Η μεγάλη περιπέτεια

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Χθες, μετά από 15 συναπτές ημέρες, βγήκα από το σπίτι μου! Προορισμός μου το γραφείο μου (170 μέτρα μακριά) αλλά στο δρόμο είπα: -Δεν πίνω και κανέναν καφέ; Κάθισα και ποιος να με σηκώσει μετά; Ευτυχώς ο Θεός με έχει προικίσει μ’ αυτό που λέμε «δημοσιογραφικό μάτι» κι έτσι, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας όπως ήμουνα, πέρασα χαζεύοντας αρκετή ώρα.

Στα Λιοντάρια ήμουνα κι ο μαλλιαρός αδέσποτος φίλος μου ήρθε αμέσως μόλις με είδε για να πάρει τα χάδια του κι ένα μπισκοτάκι. Μετά το ‘βαλε στα πόδια για να πάρει από πίσω ένα μηχανάκι που τόλμησε να περάσει απ’ τον πεζόδρομο. Έκανε το καθήκον του και ξαναγύρισε κοντά μου, ενώ εγώ με το βλέμμα απλανές παρατηρούσα τον κόσμο. Πέρασε μια καλή μου φίλη, πολύ πιο όμορφη από την εποχή εκείνη. Χάρηκα που την είδα, αλλά δεν έκατσε μαζί μου. Έτσι το βλέμμα μου άρχισε πάλι να περιπλανιέται ωσάν την πλώρη τραχαντηριού, που ψάχνει μέσα στο μελτέμι να βρει προορισμό.

Περάσανε χοντροί και χοντρές, περάσανε όμως και κοριτσόπουλα, με θρασύτατα μπουτάκια να ξεπροβάλλουν από τα κοντοπαντέλονά τους. Ύστερα πέρασε κι ένας φίλος που ανησύχησε για την εξαφάνισή μου.
-Εδώ είμαι, τον καθησύχασα αλλά εννιά κιλά πιο αδύνατος. Με κοίταξε, κούνησε πάνω κάτω την κεφαλή του και απομακρύνθηκε.

Σειρά είχαν τώρα μια παρέα από σχολιαρόπαιδα, που με φασαρία χοροπηδούσαν. Οι αρσενικοί, ξάνοιγαν με λαχτάρα τα μπούτια των θηλυκών, αλλά δεν τολμούσαν και να τ’ αγγίξουν. Αυτές πάλι, προφανώς λυσσασμένες από την Άνοιξη, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να προκαλέσουν και να προσκαλέσουν.

Τελικά βρήκα το κουράγιο για να σηκωθώ από την καρέκλα μου.
-Θα με περιμένει η Άνα μου, σκέφτηκα, να γράψομε πράμα.

Ο δρόμος της επιστροφής δεν ήταν εύκολος. Καμιά εβδομηνταριά μέτρα απέχουν τα Λιοντάρια από το σπίτι μου, αλλά ήθελε ζόρε να τα διασχίσω και πολλές πινακίδες της τροχαίας για να κρατιέμαι στο δρόμο.

Τώρα πάλι γράφομε. Ε, ρε σκληρές περιπέτειες που έχει η ζωή.

 

 

Comments

  1. Τασος Κρασσας    

    Δεν πα να χάνεις τα κιλά
    το μάτι δεν λαθενει,
    αμε να πεις ευχαριστω
    τσι κοπελιές που βλέπει.
    Σιδερένιος !

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.