Η λάμπα της γιαγιάς

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

Μία γοητευτική τελετή, κατά τη διάρκεια της μελέτης τα χειμωνιάτικα βράδια, ήταν το άναμμα μιας υπέροχης λάμπας πετρελαίου, κληρονομιά από την γιαγιά μου.

Έξω από το παράθυρο τα σπίτια θολά και γκρίζα, σαν κόσμοι μακρινοί.
Μέσα από το παράθυρο τα βιβλία ανοιχτά κάτω από το ηλεκτρικό φως.

Και μετά -μερικές φορές-  ερχόταν η νταντά Χρυσάνθη για να ανάψει τη λάμπα ΜΟΥ.
Δικό της καθήκον, δική της αποστολή το άναμμα της λάμπας:
«Άστην κάτω! Θέλει τέχνη αυτό… ξέρω εγώ; Εσύ το έχεις για μόδα… θα το μπουρλοτιάσεις το σπίτι… θα σε χαλάσει το φως το ηλεκτρικό;… δεν το κόβουν έτσι το  φυτίλι… που είναι το άλλο ψαλίδι…  άστην κάτω είπα!»

Προσεκτικά έβγαζε πρώτα τον γυάλινο κύλινδρο. Μετά έκοβε «σωστά» το φυτίλι και γύριζε λιγάκι την βίδα από ορείχαλκο για να «ξεμυτίσει». Μετά τοποθετούσε δύο -λεπτά σαν κλωστή και εμποτισμένα με κάτι που δεν θυμάμαι, παλιάς τεχνολογίας- ξυλάκια, στραυρωτά πάνω στο φυτίλι  και άναβε τις άκρες τους.
Πότε άναβε και το φυτίλι με την πρώτη, πότε δεν άναβε…

Άναψε!

Η Χρυσάνθη έβαλε προσεκτικά τον γυάλινο κύλινδρο πάλι πάνω στη λάμπα και γύρισε λιγάκι πέρα δώθε την βίδα από ορείχαλκο, για να μην καπνίζει το φυτίλι.
Πάνω στη βίδα είναι σκαλισμένα τα φτερά του Ερμή.
Η λάμπα επιτέλους έκαιγε και σκορπούσε εκείνο το μυστήριο και απόκοσμο -κίτρινο σαν κρόκο αυγού- αμυδρό φως.

Τώρα καθόμαστε -εγώ εδώ, εκείνη απέναντι- και ξεκινώ την «εισαγωγή» της έκθεσης:
«Ο χαρακτήρας του Παπαφλέσσα» (στην πραγματικότητα, «Ο χαρακτήρας του Ρόμπιν Χουντ»).
«Αν αφήσουμε τους ήρωες παλαιών καιρών να παρελάσουν μπροστά από το πνευματικό μας μάτι…»

– Χρυσάνθη, το φυτίλι καπνίζει στην αριστερή μεριά.
– Το μάτι σου καπνίζει! Το φυτίλι το έκοψα αλφάδι. Γράφε!

« …στο ζενίθ του ηρωϊσμού του, ο Παπαφλέσσας εκπροσώπευσε το ρομαντισμό όσο κανένας άλλος ζωντανός-θνητός ήρωας, το «όλα η τιποτα», το «άσπρο ή μαύρο», το «ελευθερία ή θάνατος…»

Η λάμπα έκαιγε με εκείνο το μυστήριο, απόκοσμο -κίτρινο σαν κρόκο αυγού- αμυδρό φως.
Το φυτίλι κάπνιζε λιγάκι από αριστερά και μάλιστα μαύριζε σιγά σιγά τον κύλινδρο.

Comments

  1. Ρανια Μεϊμάρη Βρεντζου    

    Καλησπέρα σας.
    Το μήνυμα είναι για τον κ. Κώστα Γραμματικάκη.
    Αγαπημένε μου κ. Κώστα Χριστός Ανέστη.
    Όπως σας είπα όταν συναντηθήκαμε πριν το Πάσχα, η καθημερινότητα μου ξεκινάει με την ανάγνωση της ηλεκτρονικής εφημερίδας σας.
    Σήμερα προς μεγάλη μου έκπληξη δεν υπάρχουν τα δικά σας άρθρο κλπ.
    Ελπίζω να μην σας συμβαίνει κάποιο πρόβλημα. Να είστε πάντα καλά και μάχιμος. Φιλία στην κυρία Μαρίτα.
    Ρανια Μεϊμάρη Βρέντζου.

    1. Άνα Ζουμάνη    

      Κυρία Μεϊμάρη, ο κύριος Κώστας έπεσε θύμα ενός ιού, τίποτα ανησυχητικό. Θα επανέλθει σύντομα, και θα είναι ίδιος και απαράλλακτος. Να είστε καλά, θα μεταφέρω το μήνυμά σας.

      Άνα Ζουμάνη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *