«Διακριτικότητα» – Μια στεγνή πραγματεία

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη


Είναι τόσοι και τόσοι που ζούνε «διακριτικά» και που όλους τους θησαυρούς της ψυχής τους τους κρατάνε για τον εαυτό τους. Όπως ο τσιφούτης.
Στην «διακριτικότητα» αναζητούν προστασία από απειλές, κρύβονται μέσα στα πυκνά δάση του εαυτού τους.
Ποτέ δεν ορμούν στο πεδίο μάχης της ζωής έτοιμοι να πληρώσουν με πληγές τον ειλικρινή αγώνα τους.
Πάντα και σε κάθε περίπτωση εμπιστεύονται την πανοπλία του ψέματος.

Τόσα και τόσα μάταια κόλπα, μόνο και μόνο για να μην παραδεχτούν στον εαυτό τους και ενώπιον των άλλων ότι στην ουσία αδιαφορούν, πχ, για τον «αγαπημένο» τους σύντροφο… Ένα «Hocus Pocus» λίγο ή πολύ επιδέξιο, για να αποκαταστήσουν την πληγωμένη τους ματαιοδοξία εις βάρος της αλήθειας.

Αυτοί οι άνθρωποι στην ουσία δεν είναι τίποτα. Ζούνε σαν παράσιτα από τις ψυχικές δυνάμεις των άλλων. «Μ’ αγαπάει, άρα είμαι», είναι το δειλό και υποκριτικό τους σύνθημα.
Η σωστή παρόλα όμως είναι: «Αγαπώ, άρα είμαι».
Όμως για την παρόλα αυτή δεν φτάνουν, η ψυχή τους είναι ανεπαρκής.
Και έτσι δεν μπορούν να ζούνε δοτικά, διότι: «Ο δοτικός είναι μαλάκας».

Ψάχνουν ενδείξεις και αποδείξεις για το ότι δεν είναι άδειοι εγκέφαλοι, για το ότι δεν είναι άδειες ψυχές. Όμως είναι άδειοι εγκέφαλοι και είναι άδειες ψυχές, αφού χρειάζονται αποδείξεις.
Την εξουσιοδοτημένη τους μικρότητα θέλουν να την μετατρέψουν σε μη εξουσιοδοτημένη μεγαλομανία εις βάρος των -προσωρινά- ευπαθών συντρόφων τους.
Όμως…οι «καημένοι» σύντροφοι νιώθουν ενστικτωδώς αυτούς τους ύπουλους ελιγμούς και αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα εγκαταλείψουν -οιονεί- εκείνον που τους χρησιμοποιεί σαν πατερίτσα της ανάπηρης συνείδησής του.

Ένας συμμαθητής μου είχε πει μια φορά:
«Για τη γυναίκα που κάποτε θα είμαι τα πάντα της, εκείνο το φτωχό πλάσμα.
Θα την εκμεταλλευτώ και παράλληλα βαθιά θα την περιφρονώ και θα την περιγελώ. Ποιος είμαι για να με αγαπήσει αληθινά;».

«Διακριτικότητα της ψυχής» θα πει: Νιώθω και σκέφτομαι ως εκεί που με βολεύει. Και ως εκεί που βολεύει τους άλλους.

Ο αδιάκριτος -προσοχή!- ο εσωτερικά αδιάκριτος ψάχνει την αλήθεια εις βάρος της ευτυχίας του.

Αλλά η στρουθοκάμηλος κρύβει «διακριτικά» το κεφάλι της στην άμμο όταν έχει χαθεί.

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > Και έτσι δεν μπορούν να ζούνε δοτικά, διότι: «Ο δοτικός είναι μαλάκας».

    Εεχχχμμ. Στο προ-προηγούμενό σας άρθρο, πρακτικά δεν επιχειρηματολογήσατε οτι κάτι τέτοιο ισχύει; Γράψατε : «Ένας άντρας που εμπιστεύεται απόλυτα την γυναίκα του είναι ανόητος. Μάλιστα, είναι! Είναι δειλός, και άξιος περιφρόνησης. Είναι ανήθικος. Μία στρουθοκάμηλος»

    Τελικά αυτοί που εμπιστεύονται και είναι δοτικοί είναι «στρουθοκάμηλοι» ή αυτοί που «δεν μπορούν να ζούνε δοτικά»; Αποφασίστε παρακαλώ.

    > Ο αδιάκριτος -προσοχή!- ο εσωτερικά αδιάκριτος ψάχνει την αλήθεια εις βάρος της ευτυχίας του.

    Πάντως εσάς σας βρίσκω διακριτικότατη. Το άρθρο για την τσουκνίδα (και τα παρελκόμενά του «βεβαίως-βεβαίως») σβήστηκε πολύ διακριτικά.

    > Αλλά η στρουθοκάμηλος κρύβει «διακριτικά» το κεφάλι της στην άμμο όταν έχει χαθεί.

    Παρεμπιπτόντως, επειδή βλέπω οτι τα έχετε βάλει με τις στρουθοκαμήλους, αυτό είναι ένας αστικός μύθος. Δεν το κάνει αυτό η στρουθοκάμηλος ποτέ και για κανέναν λόγο.

    Για όσους αμφιβάλλουν : https://www.youtube.com/watch?v=pfVNsGFlCpY

    1. Βασίλης Μαρ.    

      Η εμπάθειά σου με την συντάκτρια κατάντησε παρενόχληση, φίλε μου. Όμως εγώ από πίσω, ε;

      Και επί του κειμένου.
      Είναι όπως όταν στο διπλανό διαμέρισμα σπάνε το παιδί στο ξύλο και εσύ το παίζεις διακριτικός αντί να σπάσεις την πόρτα και να τους σπάσεις στις κλωτσιές. Κάτι τέτοιο, αλλά πιο εσωτερικό.

      1. Oraia ta lete re    

        Σχολιάζω σε όλα τα άρθρα τα οποία βρίσκω ενδιαφέροντα και όχι μόνο στην συγκεκριμένη συντάκτρια (κάντε ένα γύρο και στα άλλα άρθρα και διαπιστώστε και μόνος σας του λόγου το αληθές), οπότε το τι φαντάζεστε και το τι αυθαίρετο ταμπελάκι θέλετε να μου φορέσετε για να νιώσετε καλύτερα, δεν με ενδιαφέρει. Εμένα με ενδιαφέρει αν κάτι είναι λογικό και ορθό.

        Σε αυτά τα πλαίσια είπα κάτι που είναι ψέμματα; Δεν σβήστηκε το άρθρο και όλα τα σχόλια και τώρα «ούτε γάτα ούτε ζημιά» αν και είχε δηλώσει οπαδός του αντιλόγου; Αυτό δεν είναι μέσα στον ορισμό της «διακριτικότητας» που η ίδια έδωσε; Ποιό είναι το πρόβλημά σας τότε με αυτό που έγραψα;

        Θέλετε να μας πείτε δηλαδή ότι τα άρθρα είναι καλά μόνο όταν πιστεύουμε πως αναφέρονται «σε άλλους»; Ενδιαφέρουσα ιδέα.

        Υ.γ.
        Αν υπάρχει κάποια εμπάθεια, είναι προς τις στρουθοκάμηλους και για αυτές φρόντισα να αποκατασταθεί η αλήθεια.

        1. Βασίλης Μαρ.    

          Τον έχουμε κάνει το γύρο, όχι τόσο εμμονικά με την αλη αθεία, όσο εσείς φυσικά, αλλά τον κάναμε.

  2. Oraia ta lete re    

    > Τον έχουμε κάνει το γύρο, όχι τόσο εμμονικά με την αλη αθεία, όσο εσείς φυσικά, αλλά τον κάναμε.

    Οι εφημερίδες θέλουν αναγνώστες, αυτός είναι και ο σκοπός τους. Αν εσείς είσαστε εδώ για να διώχνετε κόσμο κακοχαρακτηρίζοντας τους αναγνώστες επειδή διαβάζουν τα κείμενα της εφημερίδας, αυτό είναι άλλο καπέλο που δεν με απασχολεί.

    1. Βασίλης Μαρ.    

      Με τους άντρες συντάκτες είστε πιο επιεικής πάντως. Αυτό τουλάχιστον πρέπει να το παραδεχτείτε. Και πάντα επί του θέματος. Εδώ, πάντα εκτός θέματος.
      Και στην τελική τι κάνουμε; Ότι κάνετε κι εσείς. Σχολιάζουμε γραπτά.

      1. Oraia ta lete re    

        > Με τους άντρες συντάκτες είστε πιο επιεικής πάντως.

        Εν πρώτοις κάθε κείμενο είναι διαφορετικό, άρα διαφορετικός είναι και ο σχολιασμός τους. Απο εκεί κι έπειτα αμα εσείς έχετε κάποιο «αυστηρόμετρο» να μας το στείλετε και εμάς για να το χρησιμοποιούμε.

        Αυτό που πάτε να κάνετε λέγεται αγγλιστί «whataboutism» και είναι προσφιλής τακτική διαφόρων μέσων οπότε δεν θα ασχοληθώ με τέτοιες τακτικές.

        >Και πάντα επί του θέματος. Εδώ, πάντα εκτός θέματος.

        Το οτι δεν καταλαβαίνετε τι γράφω δεν καθιστά τα κείμενά μου εκτός θέματος.

        > Και στην τελική τι κάνουμε; Ότι κάνετε κι εσείς.

        Τα κοσμητικά επίθετα με τα οποία διανθίσατε εσείς τα σχόλιά σας απουσιάζουν από τα δικά μου σχόλια, οπότε αυτό είναι ανακριβές.

        1. Άνα Ζουμάνη    

          Σχολιάστε όσο θέλετε και όπως θέλετε, εμείς «ακούμε»

          Άνα Ζουμάνη

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.