Οι Αγριαγκινάρες

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Ο φίλος μου ο Φανούρης με πληροφόρησε χθες ότι μια περιοχή (και φυσικά δεν θα σας αποκαλύψω ποιά) έχει γεμίσει αγριαγκινάρες! Πήγε χθες εκεί και μάζεψε ούτε ο ίδιος δεν ξέρει πόσες. Έχει βρει και σε ένα χωριό ένα χοχλιδοτροφείο κι έχει σακάσει μπόλικους. Περιμένουμε τώρα το χοχλιδομεσημέρι που μας έχει τάξει. Μέχρι τότε όμως επιτρέψατέ μου να επιμείνω στην άποψη ότι οι αγριαγκινάρες μαζί με τους ασκολύμπρους είναι τα πιο νόστιμα εδέσματα από όσα μας προσφέρει η Κρητική γη, και μόνον αυτή.

Τώρα αν σας άνοιξα την όρεξη, κι αρχίσετε κι εσείς να ψάχνετε θα σας συμβούλευα πρώτα να προμηθευτείτε χοντρά γάντια. Εγώ, όταν ορμούσα ακάθεκτος εναντίον τους, φορούσα ένα ζευγάρι γάντια βαπορίσια που μου είχε χαρίσει ο καπετάν Νίκος Τρουλινός και που τα είχε από τους καιρούς που όργωνε τους ωκεανούς.

Είναι τόσα τα αγκαθάκια που έχουν αυτές οι αγκινάρες που δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να τις ξεριζώσεις χωρίς να τρέχεις μετά να γυρεύεις τσιμπιδάκια για να βγάλεις τα αγκαθάκια από το χέρι σου.

Εμείς βέβαια είχαμε βρει κι έναν άλλο τρόπο κατά 80% αποδοτικό. Πλύναμε τις αγκινάρες με νερό υπό πίεση, αλλά τα πιο πονηρά από τα αγκάθια κρύβονταν κι έτσι μόλις τις αρπάζαμε με λαχτάρα για να τις αποκαθαρίσουμε χώνονταν στα χέρια μας και τα “άου” και τα “γαμώ τη μάνα σου κωλάγκαθο” δεν έφερναν κανένα αποτέλεσμα.

Βέβαια το μαγείρεμά τους, θέλει κι άλλες συμβουλές. Εγώ δεν ξέρω να σας τις δώσω και το μόνο που καλά γνωρίζω είναι ότι ή σκέτες θα τις φάτε (όσοι νηστεύετε), ή με κατσικάκι.

Ούτε αρνί, ούτε μοσχάρι δίνουν την επιθυμητή γεύση. Άντε λοιπόν και καλό σκαρφάλωμα στις πλαγιές όπου θα βρείτε το υπέροχο αυτό έδεσμα.