Ο Καραγκιόζης διδάσκαλος

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Χατζηαβάτης: -Πού πας ρε ματάκια μου καθαρός, καλοντυμένος και με τον πήχη στη χέρα;

Καραγκιόζης: -Πάω στο έκτο δημοτικό για να διδάξω στα κοπέλια Ιστορία.

Χατζ: -Ίστορία; Ντα ξέρεις εσύ μωρέ από Ιστορία;

Καρ: -Ρε μούργο, εγώ είμαι η ίδια η Ιστορία! Μόνο  φύγε να μη σ’ ανοίξω την κεφαλή με τον πήχη

Χατζ: -Καλά, θα φύγω. Πες μου όμως. Τον πήχη τον βαστάς για να βαράς τα κοπέλια;

Καρ: -Τα κοπέλια θα βαρέσω μωρέ ανεπρόκοπε; Τον πήχη τον βαστώ αν δώ κανέναν να τους σιμώνει, να τ’ ανοίξω την κεφαλή πριχού του δαγκάσω το λάρυγγα.

Χατζ: -Έχεις δίκιο ματάκια μου! Ε, ρε πού φτάσαμε…

Καρ: -Και που ‘σαι ακόμη! Όμως εγώ εκειά θ’ απομείνω. Να δαγκάνω τον τσάρουχα όσων πλησιάζουν τα παιδάκια.

Χατζ: -Και καλά θα κάνεις. Φεύγω τώρα.

Καρ: -Στο καλό κι απ’ το πεζοδρόμιο, μη σε πατήσει κανείς γάϊδαρος. Πάω κι εγώ. Παιδάκια καλημέρα σας.

Παιδιά: -Καλώς ήρθατε κύριε Καραγκιόζη. Τι θα μας μάθετε σήμερα;

Καρ: -Ιστορία. Θα σας μάθω γιατί οι πατεράδες σας είναι οι πιο σπουδαίοι Έλληνες.

Πιτσιρίκος: -Εμένα ο δικός μου, κύριε, ήταν ψαράς και πνίγηκε.

Καρ: -Να ‘σαι εσύ καλά παιδί μου. Αυτός απ’ εκεί που είναι, πάντα θα σε φροντίζει.

Πιτσιρίκα: -Εμένα ο δικός μου, κύριε, μεθάει και βαράει τη μάνα μου. Τι να κάνω;

Καρ: -Εσύ τίποτα, κούκλα μου. Θα τον αναλάβω εγώ! Μην τρομάξετε όμως όταν τον δείτε μ’ ανοιγμένη την κεφαλή και τα μάτια ολόπρηστα. Κι αν σας ξαναπειράξει πες το μου πάλι για να ακολουθήσει η δεύτερη πράξη, σκηνή πρώτη.

Παιδιά: -Να πάμε τώρα κύριε να παίξουμε;

Καρ: -Να πάτε. Να πάτε γιατί το παιχνίδι είναι η μόνη στέρεη γνώση απ’ όσα σας διδάσκουν στο σχολείο. Ανάθεμά το και συγκουνήθηκα κι εγώ.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *