Διαπόντια νησιά, ένας ξεχασμένος παράδεισος από την πολιτεία

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Οι γιορτινές μέρες του Πάσχα τελείωσαν και σιγά σιγά αρχίζουμε να μπαίνουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Η Καλοκαιρινή σεζόν θα ανοίξει σε μερικές μέρες και τα προβλήματα θα συνεχίζουν να συσσωρεύονται το ένα δίπλα στο άλλο.

Είναι φυσικό, τον πιο πολύ κόσμο να μην τον ενδιαφέρει παρά μόνο η καθημερινότητα του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο -και τους πολιτικούς τους απασχολεί περισσότερο το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου- και το πόσο μπορεί να ανέχεται την κατά γενική ομολογία πολιτική των τελευταίων όσων ετών.

Δυστυχώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο των πραγμάτων, υπάρχουν και άλλα προβλήματα τα οποία είναι ξεχασμένα σχεδόν, ή κρύβονται κάτω από το χαλάκι, γιατί αφορούν ένα πολύ μικρό αριθμό των πολιτών αυτής της χώρας, αλλά ένα αρκετά μεγάλο γεωγραφικό μέρος της.

Μιλάω για τις άγονες γραμμές, και τα νησιά τα οποία ειδικά τους χειμερινούς μήνες, είναι σχεδόν εντελώς αποκομμένα από την κεντρική Ελλάδα.

Νησιά που όταν ο τουρισμός σταματάει, τότε σταματάει και ο χρόνος σε αυτά, γιατί το καράβι που μπορεί να πιάνει μια με δύο το πολύ φορές την εβδομάδα και σε πολλές περιπτώσεις ανάλογα με τον καιρό, κάνει και πολύ περισσότερο χρόνο να προσεγγίσει τα λιμάνια τους, αφήνοντας τους κάτοικους τους κυριολεκτικά στο έλεος των ανέμων και της φύσης.

Το θέμα είναι τεράστιο και για αυτό στο παρόν άρθρο θα ασχοληθώ με ένα μέρος αυτών των νησιών, τα οποία είναι ένα σύμπλεγμα που βρίσκεται στο βορειοδυτικότερο άκρο της χώρας μας, με τα μεγαλύτερα και κατοικημένα να είναι οι Οθωνοί, η Ερεικούσα και το Μαθράκι.

Αυτά τα νησιά είναι τα Διαπόντια νησιά.

Οθωνοί

Παρά το ότι τα Διαπόντια νησιά χαρακτηρίζονται από την εξαιρετική ομορφιά τους, η οποία μνημονεύεται σε κάθε έγγραφο που θα συναντήσει ο αναγνώστης για αυτά, παραμένουν ξεχασμένα και εντελώς μόνα.

Ένα παρήγορο χάδι και ένα μπράβο από την πολιτεία, στους ακρίτες που φυλάνε αυτή την γη, είναι το λιγότερο μια μικρή παρηγοριά για τους λιγοστούς κατοίκους των νησιών αυτών, οι οποίοι φυσικά δεν συμφέρουν οικονομικά την πολιτεία να τους στηρίξει και έτσι μην μπορώντας να κάνει κάτι άλλο, απλά τους λέει ένα στεγνό μπράβο που συνεχίζουν να παραμένουν, ουσιαστικά σαν ναυαγοί στον ίδιο τους τον τόπο.

Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αυτά τα νησιά υποφέρουν ακόμα περισσότερο γιατί μέσα στα σχέδια των θεσμών τα οποία ευτυχώς ακόμη δεν έχουν υλοποιηθεί είναι και η εκκένωση νησιών που έχουν κάτω από 400 κατοίκους και πιστέψτε με είναι πολλά αυτά!

Ο κόσμος αντέδρασε και έτσι το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ακόμη, όμως για πόσο; Για πόσο οι κάτοικοι θα ανέχονται να είναι ξεχασμένοι, για πόσο η πολιτεία θα κάνει πως δεν άκουσε και για πόσο οι θεσμοί θα δέχονται τις αντιδράσεις αυτών των λιγοστών ανθρώπων, οι οποίοι ούτε ως ψηφοφόροι δεν μετριούνται από τους κυβερνώντες;

Ερεικούσα

Η κοινωνική ευαισθησία της κυβέρνησης είναι μηδαμινή και η πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια για αυτούς τους ανθρώπους, είναι η πολιτική της απογοήτευσης, με την προσδοκία ίσως των πολιτικων ότι αυτοί οι άνθρωποι κάποια στιγμή ή θα πεθάνουν ή θα βαρεθούν και θα αναζητήσουν κάπου αλλού καλύτερες συνθήκες ζωής.

Τα Διαπόντια νησιά, υπάγονται στον ενιαίο δήμο της Κέρκυρας και εκτός των άλλων αυτό δημιουργεί και ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, το οποίο είναι καθαρά διοικητικό και αφορά την εξυπηρέτηση αυτών των ανθρώπων σε θέματα  του Δήμου.

Εκτός όμως από τα διοικητικά θέματα, τα Διαπόντια νησιά αντιμετωπίζουν και προβλήματα εφοδιασμού τους καθώς η συγκοινωνία είναι ένα κομμάτι το οποίο πληγώνει.

Μπορεί η γραμμή να θεωρείται άγονη και για αυτό υπάρχει επιδότηση, όμως λόγω του μικρού χρηματικού ποσού της επιδότησης δεν υπάρχουν προσφορές, με αποτέλεσμα η σύνδεση κατά τους χειμερινούς μήνες να είναι ελάχιστη εφόσον τουλάχιστον όπως διαβάζω μόνο δύο παλαιά και μικρά πλοία με το ένα να μην έχει δυνατότητα μεταφοράς πολλών εμπορευμάτων, καιρού επιτρέποντος και θεού θέλοντος  εξυπηρετούν την γραμμή.

Επίσης τα λιμάνια των νησιών είναι ή ημιτελή ή κακοκατασκευασμένα σε λάθος σημεία, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την πρόσβαση στα νησιά αυτά, παρόλο που το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί αλλά προφανώς δεν συμφέρει η λύση του για πολλούς λόγους.

Αν πάμε στο θέμα της υγείας, εκεί μπορούμε άνετα αυτές τις άγιες μέρες να επικαλεστούμε την βοήθεια και το έλεος του Μεγαλοδύναμου γιατί είναι ίσως η μόνη βοήθεια που έχουν αυτοί οι άνθρωποι αν πάθουν κάτι, εφόσον ούτε η πολλά υποσχόμενη τηλεϊατρική υπάρχει αυτή την στιγμή, ούτε και κάποιος γιατρός για να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες των κατοίκων. Ας είναι καλά τα γιατροσόφια της γιαγιάς λοιπόν.

Στο θέμα της υγείας υπάρχει και άλλο ένα ζήτημα, αυτό τις διακομιδής με ελικόπτερο σε περίπτωση ανάγκης,αλλά που από τα τρία κατοικημένα νησιά μόνο τα δύο έχουν ελικοδρόμιο οπότε οι λιγοστοί κάτοικοι στο Μαθράκι, καλά θα κάνουν να μην αρρωστήσουν.

Μαθράκι

Από όσο διαβάζω και στην ύδρευση υπάρχει το ίδιο πρόβλημα, εφόσον νερά υπάρχουν αλλά δεν υπάρχουν δεξαμενές να τα δεχτούν.

Φυσικά κανείς δεν περιμένει πως το οδικό δίκτυο των νησιών αυτών είναι σε καλύτερη κατάσταση από ότι είναι τα υπόλοιπα και ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι τα στερεά απόβλητα και τα ογκώδη αντικείμενα όπως ψυγεία, αυτοκίνητα που έχουν χαλάσει κλπ τα οποία παραμένουν εκεί ως μάρτυρες της εγκατάλειψης των νησιών αυτών.

Και τώρα πάμε σε ένα θέμα που πονάει όχι μόνο τα Διαπόντια αλλά όλο τον Ελληνικό χώρο και αφορά την έρευνα υδρογονανθράκων, η οποία αγγίζει και την περιοχή αυτού του νησιωτικού συμπλέγματος.

Παρά το ότι αυτό θα έπρεπε να φέρει χαρά στους κατοίκους  και την ελπίδα ότι κάποιος θα ενδιαφερθεί για αυτούς, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, εφόσον οι πολυεθνικές που θα ασχοληθούν με αυτό το θέμα,  έχουν συμφέρον στο να ερευνούν σε έναν έρημο τόπο παρά με την παρουσία κατοίκων.

Όλα αυτά και πολλά άλλα υπό σκέψη και το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι τα υπαρκτά προβλήματα που έχουν αυτά τα νησιά, όπως και τα υπόλοιπα της άγονης γραμμής με τα οποία η Μεσόγειος θα ασχοληθεί και πάλι, αλλά το ότι ενώ θα μπορούσαν να βρεθούν λύσεις, αυτές δεν βρίσκονται.

Υπό σκέψη όλα αυτά.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > αλλά το ότι ενώ θα μπορούσαν να βρεθούν λύσεις, αυτές δεν βρίσκονται.

    όπως;
    Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας και της χρηματικής στενότητας που υπάρχει γενικότερα, ποιες λύσεις υπάρχουν;

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.