Νοτιάς και Ψαρονίκος

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Ο νοτιάς έπαιρνε τον κόσμο χθες! Μέχρι και καρέκλες από κεντρικό καφενείο σήκωσε με μια ριπή του. Φοβισμένος τον παρακολουθούσα αλλά έπειτα μια γλυκιά ανάμνηση κατέλαβε το μυαλό μου και λίγο λίγο με καταλάγιασε.

Θυμήθηκα λοιπόν ότι με ένα τέτοιο τρελό καιρό είχαμε κάποτε μαζί με τον Ψαρονίκο ανεβεί στον Ψηλορείτη για να κυνηγήσουμε πέρδικες. Βγάλαμε πολλές. Όμως ήταν τόση η δύναμη του αέρα, που τα πουλιά αποκτούσαν τριπλάσια ταχύτητα από ότι συνήθως και άντε τώρα να τις πετύχεις. Έτσι προτιμήσαμε να βρούμε ένα τεράστιο χαράκι να κάτσουμε πίσω του και προστατευμένοι από τον άνεμο που σφύριζε να αγναντεύουμε το πέλαγος που αχνοφαινόταν.

Είχαμε αφεθεί κι οι δυο μας στη μαγευτική θέα τόσο πολύ έτσι που δεν πήραμε σχεδόν είδηση ένα τεράστιο λαγό που πηδώντας πέρασε από μπροστά μας για να πα να χωθεί σε ένα μεγάλο ασπάλαθο μέσα. Κι εμείς οι μεγάλοι κυνηγοί αντί να πάμε να τον βρούμε τρελαθήκαμε στο γέλιο διασκεδάζοντας την ανοησία μας.

Αχ ρε Ψαρονίκο αυτό σου το γέλιο που έμοιαζε με τα ρυάκια που κατρακυλούσαν ποτέ δεν θα το ξεχάσω.

Τέλοσπαντων όμως. Βέβαιοι ότι δεν υπήρχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας στην επιδρομή μας κατά των περδίκων και των λαγών πήραμε τον κατήφορο για το χωριό.

Πίλωθε ο αέρας, αντιστεκόμαστε εμείς και για να μην κουτρουβαλήσουμε και ξεπνευμένοι πια, φτάσαμε στα πρώτα σπίτια των Ανωγείων.

Η πρώτη ρακή που ήπιαμε είχε τέτοια και τόση γλύκα και οι μεζέδες τόση νοστιμιά που ακόμη και τώρα τα έχω στο στόμα μου.

Βλέπετε ρε κοπέλια πως ακόμη και ο νότος μπορεί να σε στείλει σε έναν άλλο πανέμορφο κόσμο.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    Άσχετο τελείως αλλά που πήγε ο Χριστοφιλόπουλος; Έγραφε τα πιο ενδιαφέροντα άρθρα εδώ μέσα, αν τον διώξατε πολύ κακώς κάνατε.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.