Με το σταυρό στο χέρι πας μόνο στο Γολγοθά

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Υπάρχουν κάποιες στιγμές δύσκολες στη ζωή μας τις οποίες όμως πρέπει να αντιμετωπίζουμε με επιμονή ακόμη κι αν μας βγει σε κακό. Όλα κάποτε τελειώνουν και τίποτε δεν πεθαίνει άλλωστε.

Θυμάμαι πάντα μια κουβέντα που έλεγε ο πατέρας μου: «Ότι πεις εσύ για να έχουμε ειρήνη». Είχε εντοπίσει τη μαγική περιοχή στα όρια της ανομίας ο μπαγάσας και τον τρόπο να υπάρξεις δίχως να σε λιώσουν τα συστήματα και οι ιδεολογίες.

Πώς το εντόπισε; Δεν έχω ιδέα. Η κίνηση στις «παρυφές του μωσαϊκού δαπέδου» είναι για εκείνους που καταλαβαίνουν.

Το να κινείσαι δηλαδή στα όρια και όσο το δυνατόν πιο έξω από τις αντιθέσεις των ανθρώπων.

Είναι ο μόνος δρόμος επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.

Κρατήστε κάπου αυτό το κείμενο. Μπορεί να χρειαστεί.

Θα το βρείτε άλλωστε στα πρόσωπα των κυνηγημένων. Αυτών των ανθρώπων «δίχως όνομα» που αποφεύγουμε καθημερινά να συναναστραφούμε.

Είναι πότε πρόσφυγες, πότε παράνομοι, πότε περιθωριακοί, πότε περίεργοι, πάντως νομίζουμε ότι δεν μας μοιάζουν.

Κι όμως!

Μας μοιάζουν. Και ίσως κάποτε βρεθούμε στη θέση τους.

Μηδένα προ του τέλους κακάριζε συνηθίζω να λέω παραφράζοντας το γνωστό ρητό.

Είπον