακεδονική γλώσσα που μιλούν…

Στο μεταξύ η Γιουγκοσλαβία είχε πάρει φωτιά και εν μέσω του χαμού μεταξύ Κροατών, Βόσνιων μουσουλμάνων και ορθοδόξων Σέρβων διαπίστωσα πως και η γειτονική χώρα του Τίτο ήταν επίσης ένα εθνοτικό “μιξ γκριλ” που λέμε…

Σε μια νοητική ακροβασία αξίζει να σημειωθεί πως αν ρωτήσεις στην τύχη κάποιον συμπατριώτη μας “πού είναι τα Βαλκάνια” στο χάρτη, πιθανότατα θα σου δείξει πάνω από τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας. Ίσως γιατί θεωρεί τον εαυτό του απευθείας απόγονο των αρχαίων και τέτοια…

Ο Ερντογάν – εφέντης λοιπόν ήρθε και πέρασε σαν σίφουνας ανάβοντας ξανά το φιτίλι του εθνικισμού και στις δύο μεριές των συνόρων ου μην αλλά και στα Βαλκάνια γιατί και η Βουλγαρία θίχτηκε από τις δηλώσεις του περί αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάνης. Κακό συναπάντημα λοιπόν. Και κακά ξεμπερδέματα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *