Ο κρυμμένος ήλιος

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Αγναντεύοντας…

Πεντάρα δεν δίνω για τις συννεφιές αγαπητοί φίλοι κι αυτό επειδή ξέρω και ξέρετε ότι πάνω από τα σύννεφα έλαμπε και λάμπει και θα λάμπει πάντοτε ο ήλιος.

Περίπου δηλαδή ότι συμβαίνει και με τη ζωή των ανθρώπων. Μπόρες, καταιγίδες, συννεφιές καθημερινά, μέχρι που μια ευδία, αναπτερώνει το ηθικό και δίδει τροφή στους αισιόδοξους.

Πιθανόν για αυτό να έχω και τόση μανία με τα καιρικά φαινόμενα. Βέβαια προηγείται το ψάρεμα γιατί όπως έλεγαν οι παλιοί ψαράδες «Ο καιρός πιάνει τα ψάρια κι ύστερα λέμε πως τα πιάνει ο ψαράς»!

Έπεται όμως και με διαφορά στήθους ακολουθεί η γοητεία που μου ασκεί ο καιρός, ο άμεσα συνδεδεμένος με τη ζωή μου.

Φυσάει νότος; Με παίρνει και με σηκώνει. Φυσάει Βορριάς; Ξαναγίνομαι είκοσι χρονών (θα θελα)! Στο γραφείο μου μάλιστα έχω ένα πλαστικοποιημένο χαρτί. Είναι καταγεγραμμένες όλες οι βαθμίδες των ανέμων σε μποφόρ, χιλιόμετρα και μίλια από την νηνεμία και τον υποπνέοντα μέχρι τη σφοδρή θύελλα και τον τυφώνα.

Τα περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά του ανέμου έχουν χαραχτεί και στη ράχη μου, όταν ταξίδευα με το τρεχαντήρι εκτός βέβαια της σφοδρής θύελλας και του τυφώνα που θα επικοινωνούσα σήμερα μαζί σας από έναν άλλον κόσμο.

Έχω ακόμη τα χαρακτηριστικά βέλη με τα οποία οι ναυτικοί σημειώνουν τη δύναμη των ανέμων χαράσσοντας πάνω στα βέλη κάθετες γραμμές. Για παράδειγμα τα δύο μποφόρ σημειώνονται με μια μικρή κάθετη, τα τρία με μια μεγάλη, τα εννιά με τέσσερις καθέτους και τα δέκα με ένα αντεστραμμένο Ν.

Αποδέχομαι ότι η παλαβομάρα μου δεν έχει όρια όμως και αν βρείτε καλύτερο που να προβλέπει τον καιρό της Κρήτης να μου τον κρεμάσετε από τη μύτη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *