Ν. Μεντζίνης: O tempora o mores – Ω καιροί, ω ήθη

Επιστολές
Επιστολές

Οι θυελλώδεις βοριάδες των τελευταίων ημερών, αδυνατούν να παρασύρουν τη θολούρα που επικρατεί γύρω μας. Θολούρα που δεν οφείλεται στη συνηθισμένη σκόνη εξ Αφρικής, αλλά στα πολιτικά, αυτοδιοικητικά και καθημερινά «απομεινάρια» που μας ταλανίζουν καιρό.

Απομεινάρια πολιτικά που έχουν να κάνουν με τη σύγχυση στις πολιτικές των κομμάτων και των εθνικών ταγών μας. Αίφνης η «Κυβερνώσα Αριστερά», θριαμβολογεί για το κύμα των επενδύσεων που θα κατακλύσει τη χώρα. Αυτή η ίδια παράταξη που επί σειρά ετών λοιδορούσε κι έβαζε προσκόμματα (και με «επαναστατικά happenings» πολλές φορές), ακόμα και στην υποψία επενδύσεων. Θριαμβολογεί για το ότι αποδείχθηκε η αποτελεσματικότερη κυβέρνηση στο «πέρασμα», κάθε προαπαιτούμενου, που ζητούν οι Τροικανοί, ουπς οι «Θεσμοί» εννοώ. Θριαμβολογεί γιατί επιτέλους ευημερούν, έστω και με το ζόρι οι αριθμοί. Αυτή που κάποτε αναζητούσε τον άνθρωπο πίσω από κάθε ερώτηση.

Από την άλλη η Αξιωματική αντιπολίτευση, ευρισκόμενη σε vertigo, εξαιτίας του ότι βρίσκεται μακριά από την εξουσία, που θεωρούσε και θεωρεί αποκλειστικό της προνόμιο, λυσσομανά να αποδείξει ότι είναι η καταλληλότερη. Καταλληλότερη στο να εφαρμόζει μνημόνια, να διαλύει κάθε «κεκτημένο» εργαζομένων και Κοινωνίας. Έχει ξεχάσει και τη σημασία των λέξεων: αυτοκριτική, κάθαρση, αυτογνωσία, εθνικό συμφέρον. Να Κυβερνήσει βρε αδελφέ!! Αυτοσκοπός και μαράζι.

Η Κεντροδεξιά, ίσως κεντροαριστερά; Από την άλλη, αγωνίζεται σε ένα απέλπιδα διμέτωπο να αποδείξει ότι είναι ικανή. Ικανή γιατί; Να σπάσει το δικομματικό σύστημα που η ίδια υπηρέτησε επί δεκαετίες; Κι απαξίωσε να δυναμιτίσει ψηφίζοντας έστω την απλή αναλογική; Ικανή να πατάξει τη διαφθορά και τη σήψη; Ικανή να διαχειριστεί τα μνημόνια; Αναπάντητα ερωτήματα, θολές απαντήσεις.

Η άλλη αριστερά, οραματίζεται και φαντασιώνεται τις συνθήκες που θα επιφέρουν επαναστατικές αλλαγές στην Κοινωνία. Αγωνίζεται ώστε να τις διαμορφώσει; Κανείς δεν το πιστεύει. Κατακερματισμένη, λαϊκισμός και θεοποίηση του όχι. Ομφαλοσκόπηση και εγωιστική επαναστατική πρωτοπορία: Εμείς κατέχουμε την αλήθεια. Γιατί δεν σκέφτεται, γιατί δεν ρισκάρει, γιατί δεν ενώνεται γύρω από λίγα προγραμματικά πρώτα βήματα; Που είναι η Αριστερά;

Γιατί αδυνατεί να μας ενώσει; Γιατί μάλλον δεν θέλει να καταλάβει τη φύση της πολιτικής. Πώς πρέπει δηλαδή να κρατάς τους συμμάχους σου ευχαριστημένους, να κάνεις συμβιβασμούς με ταξικούς φίλους και συγγενείς, να φτιάχνεις πλειοψηφίες παρέμβασης με αξιώσεις επικράτησης. Να παίρνεις τον εαυτό σου και τον κόσμο στα σοβαρά, σαν ενήλικος και όχι σαν μουτρωμένο παιδάκι. Χωρίς φουσκωμένα λόγια και καμώματα και μικρού χωριού κακίες.

Στα αυτοδιοικητικά, στην καθημερινότητά μας. Συνεχίζουμε να ζούμε σε μια πόλη, άναρχη, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς όραμα, χωρίς σεβασμό στην ιστορία, στο περιβάλλον. Οι γκρεμισμένοι τοίχοι των ιστορικών συνοικιών, οι κομμένοι κορμοί των σύγχρονων οραμάτων της Δημοτικής αρχής , κονταροχτυπιούνται με τα παλιότερα «οράματα» και τους δεκάδες φοίνικες που θα μεταμόρφωναν το Ηράκλειο σε Μαϊάμι. Κι όλα δημιουργούν έναν σύγχρονο εφιάλτη.

Κι εμείς; Βυθισμένοι στους καναπέδες. Σκυμμένοι από τον καθημερινό κάματο, τη βιοπάλη, το δάνειο, τους λογαριασμούς. Προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα με όλα τούτα, αδιαφορώντας και βάζοντας άλλο ένα πετραδάκι, άλλο ένα θολό σημείο στη γενικευμένη θολούρα που μας περιβάλλει.

Ο Νίκος Μεντζίνης είναι Δάσκαλος και Συγγραφέας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *