Οι καρχαρίες

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Χτες πιάσαμε συζήτηση για τους καρχαρίες! Προσωπικά διαφώνησα με τη θέση πως «δεν υπάρχουν καρχαρίες στο Αιγαίο». Θύματα εκτός από αυτά στην Κέρκυρα και το άλλο στο Βόλο ασφαλώς και δεν υπάρχουν. Το θαυμαστό όμως αυτό σκατόψαρο ζει και βασιλεύει και στα νερά μας.

Εγώ τουλάχιστον έχω απαντήξει τρεις φορές στη ζωή μου – τα χρόνια που πάλευα με τη θάλασσα – κι ακόμη χέζομαι όταν τους φέρνω στη μνήμη μου.

Η πρώτη φορά ήταν στο λιμάνι της Χερσονήσου! Είχα βουτήξει με το ψαροντούφεκο και πήγα μέχρι την Πλάκα που είναι η φυσική είσοδος στο λιμανάκι μήπως κι από κάτω βρω κανένα σαργό. Όπως βούτηξα και καθώς πιάστηκα από τα χείλια του βράχου να κοιτάξω από κάτω του με τρόμο είδα ένα καρχαρία τουλάχιστον τριών μέτρων να τρίβει την κοιλιά του στην άμμο και να με κοιτάζει λοξά.

Μέχρι να πείτε κύμινο εγώ είχα φτάσει και δεκαπέντε μέτρα στην άμμο της ακτής λαχανιασμένος και ολοκίτρινος. Θυμάμαι ότι τότε είχε έρθει εκεί εκδρομή η Περιηγητική Ηρακλείου. Κάποιος με ρώτησε κι όταν του είπα τι συνέβαινε έβαλε τις φωνές και βγήκαν όλοι από τη θάλασσα. Τηλεφώνησε ένας άλλος στο λιμεναρχείο που κάποτε έφτασαν με την ξύλινη βενζινάκατο που είχαν σαν περιπολικό. Τον βρήκαν τον κακομοίρη και τον σκοτώσανε με τα όπλα πριν να φάει ένα κομμάτι κρέας που είχαν πετάξει στη θάλασσα.

Η δεύτερη φορά ήταν όταν και πάλι ψάρευα στο Μπούφο της Αγίας Πελαγίας, νομίζω μαζί με τον δικηγόρο και μέγα ψαροτουφεκά Γιώργο Πεπονάκη. Ήταν ζευγάρι και με άγριες διαθέσεις μάλιστα.

Έχετε δει αλπινιστή να σκαρφαλώνει σε βράχο κάθετο; Ε, φράγκο δεν έπιανε μπροστά μου όταν σκαρφάλωνα με τα ψαροπέδιλα στους βράχους της ακτής.

Η τρίτη φορά όταν έναν Ιούνιο με κάλμα μπονάτσα έκανα βόλτα με το καϊκι. Μου την είχε δώσει τόσο πολύ ο ήλιος που έδεσα ένα σκοινί στην πρύμη και βούτηξα στη θάλασσα να δροσερέψω. Με το πλαφ που έκανα και πριν να ευχαριστηθώ τη δροσιά είδα το τριγωνικό πτερύγιο να κατευθύνεται προς το μέρος μου. Ωσάν τον άγγελο αλλά δίχως φτερά ξανανέβηκα στο καϊκι κι ο κερατάς ήρθε μέχρι εκεί κι άρχισε να τρίβεται στην μπάντα. Του δωσα μια με το καμάκι, δεν του έκανα τίποτα αλλά απομακρύνθηκε γρήγορα. Όχι όσο γρήγορα χτυπούσε βέβαια η καρδιά μου.

Τώρα αν οι τέσσερις αυτοί καρχαρίες ήταν οι μοναδικοί που ζούσαν στο Αιγαίο και στο Κρητικό δεν το γνωρίζω. Συμβουλή μου πάντως να μην προσπαθήσετε να το διαπιστώσετε.

Comments

  1. Βουλγαρακης Κωνσταντινος    

    Μου φαινεται πως σουκανανε την χαρη για να παρης κανενα κιλο αλλα εσυ σταθερος τους απογοητευες. …..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *