Ο κ. Βασίλης Λαμπρινός 

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Από πολύν καιρό τώρα, ήθελα να γράψω για το δήμαρχο Ηρακλείου, κ. Βασίλη Λαμπρινό. Θέλετε όμως ότι η σχετικά στενή συγγένεια που μας ενώνει, θέλετε η πολύχρονη αποφυγή του να επαινώ οποιονδήποτε ασκεί την οποιαδήποτε εξουσία, με έκαναν διστακτικό στο να γράψω τούτα τα λόγια.

Σήμερα όμως, μετά και την τελευταία περιπέτεια που έζησε και που ευτυχώς τέλειωσε ανεπιστρεπτί, το θεωρώ υποχρέωσή μου. Υποχρέωσή μου προς την αξιοπρέπεια και το θάρρος που επέδειξε, υποχρέωσή μου προς την συμμετοχή του σ’ αυτήν την περιπέτεια.

Μπράβο ρε Βασίλη! Τόσα χρόνια που παρακολουθώ τη ζωή σου, μόνο καλά έχω να σου πω! Όσον αφορά το έργο σου για το Ηράκλειο, για το πόσα έχετε κατορθώσει εσύ και οι συνεργάτες σου, δεν είναι ώρα για να γράψω.

Αυτές τις μέρες όμως απέδειξες ότι, εκτός του τίμιος και ευθύς, είσαι Άνθρωπος. Και για να μην φανεί βαρύγδουπο αυτό μου το συμπέρασμα, επεξηγώ ότι  είναι το κύριο χαρακτηριστικό που αναζητώ παντού και πάντα.

Χαίρομαι ρε ξάδερφε που σε έχομε δήμαρχο στην ταλαίπωρη πόλη μας. Καμαρώνω κιόλας. Ο Αντώνης Βορεάδης, ο κοινός μας πρόγονος, θα σε παρακολουθεί πολύ τρυφερά από εκεί που βρίσκεται.

Bρίσκω όμως και την ευκαιρία να σε διαβεβαιώσω ότι θα είμαι πολύ αυστηρός κριτής σου, αν πουθενά στραβοπατήσεις.

Ξέρεις ότι ο ντρέτος δρόμος που πάντοτε ακολουθείς, δεν επιτρέπει ξεστρατίσματα, ούτε και προσφέρει «εναλλακτικές» λύσεις. Κλούθα του λοιπόν και ποτέ μα ποτέ, δε θα βγεις ζημιωμένος, έστω και στην περίεργη Ηρακλειώτικη κοινωνία.