Οι «αδιάφοροι»

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Γνωρίζω πολλούς, πάρα πολλούς, που αν έχουν εξασφαλίσει να αναπαύονται στην τσέπη τους πενήντα ή εκατό ευρώ δεν δίνουν πεντάρα για τα υπόλοιπα. Γαία πυρί μιχθήτω ο κανόνας της ζωής τους εφόσον αυτοί είναι καλά, όσο μπορούν να ξέρουν δηλαδή. Είναι οι λεγόμενοι αδιάφοροι. Η οικονομική κρίση δεν τους αγγίζει μόνο που μηχανεύονται ένα σωρό μικροαπατεωνιές, μήπως και το κατοστάρικο γίνει διακόσια ευρώ οπότε κολλάνε και μια ταμπέλα στο μέτωπο «προοδευτικός», που δεν κρίνουν αλλά κατακρίνουν, υπερόπτες και φαφλατάδες από γεννησιμιού τους.

Σε αυτούς που λέτε, μιλάς για την Ελλάδα κι αυτοί σου απαντούν με τις δήθεν εμπειρίες που είχαν στην Αριστερή Όχθη του Σηκουάνα, που πιθανότατα μόνο σε καρτ ποστάλ έχουν δει.

Είναι φρούτα τελευταίας σοδειάς όλοι τους. Στην πλειοψηφία τους είναι αμελητέοι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ ή όποιου κυβερνά, θρασύδειλοι δε στο έπακρον.

Αυτοί είναι και οι μόνοι που αν τα μαύρα σύννεφα που έχουν συσσωρευτεί πάνω από την Ελλάδα μετατραπούν σε καταιγίδα, είναι οι πρώτοι λοιπόν που θα το βάλουν στα πόδια για να κρυφτούν σε όποιο λαγούμι βρουν πιο κοντά τους.

Όταν τους τα λες αυτά σε χαρακτηρίζουν μόλις φύγεις στρατόκαυλο, μπορεί και φασίστα.

Τους αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Κοράκια κάθε ηθικής αξίας, ανόητοι ως εκεί που δεν παίρνει άλλο, υψώνουν και σημαίες! Άλλος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, άλλος μιας τραγουδίστριας με ωραία μπούτια, άλλος μιας κάποιας οργάνωσης, που φροντίζουν να καταρρακώνουν.

Και λέω τώρα εγώ: Καλά ρε τσογλάνια. Τις σημαίες τις αφήνετε να ελπίζουν στον άνεμο. Τα κοντάρια όμως τι τα κάνετε; Θέλετε να σας υποδείξω εγώ μια χρήση που θα σας είναι εξαιρετικά ευχάριστη;

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > Είναι φρούτα τελευταίας σοδειάς όλοι τους.

    Ε. όχι δα!
    Πάντα υπήρχανε στην Ελλάδα αυτοί και ήτανε και πάρα πολλοί. Μην κοιτάτε που παλαιότερα κινούτανε το χρήμα και ή δεν τους φαινότανε ή δεν νοιαζότανε και κανένας για αυτά τα χαρακτηριστικά τους.

    Για ποιούς νομίζετε είχε πει ο Χριστόδουλος την ιστορία με την «κατσίκα του γείτονα» και ποιοί νομίζετε οτι είναι όλοι αυτοί που γεμίζανε τα μπουζούκια και τα ξενυχτάδικα τόσες δεκαετίες;

    Αναζητήστε το «Ιδού ο άνθρωπος» και «τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς» του Λασκαράτου (γραμμένα την δεκαετία 1870-1880, αν δεν κάνω λάθος) και πείτε μου αν δεν θα βρείτε αυτούς τους ανθρώπους που περιγράφετε εκεί μέσα («οι 24 ώρες του Καταχθόνιου» είναι αρκετά χαρακτηριστικό κεφάλαιο). Πείτε μου αν ο λόγος του Λασκαράτου στην βουλή της Κεφαλλονιάς για την οικονομική κρίση του νησιού τους τότε, δεν θα μπορούσε να αναγνωστεί και στην δική μας σημερινή Βουλή για την οικονομική κρίση ολόκληρης της χώρας σήμερα.

    Η κοινωνία μας δεν βελτιώθηκε ιδιαίτερα απο τότε. Απλά όπως κάθε φορά που τα πράγματα στενεύουν οικονομικά, φαίνεται ξεκάθαρα ποιοί είμαστε. Το θέαμα σίγουρα δεν είναι ωραίο, αλλά σίγουρα δεν είναι «τελευταίας σοδειάς». Αυτοί οι άνθρωποι που τώρα μέμεφεστε πάντα ήταν γύρω μας, αλλά όπως λένε και στα παιδάκια στα νηπιαγωγεία «όταν τρώμε δεν μιλάμε, το φαγάκι μας κοιτάμε» και δεν μίλαγε κανένας μην τον πούνε κακό ή απαισιόδοξο. Τώρα που τελείωσε το φαί, ανοίξανε και τα μάτια και τα στόματα και μας φαίνονται όλα «καινούργια» και «περίεργα».

    Αμ, δε. Πολύ αργά.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.