Κεραυνοβόλο μίσος

Η οικονομική κρίση έβγαλε το φίδι του εθνικισμού από το μπουκάλι για τα καλά

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Το χθεσινό συλλαλητήριο ήταν τεράστιο και ως εκ τούτου πραγματικά τρομακτικό για όποιον ξέρει έστω και λίγη Ιστορία των Βαλκανίων, τουλάχιστον αυτή των τελευταίων 35 ετών. Αυτό το κουτί της Πανδώρας που ανοίξαμε δεν θα κλείσει χωρίς θύματα και να μου το θυμάστε.

Αν και δεν έχει νόημα πλέον να μιλά κάποιος γιατί ο κύβος ερρίφθη στο προς τα πού πάει το πράγμα, ας κατατεθεί «στα πρακτικά» των ηλεκτρονικών δημοσιεύσεων πως κάποιοι προσπάθησαν να προειδοποιήσουν για αυτά που έρχονται.

Σε ότι αφορά την υπόθεση των Σκοπίων και το ποιός τους είπε πρώτος για την «Μακεδονική» καταγωγή τους, μη βιάζεστε να βγάλετε συμπέρασμα διότι υπήρξε κάποτε μια εποχή όπου η Ελλάδα καλλιεργούσε την ιδέα στους σλαβόφωνους πως είναι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων πολλά χρόνια πριν τα συλλαλητήρια και μάλιστα το ελληνικό κράτος τα τύπωνε…

«Στην πραγματικότητα, η υποτιθέμενη καταγωγή των σλαβόφωνων από τους αρχαίους Μακεδόνες υπήρξε αγαπημένο θέμα της ελληνικής προπαγάνδας, ήδη από τα μέσα του ΙΘ’ αι. 

Το πιστοποιούν σλαβόγλωσσα έντυπα που οι μακεδονομάχοι μοίραζαν στον τοπικό πληθυσμό, όπως η «Διακήρυξη του Ελληνομακεδονικού Συλλόγου της Αθήνας για τους αδελφούς μας Μακεδόνες» (1905) ή οι υποτιθέμενες «Προφητείες του Μεγαλέξανδρου» (1907). Ανάλογες θεωρίες συναντάμε και σε προφορικά κηρύγματα προς τους σλαβόφωνους χωρικούς (Στ. Ράπτης «Ιστορία του Μακεδονικού Αγώνος», Εν Αθήναις 1910, σ. 168). Πασίγνωστη είναι τέλος η αναγόρευση της σλαβομακεδονικής σε μετεξέλιξη της «ομηρικής» γλώσσας των αρχαίων Μακεδόνων από λογίους της εποχής (Τσιούλκας, Μπουκουβάλας κ.ά.), τα πονήματα των οποίων βρίσκουν μέχρι σήμερα ανταπόκριση σε ελληνικούς εθνικιστικούς κύκλους. 

Εξίσου παλιά είναι η οικειοποίηση αυτής της «ιστορικής» επιχειρηματολογίας από τους ίδιους τους σλαβόφωνους Μακεδόνες -είτε αυτοί συντάσσονταν με τον ελληνικό εθνικισμό είτε όχι. Προξενική έκθεση του 1871 καταγράφει το στολισμό του «σλαβοβουλγαρικού» βιβλιοπωλείου των Βιτωλίων με την εικόνα του Μεγαλέξανδρου, ενώ το 1902 κομιτατζήδες κηρύσσουν πως «θέλουν να αναζωώσουν τον Μέγαν Αλέξανδρον» και το κράτος του. Την ίδια χρονιά, σλαβόφωνος πράκτορας του ελληνικού μηχανισμού καυτηριάζει δημόσια τους συμπατριώτες του που «πλανώνται πλάνην μεγάλην φρονούντες ότι είνε δυνατόν να είνε απόγονοι συγχρόνως τε του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Κρούμου» (Γ. Π. Κώνστας, «Ενέργειαι και δολοφονικά όργια του βουλγαρικού κομιτάτου», Εν Αθήναις 1902, σ. ιθ’). 

Παρά την οφθαλμοφανή αυθαιρεσία του, το όλο «γενεαλογικό» σχήμα έχει συνεπώς τη δική του προϊστορία. Στο κάτω κάτω, τι φταίνε αυτοί αν πήραν τοις μετρητοίς όσα τους κανοναρχούσαν οι «δικοί μας» φωστήρες;»

Μερικά ακόμη ντοκουμέντα χωρίς σχόλια – τροφή για σκέψη για τα όσα συνέβαιναν ΕΝΤΟΣ των συνόρων της Ελλάδας ακόμη και τη δεκαετία του ’60 (μια και μιλάμε για εθνική «καθαρότητα»)…

 

Υπήρξε επίσης μια εποχή εντός Ελλάδας όπου οι ποινές έπεφταν βροχή για όσους συμπατριώτες μας μιλούσαν ντόπια (σλαβικά) και μάλιστα προπολεμικά…

Συνεπώς ας μην είμαστε και τόσο βέβαιοι στα περί «εθνικής καθαρότητας» γιατί το να πιστεύεις πως τα σύνορα χωρίζουν σαν ξυράφι τις εθνότητες (εμείς από δω, οι άλλοι από κει) είναι το λιγότερο ηλίθιο.

Ο εθνικισμός που διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία και δημιούργησε την ΠΓΔΜ θα διαλύσει και την Ελλάδα;

Από την ημέρα που το ΔΝΤ μπήκε στη χώρα μας ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Η αδυναμία της πολιτικής ελίτ να διαχειριστεί το χάος που δημιούργησε με την ανοχή μας, φαίνεται πως οδηγεί πλέον τα πράγματα στο χειρότερο δρόμο που μπορεί να υπάρξει: Αυτόν του εθνικισμού. Την προηγούμενη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο στα Βαλκάνια άναψε η φωτιά που διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία, δημιούργησε την ΠΓΔΜ και πλέον αρχίζει να σιγοκαίει την Ελλάδα που ακολουθεί το δρόμο της Σερβίας…

«Η ιστορία της σύγχρονης Γιουγκοσλαβίας (πρέπει να) ξεκινά από το μνημόνιο (‘μεμοράντουμ’) της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του 1986, «ένα θανατηφόρο σωβινιστικό πολεμικό μανιφέστο, κατάλληλο μόνο για Σέρβους κομισσάριους», σύμφωνα με τον έντιμο και αργότερα δολοφονημένο από τον Μιλόσεβιτς Ivan Stambolic, τότε Πρόεδρο της Σερβίας. Και πράγματι, αυτό ακριβώς ήταν: Μια ακατέργαστη άσχημη κλασική θεωρία συνωμοσίας γραμμένη με περίτεχνο τρόπο από τους μεγαλύτερους Σέρβους εθνικιστές διανοούμενους της εποχής.

Το Μνημόνιο καλούσε για αλλαγές στη χώρα υπέρ των Σέρβων –καμουφλαρισμένες σαν «αλλαγές για το καλό της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας»- και κατέληγε πως ένα πρώτο βήμα θα ήταν η ενσωμάτωση στη Σερβία του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνας και η ανάκληση των προνομίων των Αλβανών και των άλλων μειονοτήτων. Η πρώτη κίνηση θα έπρεπε να είναι «η άμεση αντεπίθεση στο Κόσοβο για να διευθετηθεί η αδικία και να γίνει ένα καλό ξεκαθάρισμα λογαριασμών με την εκεί αλβανική πλειοψηφία», και μάλιστα με «μεθόδους καθαρά επαναστατικές» (διάβαζε βίαιες) και με «ανοιχτές συγκρούσεις και έκφραση ανταγωνιστικών θέσεων», αφού ο πληθυσμιακός συσχετισμός στην περιοχή ήταν εις βάρος των Σέρβων. Οπως κι έγινε. Με αυτό ξεκίνησε η νέα ‘Μεγάλη σερβική ιδέα’, ενώ άλλοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους το Μνημόνιο υιοθετήθηκε αμέσως από τους Σέρβους εθνικιστές: Επειδή δεν ήξεραν πως θα ξεμπλέξουν από την οικονομική κρίση, ούτε ποιοι και πόσο θα πληρώσουν για την υπερχρέωση της Γιουγκοσλαβίας στις δυτικές τράπεζες και το ΔΝΤ, κι επειδή ουσιαστικά ήθελαν τους υλικούς πόρους και ολόκληρη τη χώρα για τον εαυτό τους…«.

Περισσότερα στο iospress και στο XYZ Contagion

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *