Λαχταρώντας τον εαυτό μας – Μια φιλοσοφική προσέγγιση στη θρησκεία

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

Μια γυναίκα κι ένας άντρας κάθονται σε παγκάκι από γυαλισμένο γρανίτη κάτω από ένα πράσινο πλατάνι.
«Τι είσαι;», τον ρώτησε η νέα χλωμή γυναίκα, «πιστός η άπιστος;»
«Αυτό με τη θρησκεία είναι πολύ απλό», είπε εκείνος.
«Απλό;»
«Ναι. Είμαι ένθεος και άθεος ταυτόχρονα».
«Αυτό δεν είναι καθόλου απλό», απάντησε εκείνη, «Πιστεύεις στο Θεό;»
«Ναι. Το σύνολο των δυνάμεων από τις οποίες δημιουργήθηκε το «ζωντανό», είναι ο Θεός. Συνεπώς ο Θεός είναι ο Πατέρας.
Το σύνολο των επιδράσεων των δυνάμεων αυτών ήταν ανέκαθεν στα χέρια του Θεού, γιατί οι δυνάμεις αυτές ανέκαθεν κουβαλούσαν μέσα τους το νόμο της εξέλιξης.
Ό,τι είναι να έρθει είναι προκαθορισμένο από το Θεό.
Άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο γνωρίζουν τα τριαντάφυλλα.
Η τελευταία μεγαλύτερη εκδήλωση αυτών των ενεργών δυνάμεων, το τελικό τους οργανικό αποτέλεσμα, είναι ο άνθρωπος «Ιησούς Χριστός».
Εμείς, οι άλλοι, είμαστε αναπτυσσόμενοι ενδιάμεσοι κρίκοι.
Ο Ιησούς είναι -σωματικά, ψυχικά και πνευματικά- το ανώτερο ιδανικό που μπόρεσαν να αποδώσουν οι ενεργές αυτές δυνάμεις στον ατέλειωτο δρόμο της δημιουργικότητας τους.
Αυτές οι δυνάμεις ρέουν ακατάπαυστα στον κόσμο και τον οδηγούν στη λύτρωση, στην απόλυτη ειρήνη. Το ταξίδι ολοκληρώθηκε, ο Γιος επιστέφει στον Πατέρα.»

Διάλειμμα. Ο απογευματινός αέρας τραγουδάει μέσα από τα πλατανόφυλλα.

«Η θρησκεία δεν είναι πίστη, γυναίκα, η θρησκεία είναι ερμηνεία».
«Αυτό δεν είναι εύκολο», είπε η γυναίκα.
Εκείνος σηκώθηκε και περπατούσε πέρα δώθε.
«Η θρησκεία δεν είναι κάτι που εισβάλλει στους ανθρώπους από έξω. Αυτό είναι ειδωλολατρεία. Η θρησκεία είναι κάτι που βγαίνει έξω από το βαθύτερο βάθος του ανθρώπινου οργανισμού. Είναι το άνθος του ανθρώπινου πνεύματος.
Με προβλεπτική ιδιοφυία η ανθρωπότητα γεννάει το δικό της ιδανικό, αυτό που είναι πιο κοντά της.
Το αγαπάει όπως αγαπάει τον εαυτό της. Περιμένει με λαχτάρα τον Ιησού, τον άνθρωπο που θα έρθει. Είναι η λαχτάρα του φύτρου για το άνθος του, την ολοκληρότητα του, το «γίνεσθαι». Νοσταλγεί το ταξίδι του.
Οι αρχαίοι θεοί των Ελλήνων ήταν η ανώτερη δυνατή εξέλιξη του Έλληνα ανθρώπου. Έτσι είναι ο Ιησούς η ανώτερη εξέλιξη του χριστιανού ανθρώπου.
Είναι το ιδανικό που γεννήθηκε από ένα εσωτερικό μυστήριο εξέλιξης και ο άνθρωπος το έβγαλε και το τοποθέτησε κάπου έξω – στο τεράστιο, ατέλειωτο ζαφείρι – και έσβησε τα ίχνη… το τοποθέτησε πολύ μακρυά, ώστε να έχει το χρόνο που χρειάζεται για το βρει και να το φτάσει.
Η αγάπη μας και η λαχτάρα μας για τους θεούς, είναι η αγάπη και η λαχτάρα για τον ίδιο μας τον εαυτό. Για το αληθινό, αγνό μας Είναι.
Λαχταρούμε τους εαυτούς μας. Αυτό είναι!
Η ταύτιση μας με το ιδανικό μας είναι η ανάσταση.
Όποιος νιώθει, ξέρει, ότι είναι σταθερός, ολοκληρωμένος σαν ον, είναι άπιστος.
Όποιος νιώθει, ξέρει, ότι είναι ασταθής και κινούμενος είναι θεός.
Το βασίλειο που θα έρθει. Η Αναγέννηση.
Με πόνους γέννας αγωνίζονται οι άνθρωποι για την ανάσταση από το ζώο-άνθρωπο σε θεό-άνθρωπο. Αυτός είναι ο ιερός τους αγώνας.
Όποιος αναγνωρίσει το Θεό στο αμυδρό του εσωτερικό… ξημερώνει στο δικό του φως. Δεν χρειάζεται πια το ιδανικό που άφησε κάποτε κάπου στα άστρα. Η πίστη έγινε ερμηνεία.
Ξημερώνει… ξημερώνει στο δικό του φως.»
«Ω!» είπε η κοπέλα, «άντρας».
Ένιωθε δέος, ταπεινότητα. Αλλά ξαφνικά ανατρίχιασε.
«Εσύ είσαι το αντίθετο της φύσης και πρέπει να γίνεις. Γι΄αυτό σκέφτεσαι. Εγώ δεν χρειάζεται να σκέφτομαι, είμαι».
Τόσο περήφανη ήταν. Σηκώθηκε πάνω… και πάνω από αυτόν…
Αυτός όμως κοίταζε το σώμα της που διαγραφόταν κάτω από το βαμβακερό φουστάνι, εκείνη την καλλιτεχνική αναπαράσταση της τελειότητας του κόσμου.
»Είσαι!«, ένιωσε…

Το σκοτάδι τύλιγε τον κήπο, ο αέρας τραγουδούσε και τα πλατανόφυλλα χόρευαν…

Comments

  1. Ίρις    

    Υπέροχα φιλοσοφημένο με αύρα ερωτική, ενωτικό όσο δεν πάει.
    Μακάρι να το διάβαζαν όλοι, όσοι ακόμα για τους «θεούς» τους μαλώνουν και σκοτώνονται.
    Αλλά και να το καταλάβαιναν.

  2. Oraia ta lete re    

    > Λαχταρούμε τους εαυτούς μας. Αυτό είναι!

    Αν γράφατε «Λαχταρούμε ΛΥΤΡΩΣΗ ΓΙΑ τους εαυτούς μας. Αυτό είναι!» τότε θα είχατε πέσει μέσα.

    Μια επίσκεψη σε μια οποιαδήποτε θρησκευτική συνάθροιση (γιατί, προφανώς, αυτό ισχύει γενικότερα) θα σας πείσει για το τι (επι)ζητούν απο τον Θεό οι περισσότεροι και γιατί οι συναθροίσεις επιμελώς το παρέχουν.

    οι λέξεις μας στις (προσ)ευχές μας «προδίδουν» την αλήθεια σε όσους θέλουν να είναι ρομαντικοί επι του θέματος:

    https://www.youtube.com/watch?v=_wdF4wyIyeU

    Βοήθειά μας :p

    1. Βασίλης Μαρ.    

      Η συντάκτρια ερμηνεύει φιλοσοφικά-ενωτικά και εσύ την στέλνεις στη θρησκευτική συνάθροιση; Όμως ποια συνάθροιση, των χριστιανών, των μουσουλμάνων, των βουδιστών, των δωδεκαθεϊστών; Ε, είσαι φωστήρας.

      1. Oraia ta lete re    

        Ήμουν ξεκάθαρος όταν έγραψα «οποιαδήποτε».

        Η λογική λέει οτι αν επιθυμείς να «ερμηνεύσεις» κάτι, πρέπει να πας και να το μελετήσεις στο «φυσικό του περιβάλλον». Τι σόι μελέτη και ερμηνεία μπορεί να γίνει για το τι θέλουν οι άνθρωποι αν αρνείσαι να πας και να δεις ιδίοις όμμασι το τι ζητούν απο την θρησκεία;

        Είναι σαν να σας ζητήσει κάποιος να ερμηνεύσετε την «λατρεία» που έχουν αρκετοί για τις ποδοσφαιρικές ομάδες και εσείς να λέτε οτι δεν θέλετε να πάτε σε κανένα γήπεδο και να μην βρεθείτε κοντά στους «πιστούς» για τους οποίους θα κληθείτε να εκφέρετε άποψη. Πόσο αξιόπιστη θα ήταν μετά η άποψή σας επί των ποδοσφαιρικών «πιστών» κατά τη γνώμη σας;

        Ή μήπως νομίζετε οτι έχει διαφορά το «Θρύλε θεέ, Ολυμπιακέ» απο το «ΠΑΟ, θρησκεία, θύρα 13»;
        Και τα δύο ίδια είναι, δεν έχει σημασία ποιο από τα δύο θα διαλέξεις όταν θα πας για να αποκτήσεις εμπειρική γνώση επι των ανθρώπων αυτών.

        «Οποιαδήποτε» λοιπόν 🙂

        1. Βασίλης Μαρ.    

          Ε, όχι. Οι Σαολίν π.χ. βρίσκονται στην αναζήτηση του εαυτού τους. Ένα παράδειγμα λέμε τώρα για να μη χέζουμε περιττές παραγράφους.

        2. Βασίλης Μαρ.    

          Και είναι και το άλλο ερώτημα τώρα.
          Ποια η διαφορά μεταξύ «Λαχταρούμε ΛΥΤΡΩΣΗ ΓΙΑ τους εαυτούς μας» και «Λαχταρούμε τους εαυτούς μας;». Τι θα τον κάνεις «αλύτρωτο» τον εαυτό, κορνίζα;
          Αν και σ’ αυτό το κείμενο βρήκες «λάθη», που μεταξύ μας, το γνωρίζεις καλύτερα από εμένα ότι είναι αριστουργηματικό, χαζός δεν είσαι, σου αξίζει ένα χέρι τρολάρισμα.
          Ως πότε θα ψάχνεις άλλοθι για τις παπαριές που έγραψες στην «τσουκνίδα». Όπου αν το άρθρο περιείχε ένα λάθος, τα δικά σου περιείχαν εκατό. Εκπρόσωπος της φαρμακοβιομηχανίας είσαι, ή τι;

  3. Oraia ta lete re    

    > Οι Σαολίν π.χ. βρίσκονται στην αναζήτηση του εαυτού τους.

    Οπότε οι Σαολίν ΜΟΝΑΧΟΙ εκπροσωπούν όλους τους Βουδιστές; Μήπως μπερδεύετε τους απλούς πιστούς με τα ιερατεία;

    > Ποια η διαφορά μεταξύ «Λαχταρούμε ΛΥΤΡΩΣΗ ΓΙΑ τους εαυτούς μας» και «Λαχταρούμε τους εαυτούς μας;»

    Η διαφορά που υποδηλώνουν οι λέξεις, ίσως; Εντάξει δεν το καταλάβατε και το ρίξατε στους Σαολίν. Δεκτόν.

    > Αν και σ’ αυτό το κείμενο βρήκες «λάθη»,

    Παντού υπάρχουν λάθη, σε όλα τα κείμενα. Άλλοι χαίρονται να τα εξερευνούν και να μαθαίνουν κάτι καινούργιο, άλλοι με το που τους γίνει κάποια επισήμανση ή ακούσουν κάποια άλλοι άποψη, εκνευρίζονται. Εγώ επιλέγω να μαθαίνω.

    > που μεταξύ μας, το γνωρίζεις καλύτερα από εμένα ότι είναι αριστουργηματικό

    ε, αμα εσείς ξέρετε την δική μου άποψη καλύτερα απο εμένα, να μην το συζητάμε καθόλου, τότε, ε;

    > σου αξίζει ένα χέρι τρολάρισμα

    Αμα ο σκοπός σας είναι να τρολλάρετε, την ώρα σας χάνετε.

    > Ως πότε θα ψάχνεις άλλοθι για τις παπαριές που έγραψες στην «τσουκνίδα».

    κρίμα που σβήστηκε το άρθρο και πλέον μπορείτε να γράφετε τέτοια αβάσιμα πράγματα. Εσείς μπορείτε να χαρακτηρίζετε ως «παπαριές» το BBC, τον Guardian, τον NBC και τις αποφάσεις απο τα δικαστήρια της Νοτιού Αφρικής και της Αμερικής, είναι δικαίωμά σας να «τρολλαρετε» και είναι δικαίωμά μας να αγνοούμε τα trolls.

    1. Βασίλης Μαρ.    

      Σαδιστικά σχόλια. Για να τελειώνουμε. Μυρίζει στρατός, αυτός ο σαδισμός.

      1. Oraia ta lete re    

        Κοσμητικών επιθέτων συνέχεια; 🙂

        Θα σας πω έναν ασιατικό μύθο τότε, μιας και μνημονεύσατε τους Σαολίν.

        Κάποτε ένας γέροντας καθότανε κάτω απο ένα δέντρο και κοίταζε την φύση γύρω του αμέριμνος. Εκεί που καθότανε ήρθε αργότερα κάποιος και του φώναζε και τον έβριζε συνέχεια, αλλά ο γέροντας δεν μιλούσε καθόλου. Μετά απο λίγο, αφού δεν έλαβε καμία απάντηση, έφυγε. Ένας περαστικός που είδε την όλη κατάσταση, του έκανε εντύπωση που ο γέροντας δεν είπε τίποτα και πήγε να του μιλήσει:

        – «Γέροντα», του λέει, «τόσα σου είπε αυτός, δεν ένιωσες την ανάγκη να υπερασπίσεις τον εαυτό σου; Μη μιλώντας δεν αποδέχεσαι πρακτικά όλα αυτά που σου είπε;»
        – «Καλέ μου άνθρωπε», του λέει ο γέροντας, «εάν ένας αχθοφόρος σου χτυπήσει την πόρτα κρατώντας ένα δώρο και εσύ δεν ανοίξεις την πόρτα να το πάρεις, που θα το πάει το δώρο ο αχθοφόρος;»
        – «Μα, αναγκαστικά θα το επιστρέψει σε αυτόν που το έστειλε.»
        – «Ακριβώς», του απάντησε ο γέροντας και συνέχισε να παρατηρεί την φύση.

        1. Τ.Η.    

          Όταν θέλει ο κώλος, σκατά παντού βρίσκει

          Τ.Η.
    2. Ίρις    

      >Παντού υπάρχουν λάθη, σε όλα τα κείμενα

      Λάθος κύριε «ωραία τα λέτε ρε». Εδώ διαβάζουμε μια ερμηνεία. Η ερμηνεία είναι μια προσωπική υπόθεση. Λάθη μπορεί να αναγνωρίζει ο ερμηνευτής της ερμηνείας του και να τα διορθώσει, όχι όμως ένας άλλος ερμηνευτής. Εκείνος μπορεί απλώς να καταθέσει τη δική του ερμηνεία. Ως εκεί.

      1. Oraia ta lete re    

        > Ως εκεί.

        Τώρα το είδα αυτό.
        Και με ποιά «εξουσία» θα ορίσετε εσείς τι μπορεί να σχολιάσει οποιοσδήποτε άλλος;

  4. Γιώργος Χρηστάκης

    Γιώργος Χρηστάκης    

    Την τρέλα από τη λογική
    Μια τρίχα τις χωρίζει
    Γιαυτό φοβάται ο λογικός
    Μα κι ο τρελός ελπίζει

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.