Η κληρονομιά

Γιώργος Χρηστάκης
Γιώργος Χρηστάκης


Η κληρονομιά μας…. Τώρα μπορούμε να την μεταφέρουμε πιο πλήρη και πιο πλούσια από ποτέ.
Πιο πλούσια από εκείνη του Περικλή γιατί περιλαμβάνει όλη την μετά από αυτόν Ελληνική ακμή.

Πιο πλούσια από εκείνη του Λεονάρντο, γιατί μαζί μ’ αυτόν περιλαμβάνει όλη την Ιταλική Αναγέννηση.
Πιο πλούσια από εκείνη του Βολταίρου γιατί αγκαλιάζει ολόκληρο το Γαλλικό Διαφωτισμό και την οικουμενική του εξάπλωση.
Ας ξεκινήσουμε με μιαν υπόθεση….

Εάν μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για πρόοδο, παρά τη μιζέρια μας, είναι όχι γιατί έχουμε γεννηθεί πιο υγιείς, πιο όμορφοι ή πιο σοφοί από τα μωρά παλιότερων εποχών, αλλά γιατί έχουμε γεννηθεί με μια πιο πλούσια κληρονομιά, πάνω σ’ ένα πιο ψηλό βάθρο που πάνω του έχει συσσωρευτεί όλη η γνώση και η καλλιτεχνική δημιουργία, το οποίο μοιάζει με θεμέλιο και στήριγμα της ίδιας μας της ύπαρξης.

Η κληρονομιά εξυψώνεται και μαζί της εξυψώνεται κι ο άνθρωπος, ανάλογα με τον τρόπο που την προσλαμβάνει ο κάθε ένας.
Η Ιστορία είναι πάνω απ’ όλα η δημιουργία και η καταγραφή αυτής της κληρονομιάς.
Η πρόοδος είναι η αύξηση, η φύλαξη, η μετάδοση και η χρήση της.

Οι αληθινοί γνώστες της Ιστορίας, δεν την μελετούν ως μια προειδοποιητική υπενθύμιση των ανοησιών και των εγκλημάτων που διέπραξε ο άνθρωπος στην πορεία του.

Την μελετούν ως μια ενθαρρυντική μνήμη δημιουργικών πνευμάτων.
Το παρελθόν παύει να είναι μια καταθλιπτική αίθουσα τρόμου και φρίκης.

Γίνεται μια ουράνια πόλη, μια απέραντη χώρα του πνεύματος όπου χιλιάδες αγίων, πολιτικών, πολεμάρχων, εφευρετών, επιστημόνων, ποιητών, καλλιτεχνών, μουσικών, εραστών και φιλοσόφων, μένουν ακόμη ζωντανοί και μιλάνε, διδάσκουν, σμιλεύουν και τραγουδούν.
Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι και μόνο για το ότι εμείς οι ίδιοι δίνουμε νόημα στη ζωή μας, και καμιά φορά μια περίσσια σπουδαιότητα που μπορεί να κυριαρχήσει ακόμη και μπροστά στο θάνατο.

Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που θα καταφέρει να συγκεντρώσει λίγο πριν πεθάνει, όλη τούτη την κληρονομιά και την μεταφέρει στα παιδιά του.
Και την ύστατη ώρα του θα είναι ευγνώμων για αυτή την ανεξάντλητη κληρονομιά, και με πλήρη γνώση για το ότι τούτη η κληρονομιά είναι η τροφός μας και η διαρκής μας ζωή….