Μια κοινωνία αδιάφορη

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Όταν μιλάς με νέους ανθρώπους,και όταν λέω νέους εννοώ με ανθρώπους από 17 έως 25 ετών περίπου, καταλαβαίνεις πως τα παιδιά αυτά, στην τόσο μπερδεμένη εποχή μας, δεν έχουν στόχους, δεν έχουν κάποιους κανόνες, δεν θέλουν δεσμεύσεις, δεν θέλουν καν στην ουσία να ερωτευθούν.

Ο ρομαντισμός αλλά και κάθε τι που πριν κάποια χρόνια εθεωρείτο ως κάτι αξιόλογο σήμερα είναι εκτός μόδας.

Όλα πλέον ανήκουν σε μια κλίμακα επί της % χωρίς κανένα άλλο κριτήριο το οποίο θα μπέρδευε τα πράγματα.

Φυσικά δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανένα από τα παιδιά για αυτό γιατί δεν έχει γίνει κάποια ξαφνική γονιδιακή μετάλλαξη η οποία δημιούργησε ανθρώπους χωρίς συναισθήματα και χωρίς σκοπό, φταίει η κοινωνία, φταίμε και εμείς ως γονείς αλλά και ως μέντορες αυτών των παιδιών, φταίει και η κουλτούρα της ευκολίας, φταίει και η ύπουλη εισβολή της τεχνολογίας μέσα στην ζωή μας με άσχημο τρόπο.

Όταν έχεις ένα βαριεστημένο παιδί το οποίο για να το ξεφορτωθείς ουσιαστικά, του παρέχεις τεχνολογία και αντί να κάτσεις να μιλήσεις μαζί του, αφήνεις το κινητό να κάνει αυτή την δουλειά, το αποτέλεσμα είναι το παιδί να εκπαιδευτεί συναισθηματικά από ένα άψυχο μηχάνημα.

Ακόμα και οι συναντήσεις πλέον έχουν αλλάξει μορφή, πολλές φορές προτιμά κάποιος να κλείσει ένα ραντεβού στο μέσετζερ για συνομιλία, παρά να πάει να δει έναν φίλο ή ακόμα καλύτερα ένα φλερτ.

Κρυφά, άοσμα, εικονικά, όλη η ζωή περνάει μέσα από μια οθόνη που εύκολα αποζημιώνει τον χρήστη της με φτηνό και ανούσιο τρόπο και του δίνει την ψευδαίσθηση μιας κούφιας ικανοποίησης, μέσα σε μια κοινωνία που έχει γράψει με μεγάλες ταμπέλες στην άκρη του δρόμου το σύνθημα, «τα μεγάλα όνειρα είναι για μεγάλους βλάκες».

Όλο αυτό, όσο και αν ακούγεται περίεργο, χτυπάει στο μεγαλύτερο όπλο αλλά και εμπόδιο του νου το οποίο είναι η φαντασία.

Όπλο γιατί σε οδηγεί σε μέρη που η απλή λογική δεν μπορεί να σε πάει και εμπόδιο γιατί δημιουργεί ιδέες οι οποίες όταν καρφωθούν και προγραμματίσουν την σκέψη, είναι σχεδόν αδύνατον να καταργηθούν και αν αυτές οι ιδέες έχουν αρνητικό πρόσημο, τότε η όλη πνευματική δομή δείχνει να καταρρέει.

Όταν λοιπόν έχεις μια κοινωνία αδιάφορη, ανενεργή η οποία πλασάρει κενές σε νόημα και ουσία ιδέες και αυτό συνεπικουρείτε και από την τεχνολογία, δημιουργούνται άνθρωποι χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς συναισθηματικά εκλεπτυσμένο κόσμο, με μια πρόφαση καλλιέργειας η οποία είναι ψευδεπίγραφη και άνευ ουσίας.

Εκεί κατοικοεδρεύει η απελπισία και η κατάθλιψη, εκεί οδηγούνται και τα νέα παιδιά σήμερα.

Σίγουρα δεν είναι η χειρότερη εποχή της ανθρωπότητας, ίσως ζούμε στην πιο φιλελεύθερη εποχή που ιστορικά έχει ζήσει το ανθρώπινο είδος, όμως την χρησιμοποιούμε λάθος και τα λάθη δυστυχώς, αν δεν διορθώνονται έγκαιρα, πληρώνονται.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *