Κανείς δεν το σκέφτεται;

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Πρέπει να καταπιώ πέντε τόνους θάλασσα, από τα καθαρά νερά του Κρητικού Πελάγους, για να κατασιγάσει ο ενθουσιασμός μου και να σβήσουν οι ανησυχίες μου, για το μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι κυβερνώντες, προκειμένου να κάθονται στις αναπαυτικές πολυθρόνες τους και να μην αντιμετωπίσουν τα μάτια του οργισμένου λαού.

Σκέφτομαι ακόμη την κουτοπονηριά των Σκοπιανών και την ανυπαρξία του Νίμιτς μπροστά στην ισχύ των Αμερικανών που πεντάρα δεν δίνουν για την «Δημοκρατία του Αιγαίου», το παντοτινό όνειρο του Τίτο, των απογόνων του, και του συνονθυλεύματος των λαών που ονομάζονται Σκόπια.

Ποιός άραγε θα τους αντιμετωπίσει αύριο μεθαύριο; Ο Τσίπρας, ο Τζαννακόπουλος, ο Καρανίκας; Ας γελάσουμε τώρα για να μην κλάψουμε αργότερα.

Στην Κρήτη λένε ότι «Αέρα θέλει ο καυγάς». Δεν διερωτηθήκαμε όμως ποιός θα τον βάλει αυτόν τον καυγά.

Βεβαίως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που θυσίασε πρωθυπουργία και κυβέρνηση προκειμένου να αποφευχθεί ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία, δεν υπάρχει πιά.

Τώρα κυριαρχούν οι προβοκάτορες, οι υβριστές κι οι ψευδολόγοι. Θα πέσουν βέβαια και μάλιστα με εκκωφαντικό πάταγο.

Το ερώημα όμως παραμένει: Θα προλάβουμε να σώσουμε την Ελλάδα μέχρι τότε; Αυτό γαμώ το κέρατο μου κανένας δεν το σκέφτεται;