Με τον τρόπο του Α. Π.

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

(Ο τίτλος είναι δάνειο, από μια ομάδα διαπρεπών φιλολόγων που κάποτε προσπάθησε μέσω της «Μεσογείου» να γράψει όπως ο Α. Π..
Στη γλώσσα τα κατάφεραν περίφημα.  Τα σύντομα όμως διηγήματα που έγραψαν απήχαν τόσο πολύ από τα πρωτότυπα που σταμάτησαν την προσπάθεια.)

Ένα απόγευμα, που λέτε, τρύπωσα στον Άη Γιώργη τον Καρύτση. Είχε Εσπερινό και έψαλλαν στο δεξί ψαλτήρι πέντε Ηρακλειώτες με ωραίες φωνές από το σύλλογο «Κνωσός». Έκατσα για να τους απολαύσω. Μετά από ώρα παρατήρησα ότι από το αριστερό ψαλτήρι, έψαλλε ένας γέροντας με γενειάδα και ένα παμπάλαιο παλτό. Εντυπωσιάστηκα από την ορθότητα της ψαλμωδίας του και αφοσιώθηκα σ’ αυτόν. Σαν τέλειωσε ο Εσπερινός, ο με την βιβλική φυσιογνωμία γέροντας, πήρε ένα κομμάτι άρτο και άρχισε να τον μασουλίζει καθισμένος σ’ ένα στασίδι. Έβγαλε και ένα πάκο λευκά χαρτιά από την τσέπη του και μ’ ένα μολυβάκι που ήταν στα τελευταία του άρχισε να γράφει.

Μου χαμογέλασε κιόλας. Η όψη του έλαμπε από ένα περίεργο φως, ασφαλώς εξωκόσμιο, το δε μολυβάκι έτρεχε με ταχύτητα πάνω στο λευκό χαρτί που είχε απλωμένο στο στήριγμα του στασιδιού.

Τον κοίταζα αποχαυνωμένος, μέχρι που δεν άντεξα και τον ρώτησα:
-Τι κάνετε κύριε εκεί;
-Απ’ ότι βλέπεις, γράφω. Γράφω ένα διήγημα μήπως και το πουλήσω, να βγάλω τα ναύλα μου και να πάω στο νησί μου.

Άρχισα να ζαλίζομαι! Η ζαλάδα μου μεγένθυνε το μισοσκόταδο στο ναό και δεν μπορούσα ούτε καν να σηκωθώ όταν είδα τον τίτλο του διηγήματος «Μινύρισμα πτηνού χειμαζομένου».
-Εσείς είσαστε; Ρώτησα και η φωνή μου έτρεμε, όσο και τα χέρια μου.
-Εγώ ποιος; Ονομάζομαι Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και είμαι από τη Σκιάθο.
-Ονομάζεστε Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και είσαστε όλης της Ελλάδος, απετόλμησα.

Γέλασε και με κοίταξε με ένα βλέμμα που μου πήρε όλη την ψυχή!
-Σ’ ευχαριστώ! Τώρα όμως φεύγω μήπως και θέλουν το διήγημά μου στην «Ακρόπολη», η στο «Μπουκέτο». Γεια σου Κρητικέ.

Έκλεισα τα μάτια για να μην γκρεμιστώ απ’ εκεί που καθόμουν. Σέρνοντας έφτασα στην έξοδο του ναού για να βρεθώ στην πολύβοη Αθήνα .

Αυτό που αμηχάνως σας περιέγραψα ήταν η συνάντησή μου με το δεύτερο Φάρο της ζωής μου. Ο τρίτος αναμένει κι αυτός τη σειρά του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *