Η μάχη του Στάλινγκραντ και το ηθικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ

Όταν ο πατριωτισμός δεν προβλέπεται από την "καθοδήγα" τα πράγματα πάνε πολύ στραβά - μα πάρα πολύ στραβά

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Πριν από δύο μέρες συμπληρώθηκαν 75 χρόνια από την αξεπέραστη σε πατριωτικό ηρωισμό μάχη του Στάλινγκραντ και πραγματικά το δέος που αποπνέει ο ηρωισμός και η αυτοθυσία των ανθρώπων που έπεσαν για να υπερασπίσουν την ανθρωπότητα από τον Ναζισμό, είναι αξεπέραστο ιστορικά.

Υπήρξε μια εποχή που το να πεθαίνει κάποιος για την πατρίδα ήταν ευλογία όμως σταδιακά έγινε καθήκον στη συνέχεια έγινε κρατική υποχρέωση του πολίτη και στις μέρες μας είναι μάλλον αμφίβολο πόσοι πραγματικά θα ήταν διατεθειμένοι να το κάνουν όσο κι αν ποστάρουν ελληνικές σημαίες στο Facebook και άλλα φαιδρά. Στην κρίσιμη ώρα κρίνονται όλοι και τουλάχιστον από τα Ίμια υπάρχουν διηγήσεις για το πώς π.χ. οι πλούσιοι των νησιών του ανατολικού Αιγαίου έφευγαν πανικόβλητοι σαν λαγοί με πτήσεις τσάρτερ ενώ παιδιά του στρατού από φτωχές οικογένειες έπαιρναν θέσεις μάχης.

«Βλέπαμε τα αεροπλάνα να φεύγουν με τους ντόπιους αστούς ενώ εμείς είχαμε στήσει τα πολυβόλα στην παραλία της πόλης και τα αποβατικά των Τούρκων ήταν ορατά δια γυμνού οφθαλμού» μου έλεγε ο αξιωματικός του λιμενικού Θ.Κ. (εν ενεργεία ακόμη) προ ετών και μπορώ να φανταστώ τους ίδιους ανθρώπους να βγαίνουν σήμερα να φωνάζουν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας…

Αχ που είσαι Αλέξη μου που μου λεγες πως θα σουν άλλος

Την ώρα που το πατριδομάρκετινγκ πάει σύννεφο από τους πατριδέμπορες της λαϊκιστικής πτέρυγας της Δεξιάς και της εκκλησίας, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν το χειρότερο τους πρόσωπο. Πραγματικά η μεγαλύτερη απογοήτευση για την Ελλάδα είναι πως με τον ΣΥΡΙΖΑ η ελπίδα πέθανε.

Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν με τις διηγήσεις για τον Πλουμπίδη, τον Μπελογιάννη, τον Άρη (ένας είναι ο Άρης) όπως αργότερα και τον Ηλία Ηλιού, όπως και πιο πρόσφατα τον Λεωνίδα Κύρκο και την εντιμότητά του. Ποιός το περίμενε πως ο χώρος που πραγματικά ιστορικά είχε το απόλυτο ηθικό πλεονέκτημα σε σχέση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις θα καταντούσε αυτό το καραγκιόζ μπερντέ που βλεπουμε σήμερα. Ότι δηλαδή η μετεξέλιξη του πάλαι ποτέ ΚΚΕ εσωτερικού και των απογόνων του ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ θα ήταν αυτό το φτηνό λαϊκιστικό συνονθύλευμα που θα μαχόταν τελικά μόνο για τις καρέκλες.

Στο Μακεδονικό ζήτημα όμως το ηθικό πλεονέκτημα που ήδη είχε γίνει περίγελος μετά την κωλοτούμπα στο ιστορικό και βροντερό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος – σε πείσμα όσων τρομοκρατούσαν τον κόσμο λέγοντας του ότι θα πέσουν πάνω του οι δέκα πληγές του Φαραώ αν δεν υποκύψει – το ηθικό εκείνο πλεονέκτημα που ο Αλέξης Τσίπρας επικαλέστηκε τόσες φορές, πλέον είναι οριστικά και αμετάκλητα παρελθόν.

Τι πραγματικά συμβαίνει

ΟΙ ΗΠΑ και η ΕΕ επιθυμούν με κάθε τρόπο να προλάβουν την επέκταση των Ρώσων μετά τη Σερβία και στα Σκόπια οπότε και τα θέλουν στο ΝΑΤΟ… χθες. Για αυτό θα μας πιέσουν λυσσασμένα να δώσουμε το όνομα κι αν δεν το κάνει αυτή η κυβέρνηση, θα το κάνει η επόμενη ή η μεθεπόμενη.

Εντός Ελλάδας όμως η ακροδεξιά, η εκκλησία, οι πάσης φύσεως παρακρατικοί και πατριδέμπορες εκμεταλλεύονται τον αγνό πατριωτισμό των απαίδευτων ιστορικά Ελλήνων – ενός λαού με ψυχολογία κοινωνικού αυτοματισμού του «έμπαινε Γιούτσο» – προκειμένου να τους φέρουν εκεί ακριβώς που θέλουν: Στην κοινωνική οπισθοδρόμηση που για εκείνους είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμη. Μπιγκ μπίζνες κάνουν επενδύοντας στην βύθιση της κοινωνίας στην ανελέητη βλακεία. Μιλάμε για πολύ χρήμα. ΠΑΡΑ πολύ χρήμα.

Το κακό σε όλα αυτά είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί σαν κακιασμένη τσουρόγρια που αντί να μπει μπροστά στον αγώνα για την διατήρηση των κεκτημένων της πατρίδας μας, έχει στοχοποιήσει ως «εθνικιστικό» κάθε τι που θεωρεί πως δεν τον αφορά και δεν ελέγχεται από τον κομματικό μηχανισμό.

Την ίδια ώρα στην αντίπερα όχθη ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι όμηρος των εθνικιστικών κύκλων εντός ΝΔ (εδώ ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όμηρός τους στον Κυριάκο θα κολλήσουν) και τελικά ο εθνικός διχασμός φουντώνει εκ νέου.

Κακά ξεμπερδέματα θα έχουμε. Πάρα πολύ κακά.