Η μόδα του εναλλακτικού

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Έχουμε γεμίσει με εναλλακτικές λύσεις, εναλλακτικά καφενεία, εναλλακτικά οινομαγειρία, εναλλακτικά μεζεδοπωλεία και κάθε είδους εναλλακτικής κατάστασης.

Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα εναλλακτικά είναι αντιγραφή το ένα του άλλου.

Κάνοντας μια βόλτα στο κέντρο του Ηρακλείου, θα συναντήσεις μια πληθώρα εναλλακτικών τέτοιων καταστημάτων. Το πρόβλημα είναι ότι αν καθίσεις σε ένα από αυτά, δεν χρειάζεται να πας παραπέρα γιατί, όπως και αυτό που επέλεξες να καθίσεις, έτσι και όλα τα υπόλοιπα έχουν την ίδια κουζίνα και τις ίδιες μουσικοδιασκεδαστικές παροχές.

Πλέον το εναλλακτικό έχει γίνει μόδα και εδώ και καιρό άρχισε να λείπει από την πόλη το μη εναλλακτικό.

Για να είναι κάτι εναλλακτικό, πρέπει να διαφέρει από τα υπόλοιπα μη εναλλακτικά, να κάνει την διαφορά.

Λείπει η φαντασία και δεν λείπουν καθόλου οι εύκολες λύσεις. Και ο τίτλος εναλλακτικό, είναι μια εύκολη λύση αυτή την εποχή για να καλύψει κάποιος την αδυναμία του να βρει καινούριες ιδέες.

Όταν όμως αυτή η διαφορά γίνεται κανόνας, τότε το εναλλακτικό παύει να είναι αυτό που δηλώνει γιατί γίνεται καθεστώς.

Όχι δεν μου αρέσει να τρώω με δυνατή μουσική σε ένα μπαρ ή μια καφετέρια, όχι δεν μου αρέσει κάποια δήθεν παραδοσιακά Κρητικά πιάτα να μου τα σερβίρουν ως μια νέα πρόταση σε τιμές χρυσοχοείου και σε ποσότητες μικρογραμμαρίων.

Όχι δεν είναι φτηνό το να τρώω μεζέδες σε πιατάκια γλυκού του κουταλιού τα οποία χρεώνονται ίσως κάτι λιγότερο από μια κανονική μερίδα, ούτε το θεωρώ κουλτούρα και τέχνη να ακούω την ίδια μουσική όπου και να πάω.

Ναι μπορεί με καλή παρέα να περάσεις υπέροχα σε ένα τέτοιο μαγαζί.

Βγαίνω αρκετά και το ξέρω αυτό, όμως νευριάζω όταν αρχίζει να θεωρείτε ποιοτική ψυχαγωγία, το να περνάς κάπου την ώρα σου.

Λείπει η φαντασία και δεν λείπουν καθόλου οι εύκολες λύσεις. Και ο τίτλος εναλλακτικό, είναι μια εύκολη λύση αυτή την εποχή για να καλύψει κάποιος την αδυναμία του να βρει καινούριες ιδέες.

Είναι κάτι σαν το έντεχνο τραγούδι, το οποίο στην ουσία είναι η επανάληψη του ίδιου μοτίβου με το μη έντεχνο, αλλά με περισσότερο στόμφο στο ότι κάνω τέχνη αυτή την στιγμή και όποιος δεν το καταλάβει είναι για τα μπάζα.

Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να κλείσουν εναλλακτικά μαγαζιά, αυτό που θα ήθελα είναι να προκύψουν στο μέλλον πραγματικά νέες και καινοτόμες ιδέες οι οποίες θα δώσουν ουσιαστικές εναλλακτικές προτάσεις, όχι μόνο στην διασκέδαση στην οποία αναφέρομαι στο άρθρο, αλλά και για όλα τα υπόλοιπα λειτουργικά στοιχεία της κοινωνίας.

Θέλει θάρρος και φαντασία.