Μα πού πήγαν οι ρομαντικοί;

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

-Αγαπημένη φιλενάδα, χθες το απόγευμα έγινα μάρτυρας μιας υπέροχης και πολύ ρομαντικής σκηνής.

-Τι είδες πάλι Άνα;

-Καθόμουν σε ένα μοναχικό καφέ και στις επτά ακριβώς μπήκε ένα ζευγάρι μέσα και παρήγγειλε καφέ. Μετά έφαγαν κάτι και η κοπέλα άρχισε να λέει στο αγόρι της πως είναι μια πολυ ικανή χορεύτρια και πως μπορεί να πηδήξει πάνω από το κεφάλι του χαμογελώντας. Εκείνος έκανε κάμποσα περιπαιχτικά σχόλια επ’ αυτού και εκείνη κάποια στιγμή έκλεισε τα μάτια της και ακούμπησε το κεφάλι της στο ώμο του. Τότε το αγόρι, εκμεταλλευόμενο την ευκαιρία έχωσε γρήγορα στην τσέπη του το κουταλάκι από το οποίο εκείνη έγλειψε τον καφέ της (το βρακί της δεν ήταν διαθέσιμο εκείνη την στιγμή). Αργότερα σηκώθηκαν για να φύγουν και μόλις βγήκαν στο δρόμο, εκείνη άρχισε να σβουρνάει κάτι πανέμορφες πιρουέτες και ξαφνικά έκανε ένα απίστευτο άλμα και πέρασε πάνω από το κεφάλι του με άνεση και χαμογελώντας.

-Τι εξεζητημένα βιώματα που κάνεις, βρε Άνα. Αλλά γιατί πάντα εσύ και εμείς ποτέ;

-Τα βιώνω επειδή τα φτιάχνω.

-Τι έκανε λέει; Είσαι μια απατεώνισσα, μια ψεύτρα; Πρόκειται για εφευρέσεις δηλαδή;

-Τι εφευρέσεις καλέ; Δεν μπορούμε να επινοήσουμε τίποτε που οιονεί δεν υπάρχει ήδη. Τα πάντα, όλα, προυπήρχαν του ανθρώπου. Πόσα αγόρια άραγε θέλουν να παίρνουν μαζί τους, στην αβεβαιότητα, ένα κρυφό αναμνηστικό της αγαπημένης τους, όμως ντρέπονται για το ρομαντισμό και την ξεχειλισμένη από λαχτάρα καρδιά τους; Και πόσα κορίτσια άραγε θέλουν να κάνουν φανταστικές πιρουέτες και υπερβατικά άλματα για να γοητεύσουν το αγαπημένο τους αγόρι; Όμως κι εκείνα ντρέπονται για το ρομαντισμο τους. Και είναι και εκείνες, οι φεμινίστριες που υπαγορεύουν στις χοντρές να τρώνε… και σε όποιον αρέσουν…

– Έχεις δίκιο. Πού πήγαν άραγε οι ρομαντικοί;

– Ξέρω εγώ; Στις σκηνές, στα βιβλία, τους πάτησε το τρένο.
Γι΄αυτό υπάρχουμε εμείς οι ψεύτες, για να θυμίζουμε στους ανθρώπους τα ξεχασμένα ιδανικά.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    Το να αναρωτιούνται οι γυναίκες «που πήγαν οι ρομαντικοί;», είναι σαν να αναρωτιούνται οι κάτοικοι του Αμαζονίου που πήγε η ζούγκλα.

    Αυτοί τουλάχιστον ξέρουν οτι μόνοι τους την κάψανε και την εκχερσώσανε για να την κάνουνε χωράφια και πάνε και την καλλιεργούνε. Α, να δούμε πότε οι γυναίκες θα αντιληφθούν τι νέα φρούτα δημιουργήσανε και πως θα τα καταναλώσουν. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και εύπεπτα τα δημιουργήματά τους.

    1. Βασίλης Μαρ.    

      Φίλε μου, ωραία τα λέτε, όμως εδώ κανείς δε θα σου κάνει τη χάρη. Πάλι δε διάβασες καλά. Κάτι σε τυφλώνει

      1. Oraia ta lete re    

        > Φίλε μου, ωραία τα λέτε, όμως εδώ κανείς δε θα σου κάνει τη χάρη.

        Τη χάρη για ποιό πράγμα, δεν σας καταλαβαίνω;

        > Πάλι δε διάβασες καλά.

        Τι δεν διάβασα καλά; Τον τίτλο του άρθρου ή την ίδια ερώτηση του τίτλου μέσα στο κείμενο, πριν το συμπέρασμα;

  2. Βασίλης Μαρ.    

    >Τι δεν διάβασα καλά;

    Στο κείμενο μοιράζονται δίκαια οι ευθύνες, ενώ εσύ θα θες όλα δικά σου

    1. Oraia ta lete re    

      > Στο κείμενο μοιράζονται δίκαια οι ευθύνες, ενώ εσύ θα θες όλα δικά σου

      Εν πρώτοις δεν παρατήρησα κάτι τέτοιο, αλλά δεν θεωρώ την ανυπαρξία των ρομαντικών ως «πρόβλημα», άρα δεν τίθεται θέμα «ευθυνών» ούτως ή άλλως.
      Από εκεί κι έπειτα το άρθρο αναρωτιέται «που πήγαν οι ρομαντικοί;» όχι «που πήγανε οι ρομαντικές;»

      Αν υπήρχαν άνδρες που έθεταν αυτό το δεύτερο ερώτημα, τότε η απάντησή μου θα ήταν όμοια με την αρχική, και για αυτούς, οπότε νομίζω αυτό λύνει την όποια παρεξήγηση.

    2. Βασίλης Μαρ.    

      Και μάντεψε τώρα ποιοι είναι οι «πρώην ηττημένοι». Είναι κάτι γερομπαμπαλήδες, σαν εσένα, σαν κι εμένα που μόλις δούνε μροστά τους ένα λιβάδι γεμάτο παπαρούνες, φωνάζουν «βάλτε φωτιά και κάψτε τον!»

      1. Oraia ta lete re    

        > Και μάντεψε τώρα ποιοι είναι οι «πρώην ηττημένοι».

        Αρχίσατε πάλι τα κοσμητικά επίθετα; Εγώ πάντως όσους δεν αντέχουν να ακούνε άλλες απόψεις, «νικητές» δεν θα τους έλεγα.

        > Είναι κάτι γερομπαμπαλήδες, σαν εσένα

        Έχω απορία τι ηλικίας νομίζετε οτι είμαι.

  3. Βασίλης Μαρ.    

    > Από εκεί κι έπειτα το άρθρο αναρωτιέται «που πήγαν οι ρομαντικοί;» όχι «που πήγανε οι ρομαντικές;»

    Τώρα μάλιστα, αναγνωρίζω το λάθος. Είσθε φεμινιστής, δεν αποδέχεσθε το «οι ρομαντικοί» ως universal, όπως δηλαδή το αποδέχτηκα εγώ ο φαλλοκράτης.

    > δεν θεωρώ την ανυπαρξία των ρομαντικών ως «πρόβλημα»

    προφανώς δεν ακούσατε ποτέ ότι συνώνυμο του ρομαντισμού είναι ο αγώνας και πως η πολύ νεαρά συντάκτρια δεν καίει τα δάση, αλλά προσπαθεί να σβήσει ό,τι μπορεί πριν «ηττηθεί από τους πρώην ηττημένους», φόβο που εξέφρασε σε παλαιότερο κείμενο. Ένας φόβος που κατ’ εμέ φανερώνεται και σ΄ αυτό το κείμενο.

    1. Oraia ta lete re    

      > Τώρα μάλιστα, αναγνωρίζω το λάθος. Είσθε φεμινιστής,

      ε, όχι δα :p
      μακρυά απο εμένα οι διάφοροι -ισμοί.

      > δεν αποδέχεσθε το «οι ρομαντικοί» ως universal,

      εάν γράφτηκε έτσι δεν το αντελήφθην σωστά. Δεν είπα ποτέ οτι δεν το δέχομαι ως universal, απλά νομίζω πως αν έλεγε «που πήγαν οι ρομαντικοί άνθρωποι» θα ήταν πιο ξεκάθαρο. Στο αρχικό κείμενο, κατάλαβα πως μιλούσαν μεταξύ τους δύο γυναίκες, άρα η απορία «που πήγαν οι ρομαντικοί;» θεώρησα οτι αναφέρεται συγκεκριμένα για τους άνδρες.

      Εάν δεν το κατάλαβα σωστά, γράψτε λάθος και ας κάνω λοιπόν «universal» την αρχική μου τοποθέτηση και αςπούμε απλά οτι, στην γενική περίπτωση, τους ρομαντικούς άνδρες τους «εξαφανίζουν» οι γυναίκες και τις ρομαντικές γυναίκες τις «εξαφανίζουν» οι άνδρες.

      > προφανώς δεν ακούσατε ποτέ ότι συνώνυμο του ρομαντισμού είναι ο αγώνας

      αγώνας για ποιό πράγμα;
      αν όντως είχε τέτοια σημασία κάποτε, δεν νομίζω να την έχει πλέον οπότε δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείτε εδώ.

      > και πως η πολύ νεαρά συντάκτρια δεν καίει τα δάση, αλλά προσπαθεί να σβήσει ό,τι μπορεί πριν «ηττηθεί από τους πρώην ηττημένους», φόβο που εξέφρασε σε παλαιότερο κείμενο.

      ίσως στο κείμενο που αναφέρετε να είναι πιο ξεκάθαρο, αλλά έτσι σκέτο δεν αντιλαμβάνομαι τι εννοείτε με τα δάση και όλα αυτά. Δεν μπορώ να έχω άποψη για παλαιότερα/άλλα κείμενα που δεν έχω διαβάσει.

      1. Βασίλης Μαρ.    

        >τι εννοείτε με τα δάση και όλα αυτά

        Παραπέμπω στο πρώτο σας σχόλιο. Εκτός αν δεν εννοείτε πως δεν κάψανε τα δάση του Αμαζονίου, αλλά το ποταμό.

        Το υπόλοιπο εγωιστικό παραλήρημα δε με αφορά.
        Τα λέμε αύριο πάλι, θα βάλω το ξυπνητήρι.

        1. Oraia ta lete re    

          > Το υπόλοιπο εγωιστικό παραλήρημα δε με αφορά.

          Βρίσε, βρίσε κάτι θα μείνει, ε;

      2. Βασίλης Μαρ.    

        Εντάξει, ομολογώ πως είναι κάπως χοντρό, όμως κάποιοι δίνουν το δηλητήριο στη σούπα, άλλοι σκέτο, εγώ προτιμώ να το δίνω σκέτο, αφού προτιμώ να το παίρνω σκέτο. Κάνε αυτό που θέλεις να σου κάνουν, έτσι δε λέει το γνωμικό;
        Σε είπα εγωιστή, εντάξει. Η εναλλακτική θα ήταν ο «αδιάβαστος», όμως αυτό το ξανά ‘πα. στο πρώτο σχόλιο. Δεν ήθελα θα επαναλαμβάνομαι μόνο και μόνο επειδή αποδείχτηκε πως είχα δίκιο. Όμως κι αδιάβαστο να σε χαρακτήριζα, πάλι θα ‘λεγες πως σε βρίζω.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *