Οι άδειες μας οι κεφαλές

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Αν θέλετε να ξελαμπικάρει το μυαλό σας, να απαλλαγεί για λίγο απ’ τα προβλήματα της καθημερινότητας, τότε πηγαίνετε στη Θάλασσα. Η απεραντοσύνη της, έστω κι αν περιορίζεται εδώ στο Ηράκλειο, από τη Ρογδιά και την Ντία, πάντοτε σε βοηθά και τη μοναδικότητά σου να καταλάβεις, αλλά και το πόσο ασήμαντη είμαστε τελικά στην απεραντοσύνη της.

Τόσο ασήμαντοι όσο και καταστροφικοί. Σαν το θανατηφόρο μικρόβιο που προσβάλλει έναν υγιή οργανισμό και τον καταστρέφει.

Αυτά σκεφτόμουν χθες καθώς είδα στο Μπεντενάκι, μια κουνιστή και λυγιστή κυρά, μ’ έναν τόνο μπογιές επάνω της, να μασουλίζει κάτι από μια πλαστική σακούλα και μετά να την πετάει στη θάλασσα. Της έκαμα την παρατήρηση και η ευγενεστάτη με έβρισε με ένα λεξιλόγιο, που η εφευρετικότητά του μου έκανε πραγματικά εντύπωση. Κινήθηκα απειλητικά εναντίον της και αυτή το έβαλε στα πόδια κουνώντας τους ευτραφείς κώλους της.

Σας αφηγήθηκα αυτό το γεγονός, μόνο και μόνο για να εντοπίσω το θράσος της κυράς -που είναι και θράσος πολλών από εμάς- να πετούν στη θάλασσα ό,τι δεν τους χρειάζεται.

Γαμώ το κέρατό μας πια! Κολυμπάς και τα καταραμένα τα πλαστικά είναι χαμόστρωμα στο βυθό. Ειλικρινά δεν μπορώ να μας καταλάβω! Ακόμη δηλαδή δεν έχομε συναισθανθεί ότι καταστρέφοντας τη θάλασσα, καταστρέφουμε με εντυπωσιακή ταχύτητα τους  ίδιους μας τους εαυτούς;   Πιθανόν να είμαστε αυτοκαταστροφικοί. Αν συμβαίνει αυτό να πάρομε φόρα, να κουτουλήσουμε τις κεφαλές μας στον πλησιέστερο τοίχο.

Εγώ πάντως, φίλοι, το πήρα απόφαση. Κάθε φορά που θα κατεβαίνω στη θάλασσα, θα έχω μαζί μου και μια χοντρή χουρχούδα. Έτσι για να ανοίγω τις κεφαλές, τις άδειες τις κεφαλές, όσων κοπρίζουν με σκουπίδια τις θάλασσές μας.

Comments

  1. Τασος Κρασσας    

    ΩΡΑΙΟ. Το άρθρο σου για την θάλασσα.
    Μόνο με πρόστιμο μαθαίνει Ο Έλληνας ΤΑ λεφτά όμως ΝΑ κατατίθενται για καθαριοτητα των θαλασσών.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.