Οι μεταμορφώσεις μιας εφημερίδας

Γιώργος Χρηστάκης
Γιώργος Χρηστάκης

Ένας καλός φίλος αφού αγοράσει την καθημερινή του εφημερίδα και την χώσει κάτω απ’ τη μασχάλη, δηλαδή την πάρει παραμάσχαλα, τρέχει να προλάβει το μετρό πριν ξεκινήσει.

Μισή ώρα μετά και έχοντας ακόμα παραμάσχαλα την εφημερίδα, κατεβαίνει από το μετρό σε κάποιο σταθμό, που με το που ξεμυτίζεις και πατάς το πόδι σου στην αποβάθρα, σου έρχεται στα ρουθούνια η γνώριμη μπόχα από κάτουρο και ξύδι.

Η εφημερίδα που κρατούσε στη μασχάλη δεν έχει πια την ίδια μορφή….. τώρα έχει γίνει ένα σωρός από τυπωμένα χαρτιά και ο κύριος αυτός… ο καλός φίλος που λέγαμε, την παρατάει σ’ ένα παγκάκι και φεύγει βιαστικά, ρωτώντας τον εαυτό του γιατί άραγε είχε αγοράσει αυτή την εφημερίδα.

Ο σωρός αυτός από τα τυπωμένα χαρτιά μένει για λίγο μόνος στο παγκάκι ώσπου μετατρέπεται πάλι σε μια κανονική εφημερίδα, μέχρι που ένας νεαρός την βλέπει την πλησιάζει την πιάνει στα χέρια του και την διαβάζει… σε λίγο την βαριέται και την παρατάει πάλι πάνω στο παγκάκι, για να μεταλλαχθεί και πάλι σε ένα σωρό από τυπωμένα και τσαλακωμένα χαρτιά.

Κάθε φορά που αυτός ο σωρός από τυπωμένα και τσαλακωμένα χαρτιά μένει μόνος του πάνω στο παγκάκι, με έναν μαγικό τρόπο μεταπλάσετε πάλι σε κανονική εφημερίδα.

Ώσπου ξαφνικά μια ηλικιωμένη κυρία έρχεται και βρίσκει την εφημερίδα, κι αφού την χαζέψει λίγο, την αφήνει πάλι να μεταλλαχθεί σε ένα σωρό από τυπωμένα και τσαλακωμένα χαρτιά.

Τα χρόνια και η εμπειρία την κάνουν να το ξανασκεφτεί όμως, και αποφασίζει να την πάρει σπίτι της, σαν να θέλει να της βρει ένα νέο χρήσιμο ρόλο.

Έτσι, καθώς περνάει από την λαϊκή της γειτονιάς της, τυλίγει σ’ αυτήν μισό κιλό ραδίκια, και συνεχίζει ανακουφισμένη το δρόμο για το σπίτι.

Μήπως τελικά αυτός είναι ένας ρόλος που θα ταίριαζε γάντι στην εφημερίδα, και θα την έκανε να αισθάνεται και πολύτιμη, μετά από όλες αυτές τις εκθαμβωτικές της μεταμορφώσεις…..!!!!