Κέντρο του Ηρακλείου, εκτός από όμορφο πρέπει να είναι και χρηστικό

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Το Ηράκλειο είναι μια ζωντανή πόλη όλο τον χρόνο.

Από τις πλέον εμπορικές μεσαίου μεγέθους πόλεις της Ελλάδας, δεν στηρίζεται μόνο στον τουρισμό αλλά κυρίως στον μόνιμο πληθυσμό της ο οποίος ζει, εργάζεται, διασκεδάζει, αλλά μετακινείται κιόλας εντός αυτής.

Το κέντρο της πόλης είναι το πλέον ζωντανό κομμάτι της και πραγματικά χαίρεσαι να κυκλοφορείς μέσα σε αυτό. Όμως η αποκέντρωση που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, έχει μετακινήσει πολλούς κατοίκους της εκτός του κέντρου για την διαμονή τους με την οικιστική ζώνη να έχει επεκταθεί πολύ.

Τα τελευταία χρόνια, και καλώς έχει γίνει, το κέντρο πεζοδρομήθηκε σε μεγάλο βαθμό, αυξάνοντας την επισκεψιμότητα των πεζών, αλλάζοντας ταυτόχρονα και την μορφή του κέντρου.

Όμως σε μια παλιά πόλη η οποία κατοικείται από την αρχαιότητα που στους αρχικούς της σχεδιασμούς δεν υπήρχε πρόβλεψη για αυτοκίνητα και μέσα όπως αυτά που έχουμε σήμερα και με τις πρόσφατες αλλαγές που έγιναν στο κέντρο προκύπτουν νέα προβλήματα.

Πολλές φορές θα συναντήσεις πλατείες οι οποίες έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε πάρκινγκ και πεζόδρομους οι οποίοι λίγο απέχουν από το να χαρακτηριστούν δρόμοι για αυτοκίνητα, και ο λόγος που έχει συμβεί αυτό δεν είναι μόνο η ανομία που χαρακτηρίζει τον Έλληνα, αλλά η έλλειψη σωστών υποδομών, ούτως ώστε να εξυπηρετηθούν πεζοί και οχήματα.

Αυτό το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα εμφανές στην πλατεία Κορνάρου, της οποίας η μελέτη μάλλον δεν συμπεριέλαβε πολλά μέσα της και στην τελική της μορφή δείχνει μια ανεξήγητη προχειρότητα.

Αφενός η πιάτσα των ταξί είναι έτσι φτιαγμένη που ή τα ταξί θα μπουν μέσα στην πλατεία, ή δεν θα έχουν πιάτσα και θα αναγκαστούν να ακροβολιστούν σε παράνομα σημεία, καθώς και τα οχήματα που πρόκειται να ανεφοδιάσουν τα μαγαζιά θα πρέπει να βρουν νέους τρόπους στάθμευσης για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους και αφετέρου η καινούργια μορφή της πλατείας με το τόσο μάρμαρο καταπίνει το αρχαιολογικό κτίσμα που βρίσκεται στην μέση της εξαφανίζοντας το, κάτι όμως που δεν είναι του παρόντος.

Στο θέμα μας λοιπόν, όταν έγινε η μελέτη για την πεζοδρόμηση του κέντρου, ένας παράγοντας και μάλιστα ουσιαστικός, μάλλον δεν έγινε αντιληπτός και αυτός είναι το πως θα εξυπηρετηθούν τα μαγαζιά αλλά και το πως θα έρθει ο κόσμος στο κέντρο εφόσον οι συγκοινωνίες στην πόλη δεν είναι επαρκείς και θα πρέπει να μετακινηθεί με δικό του όχημα, το οποίο φυσικά κάπου θα πρέπει να παρκάρει.

Υπάρχουν φυσικά αρκετά γύρω πάρκινγκ για να εξυπηρετήσουν ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, όμως και αυτά, τις ώρες αιχμής είναι πλήρη αλλά και ο κάτοχος του οχήματος μπορεί να μην έχει την οικονομική δυνατότητα για κάποιες ώρες που θα προσεγγίσει το κέντρο να πληρώσει το πάρκινγκ. Με άλλα λόγια ένας μη κάτοικος του κέντρου, σχεδόν χρειάζεται να πληρώσει εισιτήριο για να επισκεφθεί το κέντρο, λες και πάει επίσκεψη σε μουσείο.

Είναι πολύ καλό να φτιάχνεις την πόλη σου και να την κάνεις όμορφη, όμως η υπερβολή, είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος γιατί αν γίνει μουσείο, τότε δεν θα είναι πλέον φιλόξενη.

Μια πόλη και ειδικά το κέντρο της, πρέπει να είναι χρηστικό και εύκολο στην πρόσβαση του, αλλιώς κάποια στιγμή θα εγκαταλειφθεί, όχι επειδή δεν είναι όμορφο, αλλά επειδή αν δεν είναι πλέον χρηστικό από τις πολλές παρεμβάσεις δεν θα είναι προσβάσιμο και αν δεν είναι προσβάσιμο θα μείνει άδειο μέσα στην τόση γοητεία του.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    Το να κάνεις πεζόδρομους σε ελληνικές πόλεις που δεν σχεδιάστηκαν εξ αρχής για να έχουν πεζόδρομους, είναι σαν να βάζεις ζαντολάστιχα σε καΐκι και μετά να αναρωτιέσαι γιατί δεν είναι χρήσιμα.

    Π.χ.

    > όταν έγινε η μελέτη για την πεζοδρόμηση του κέντρου, ένας παράγοντας και μάλιστα ουσιαστικός, μάλλον δεν έγινε αντιληπτός και αυτός είναι το πως θα εξυπηρετηθούν τα μαγαζιά αλλά και το πως θα έρθει ο κόσμος στο κέντρο

    Έλα, αλήθεια τώρα, το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν ακούς «θα γίνει πεζόδρομος» δεν είναι «πως θα φτάσει ο κόσμος μέχρι εκεί, που θα παρκάρουν, πως θα εφοδιαστεί το μαγαζί μου»;

    ακούς εκεί δεν έγινε αντιληπτός. Μα αυτό είναι ΟΛΟ το θέμα της μελέτης!

  2. Nikos    

    Παραβλέπουμε το «μεσαία ελληνική πόλη»,που για τα δεδομένα της Ελλάδας καθόλου μεσαία πληθυσμιακά πόλη δεν είναι το Ηράκλειο και πάμε στο ουσιώδες:
    Δεν έχει γίνει «παράβλεψη» για την χρήση του κέντρου μετά τις πεζοδρομήσεις.
    Ο σχεδιασμός είναι να αλλάξει χρήση το κέντρο.
    Έγινε το πρώτο βήμα με την πεζοδρόμηση του μισού κέντρου από την προηγούμενη δημοτική αρχή και η σημερινή ολοκληρώνει το πράγμα.
    Προφανώς και η δυσκολία στην πρόσβαση,θα ρίξει τον τζίρο σε μια σειρά από καταστήματα που δεν έχουν σχέση με τον τουρισμό ή τη διασκέδαση και τότε θα αλλάξουν απλά χέρια.
    Τόσο απλά.

  3. K.B    

    Σωστά όσα διάβασα
    Εγώ θα μείνω στο μέγεθος.
    Το Ηράκλειο αποτελείται από:
    1] Τον κεντρικό του οικισμό 140.500.
    2] Το πολεοδομικό του συγκρότημα [ περιοχή Γαζιου, περιοχή Ν Αλικαρνασσού , Μαραθίτης, Βασιλιες. Γούρνες Γιοφυράκια Φοινίκια . Λοφουπολη κτλ. κτλ ] 185.000.
    3] Την ευρύτερη αστική περιοχή [ από Μάλια μέχρι Μονοναφτη ] 220.000.
    4] Την μητροπολιτικη περιοχή [ καλλικρατικοι δήμοι Ηρακλείου, Μαλεβιζίου, Χερσονήσου κ το βόρειο τμήμα του δημου Αστερουσιων ] 250.000.
    Τα στοιχειά αυτα αφορούν στην απογραφή του 2011.
    Κ.Β.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *