Μουσείο φυσικής ιστορίας, ένας χώρος γνώσης

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Διαβάζω στο Cretalive το άρθρο του Προέδρου φίλων του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Γιώργου Αεράκη, για το Μουσείο και την μεγάλη και αξιέπαινη προσπάθεια που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια, η οποία όπως φαίνεται το έχει καταστήσει και βιώσιμο, αλλά και έναν από τους κύριους τουριστικούς και εκπαιδευτικούς προορισμούς.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας είναι δημιούργημα του Πανεπιστήμιου Κρήτης, το οποίο εκτός από το συγκεκριμένο Μουσείο συντηρεί και άλλα δύο μουσεία. Το Μουσείο Εκπαίδευσης στο Ρέθυμνο, το Μουσείο Ιατρικής στο Ηράκλειο και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ελεύθερνας στην Ελεύθερνα του Ρεθύμνου, τα οποία όντως είναι μια μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη για τον τόπο, και πρέπει να γίνουν γνωστά και να στηριχθούν, όχι μόνο από τους φορείς, αλλά και από τον κόσμο.

Εδώ λοιπόν έρχεται και ένα σημαντικό μέρος του θέματος, το οποίο έχει να κάνει με το ενδιαφέρον του ντόπιου πληθυσμού για την ύπαρξη αυτών των μουσείων.

Δυστυχώς στην κουλτούρα μας η επίσκεψη σε ένα μουσείο δεν θεωρείται μια ψυχαγωγική και μορφωτική δραστηριότητα. Για τους περισσότερους Έλληνες τα μουσεία υπάρχουν για να τα επισκέπτονται τα σχολεία και οι τουρίστες, δεν ανήκουν στο δικό μας ψυχαγωγικό και μορφωτικό φάσμα.

Πόσοι από εμάς πάνε για καφέ στο κέντρο, μετά για ποτό ή για σινεμά; Όλοι πιστεύω. Πόσοι θα επισκεφθούν ένα μουσείο; Ελάχιστοι,μετρημένοι στα δάκτυλα.

Παρά το ότι το μουσείο Φυσικής Ιστορίας, εκτός του επισκέψιμου χώρου του, κάνει και άλλες δράσεις, αυτές δυστυχώς δεν απασχολούν το ευρύ κοινό.

Η ύπαρξη ενός πανεπιστημιακού μουσείου είναι ο καθρέπτης του πανεπιστήμιου και ένα πανεπιστήμιο το οποίο ανθεί σε έναν τόπο, είναι ο καθρέπτης του ίδιου του τόπου. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό έργο το να γνωρίζεις και να στηρίζεις έναν χώρο γνώσης, γιατί η γνώση είναι δύναμη πολύ μεγαλύτερη από ότι μπορούμε να φανταστούμε και η Κρήτη έχει μεγάλη παράδοση στην γνώση, και ένα μουσείο συντηρεί την γνώση και την παράδοση ζωντανή, δεν είναι ένα νεκρό αντικείμενο που μέσα του φυλάγονται κάποια «άχρηστα» παλιά ή αρχαία αντικείμενα.

Ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι του τόπου που ανήκει στην παράδοση του, και κανείς σχεδόν δεν ενδιαφέρεται, είναι η ναυτική τέχνη. Ιστορικά ένας τόπος ο οποίος είναι κραταιός στην θάλασσα, είναι ακμαίος και η Κρήτη αλλά και η Ελλάδα είναι ένας ναυτικός τόπος ο οποίος έχει ξεχαστεί από τους Έλληνες.

Είναι λοιπόν αδιανόητο ένα νησί όπως η Κρήτη, με μια τόσο αρχαία ναυτική ιστορία, να μην έχει σε κάθε μεγάλο κέντρο του τουλάχιστον, ένα ναυτικό μουσείο το οποίο όχι μόνο θα συντηρεί, αλλά με τις δράσεις του θα μπορεί να αναβιώνει την μεγάλη ναυτική παράδοση του τόπου για να την φέρει ως κοινό αγαθό στην τοπική κοινωνία.

Πιστέψτε με, είναι ένα αγαθό το οποίο είναι πραγματικά πολύτιμο και αν κάποια στιγμή το καταλάβουμε, τότε πολλά πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.